II SA/Po 256/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 07 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 stycznia 2026 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia odrzucić skargę Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarga na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawierała braki formalne – nie została podpisana. Zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 marca 2026 r. skarżącą została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie podpisanie skargi na załączonej kopii, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 28 kwietnia 2026 r. (k. 11 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu wobec nieuzupełnienia jej braku formalnego w postaci podpisu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie bezskutecznie upłynął w dniu 28 kwietnia 2026 r. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.