II SA/Po 2543/02
PostanowienieWSA w Poznaniu2004-12-15
Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Drzazga, Sędzia NSA Barbara Kamieńska, Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, które zostało błędnie pouczone o możliwości wniesienia zażalenia zamiast skargi do sądu administracyjnego, powinna zostać odrzucona jako niedopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu pierwszej instancji, które błędnie pouczyło o możliwości wniesienia zażalenia zamiast skargi do sądu administracyjnego, nie jest niedopuszczalna. Organ odwoławczy (w tym przypadku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego) nie powinien stwierdzać niedopuszczalności zażalenia, jeśli organ pierwszej instancji błędnie pouczył stronę o sposobie zaskarżenia. W sytuacji, gdy organ pierwszej instancji wydał postanowienie, od którego służy skarga do sądu administracyjnego, a błędnie pouczył o możliwości wniesienia zażalenia, sąd administracyjny powinien rozpoznać skargę merytorycznie, a nie ją odrzucać.Stan faktyczny
H.P. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nakazującą rozbiórkę warsztatu samochodowego, twierdząc, że nie brała udziału w postępowaniu bez swojej winy i dowiedziała się o decyzji dopiero w marcu 2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z maja 2002 r. nie uwzględnił wniosku, błędnie pouczając o możliwości wniesienia zażalenia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Po sprostowaniu pouczenia przez organ pierwszej instancji, H.P. wniosła skargę do WSA na postanowienie z maja 2002 r. WSA odrzucił skargę jako niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia NSA Barbara Kamieńska /spr./ Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 grudnia 2004r. przy udziale sprawy ze skargi H.P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odrzucić skargę /-/L. Drewniak – Żaba /-/B. Drzazga /-/B. Kamieńska
Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] maja 1996r. nr [...] nakazał L.K., właścicielowi nieruchomości położonej przy ul. [...] w P., dokonanie rozbiórki samowolnie rozbudowanego warsztatu samochodowego – w terminie do 31 grudnia 1996r. Decyzja ta jest ostateczna i prawomocna, ponieważ Wojewoda P. decyzją z dnia [...] sierpnia 1996r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję tylko w części dotyczącej terminu rozbiórki, a w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy, zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] czerwca 1997r., sygn. II SA/Po 1422/96 oddalił skargę L.K. na decyzję organu drugiej instancji.
W trakcie postępowania egzekucyjnego skierowanego przeciwko zobowiązanemu L.K., H.P. pismem z dnia [...] marca 2002r. wystąpiła:
1) o przywrócenie – na podstawie art. 58 kpa – terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją rozbiórkową;
2) o wznowienie postępowania w tej sprawie, bowiem nie brała w nim bez swojej winy udziału, mimo że od kwietnia 1992r. jest właścicielką nieruchomości, na której zlokalizowany jest obiekt budowlany objęty nakazem rozbiórki.
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia prośby o wznowienie postępowania w przedmiocie rozbiórki uzasadniła twierdzeniem, że o istnieniu decyzji rozbiórkowej dowiedziała się dopiero w dniu [...] marca 2002r.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia [...] maja 2002r. – wydanym na podstawie art. 123 § 1 i 2 oraz art. 58 § 3 kpa – nie uwzględnił "prośby o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu o wznowienie postępowania administracyjnego w w/w sprawie". W uzasadnieniu ustalił, że wnioskodawczyni o decyzjach zapadłych w postępowaniu w sprawie rozbiórki dowiedziała się w dniu [...] marca 1998r. W tej dacie potwierdziła bowiem odbiór wezwania do stawienia się w sprawie rozbiórki samowolnie rozbudowanego garażu.
Od tego postanowienia H.P. wniosła, zgodnie z pouczenie, zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2002r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Uznał bowiem, że na zaskarżone postanowienie, jako ostatecznie zamykające postępowanie, służy jedynie skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 59 § 2 kpa – o przywróceniu terminu do złożenia wniosku, wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia tego zażalenia lub odwołania, a w myśl art. 134 kpa – organ odwoławczy stwierdza w drodze ostatecznego postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Ponieważ błędne pouczenie nie może szkodzić stronie (art. 112 kpa) – Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał na konieczność sprostowania przez organ wojewódzki błędnego pouczenia odnośnie sposobu zaskarżenia postanowienia.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2002r. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu z dnia [...] maja 2002r. w sprawie nieuwzględnienia prośby o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wznowienia postępowania administracyjnego przez zamieszczenie w tym postanowieniu, w miejscu pouczenia o możliwości wniesienia zażalenia, pouczenie o możliwości wniesienia skargi bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia.
Dnia [...] października 2002r. H.P. wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002r. wyjaśniając, że nie występowała o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, lecz wniosła wprost o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją nakazującą inwestorowi rozbiórkę obiektu budowlanego samowolnie wybudowanego na działce stanowiącej je własność.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Podkreślił, że skarżąca jako przesłankę wznowienia wskazała niezawiniony brak jej udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 kpa) i twierdziła, iż o decyzji rozbiórkowej dowiedziała się dopiero w 2002r., podczas gdy z akt sprawy wynika, iż wiedzę o wydaniu tej decyzji posiadała już w 1998r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Treść pisma z dnia [...] marca 2002r. (k. 35 akt administracyjnych) nie pozostawia wątpliwości, co do tego, iż H.P. występując z podaniem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z 1996r. nakazującą L.K. rozbiórkę obiektu budowlanego twierdziła, że o istnieniu tej decyzji dowiedziała się dopiero w dniu [...] marca 2002r., czyli zaledwie trzy dni wcześniej. Skoro w myśl przepisu art. 148 § 2 kpa strona, która bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnymi może złożyć podanie o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o decyzji, to organ wznowieniowy nie miał żadnych podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie – na podstawie art. 58 kpa – terminu do złożenia prośby o wznowienie postępowania. Z uzasadnienia prośby o wznowienie zdaje się wynikać, iż wniosek o przywrócenie terminu w istocie dotyczył przywrócenia terminu uchylenia decyzji w trybie wznowienia postępowania (art. 146 § 1 kpa), nie zaś przywrócenia terminu do złożenia prośby o wznowienie.
Skoro jednak zaskarżonym postanowieniem organ nie uwzględnił "prośby o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu o wznowienie postępowania administracyjnego", to poza zakresem rozważań pozostaje kwestia, czy nastąpiło uchybienie terminu z art. 146 §1 kpa, gdyż terminy, o jakich mowa w art. 146 § 1 kpa, dotyczą sposobu merytorycznego załatwienia sprawy już po wznowieniu postępowania, a nie terminów dotyczących złożenia podania o takie wznowienie (patrz wyrok NSA z 04 lutego 1998r., sygn. II SA 1579/97 – LEX nr 41825).
Zgodnie z art. 150 § 1 kpa organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji. To że w niniejszej sprawie decyzję będącą przedmiotem wznowienia wydawał organ drugiej instancji, nie czyni tego organu wznowieniowego organem odwoławczym, a decyzji i postanowień przez ten organ wydanych – aktami ostatecznymi. Dlatego trafnie organ wznowieniowy pouczył skarżącą o możliwości wniesienia zażalenia (art. 59 § 1 zd. 1 kpa). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego bezpodstawnie uchylił się od rozpoznania tego zażalenia, stwierdzając jego niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł jednak wypełnić obowiązku nałożonego przepisem art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) bowiem nie rozpoznawał merytorycznie skargi wniesionej od postanowienia wydanego przez organ pierwszej instancji, lecz uznał skargę za niedopuszczalną i z tego względu podlegającą odrzuceniu.
W tej sytuacji nie ma już istotnego znaczenia, że skarżąca nie wystąpiła o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi na zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002r.
Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.
/-/L. Drewniak – Żaba /-/B. Drzazga /-/B. Kamieńska
kk
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło