II SA/Po 2546/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia środka odwoławczego postanawia: odrzucić skargę /-/ J. Stankowski | | Sygn. akt 4/II SA/Po 2546/03 UZASADNIENIE Tryb orzekania w przedmiotowej sprawie podlega przepisom ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123 poz. 776 ze zmianami). Przepisem art. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej, ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 154 poz. 1792) znowelizowany został art. 6 wskazanej ustawy o rehabilitacji(...), w ten sposób, iż w art. 6 ust. 1 w miejsce powiatowych i wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności funkcjonują powiatowe oraz wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, a po art. 6 tej ustawy dodano art. 6a - 6c. Jednocześnie, zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 2001r. (...) sprawy wszczęte, a nie zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, podlegają rozpatrzeniu na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów ustawy o rehabilitacji (...), natomiast w myśl art. 13 wskazanej ustawy nowelizującej, ustawa ta weszła w życie w dniu 01 stycznia 2002 r. Ponieważ przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, który złożony został przez skarżącego w dniu [...] stycznia 2003 r., stąd w myśl powołanych przepisów mają do niej zastosowanie przepisy ustawy o rehabilitacji (...) w ich brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2002 r. Dnia 1 lutego 2003r. weszła w życie ustawa z dnia 20 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2003, nr 7, poz. 79), która w art. 1 pkt 7 zmieniła brzmienie art. 6c ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Zmiana ta jednak nie ma zastosowanie w sprawie, gdyż w związku z art. 13 ust. 1 wspomnianej nowelizacji, sprawy wszczęte przed jej wejściem w życie podlegają rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych. Zgodnie z art. 6c ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku przez Skarżącego, tj[...] stycznia 2003r., od orzeczenia wojewódzkiego zespołu przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia, a odwołanie wnosi się za pośrednictwem wojewódzkiego zespołu który wydał orzeczenie. Wskazana regulacja przesądza, iż od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych i to niezależnie od rodzaju tego orzeczenia. Oznacza to, iż zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności nie podlega kognicji sądu administracyjnego, stąd wobec oczywistej właściwości sądu powszechnego skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i art. 58 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami). Należy przy tym wyjaśnić, iż na skutek błędnego pouczenia zawartego w decyzji organu II instancji, skarżący został pozbawiony prawa do jej zweryfikowania przez sąd. W konsekwencji uchybienie organu II instancji stanowi podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia przez stronę odwołania do sądu powszechnego, o ile z takim wnioskiem, skierowanym do organu II instancji, strona wystąpi. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w postanowieniu. /-/ J. Stankowski KB/