II SA/Po 254/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-03-06

Skład orzekający: Elwira Brychcy

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona przez osobę niebędącą adwokatem, radcą prawnym ani inną uprawnioną osobą, sporządzona bez udziału profesjonalnego pełnomocnika, może być dopuszczona do rozpoznania?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że wnosi ją osoba zwolniona z tego obowiązku na podstawie art. 175 § 2 P.p.s.a. Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę nieposiadającą wymaganych kwalifikacji stanowi brak formalny skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej, a nie jej usunięciem.
Stan faktyczny
Skarżąca G. L. złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Poznaniu oddalającego jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą odmowy przyznania zasiłku celowego na leczenie stomatologiczne. Skarga kasacyjna została sporządzona przez samą skarżącą, mimo że nie posiadała kwalifikacji adwokata ani radcy prawnego. Pełnomocnik z urzędu złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę kasacyjną złożoną przez skarżącą jako niedopuszczalną z powodu niespełnienia wymogów formalnych określonych w art. 175 § 1 i art. 178 P.p.s.a.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 06 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 21 września 2016r. w sprawie ze skargi G. L na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2016r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ E. Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 21 września 2016r. oddalił skargę G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na pokrycie kosztów leczenia stomatologicznego w kwocie 5.280 zł. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczenie o przysługującym skarżącej prawie do wniesienia skargi kasacyjnej, wymogach formalnych skargi kasacyjnej oraz możliwości uzyskania prawa pomocy zostało doręczone skarżącej w dniu 14 października 2016 r. (k. 81 akt sąd.). Skarżąca na skutek zgłoszonego wniosku o przyznanie pełnomocnika z urzędu jest reprezentowana przez radcę prawnego M. B., który wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Sądu. Skarżąca w dniu 27 lutego 2017r. złożyła w Biurze Podawczym Sądu własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z załącznikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę kasacyjną skarżącej G. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 21 września 2016r. należy odrzucić. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez osobiście przez skarżącą, pomimo, że nie jest ona żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 P.p.s.a., a zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 P.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202). Pełnomocnik skarżącej, wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 P.p.s.a. nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zatem złożył w Sądzie sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis opinii został doręczony przez Sąd skarżącej. Skarżąca mogła zatem przedłożyć skargę kasacyjną, ale sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika, w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej opinii o braku podstaw, o czym została pouczona (k. 135, 139 akt sąd.). Skarżąca tymczasem przedłożyła sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę kasacyjną oraz po upływie zakreślonego terminu do jej wniesienia. Skarżąca naruszyła zatem przepis art. 178 P.p.s.a oraz 177 §4 P.p.s.a. Wobec powyższego, skarga kasacyjna nie spełnia wymogów ustawowych stosownie do art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. i art. 177 §4 P.p.s.a. Sąd przedmiotową skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną odrzucił. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło