II SA/Po 2567/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych - Olszanowska (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska Walentyna Długaszewska Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 03 grudnia 2004r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej o d d a l a s k a r g ę /-/W. Długaszewska /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/B.Sokołowska EW Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...] nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u J. R. choroby zawodowej. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że J. R. od 1978r. - 2000r. pracowała w Zakładach "A" jako klejarz. Badania dermatologiczne wykazały zmiany chorobowe palców obu rąk oraz obu stóp, zdiagnozowane jako zakażenie drożdżakowe. J. R. została zbadana w Centrum Medycyny Pracy oraz w trybie odwoławczym w Instytucie Medycyny Pracy . Obie te jednostki nie znalazły podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Odwołując się od powyższej decyzji J. R. wniosła o jej zmianę i stwierdzenie choroby zawodowej. Zarzuciła jednostkom wydającym orzeczenia, że nie przeprowadziły szczegółowych badań w tym badań mikrobiologicznych co "stawia pod znakiem zapytania rzetelność przeprowadzonych badań". Podkreśliła też, że podczas zatrudnienia w Zakładach "A" miała przez cały czas kontakt z różnymi środkami chemicznymi, wilgocią oraz była narażona na szkodliwe działanie uwalniających się pyłków (nitek) z produkowanych tkanin, które "wbijały się" pod paznokcie rąk. W ocenie odwołującej się warunki w których pracowała nie mogły pozostać bez wpływu na obecny stan zdrowia. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, po rozpoznaniu powyższego odwołania, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny powołał się na orzeczenia Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy i Instytutu Medycyny Pracy , z których wynika, że rozpoznano u skarżącej "kandynozę płytek paznokciowych rąk" co potwierdzono badaniem mykologicznym. Instytut Medycyny Pracy w orzeczeniu z [...] stwierdził, że "z uwagi na brak związku przyczynowego pomiędzy zakażeniem drożdżakowym paznokci rąk...a pracą w charakterze klejarza tekstyliów nie znajdujemy podstaw do rozpoznania choroby zawodowej skóry. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. R. wniosła o uchylenie wyżej opisanych decyzji i zarzuciła, że wydane zostały z naruszeniem § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1993r. w sprawie chorób zawodowych oraz z naruszeniem interesów skarżącej przez przyjęcie przez organ wydający zaskarżoną decyzję nierzetelnych podstaw jej wydania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że wizyta w Instytucie i przeprowadzone badanie polegało na oględzinach chorych miejsc bez żadnych dodatkowych badań. W ocenie skarżącej stawia to pod znakiem zapytania rzetelność przeprowadzonych badań dermatologicznych a treść orzeczenia jest dla niej krzywdząca. Skarżąca podkreśliła narażenie na czynniki uboczne w postaci nitek wbijających się pod paznokcie, które w jej ocenie spowodowały powstanie schorzenia. W piśmie złożonym na rozprawie w dniu 3 grudnia 2004r. skarżąca podniosła, że powstałe "schorzenie paznokci" nie jest "chorobą grzybiczną" i przedłożyła zaświadczenie lekarskie wystawione 22 listopada 2004r. stwierdzające m.in. mierny efekt leczenia przeciw grzybiczego i celowość przeprowadzenia badań na możliwość zakażenia grzybiczego płytek i okolic podpaznokciowych. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z § 1 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65 poz. 294 ze zm.) - " Za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy." W myśl § 10 ust. 1 powyższego rozporządzenia inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzję o braku podstaw do jej stwierdzenia na podstawie orzeczenia wydanego przez właściwą do rozpoznania chorób zawodowych jednostkę organizacyjną oraz wyników dochodzenia epidemiologicznego. W rozpoznawanej sprawie decyzje organów obu instancji wydane zostały z poszanowaniem trybu wskazanego w przytoczonym przepisie. Skarżąca J. R. poddana została badaniem dwóch uprawnionych do rozpoznawania chorób zawodowych jednostek organizacyjnych. Wielkopolskie Centrum Medycyny Pracy w orzeczeniach z [...] i [...] stwierdziło pozazawodowy charakter oddzielania się płytek paznokciowych u skarżącej. W orzeczeniu z [...] stwierdzono kandydozę płytek paznokciowych rąk tj. zmiany chorobowe mające charakter grzybiczy, które nie pozostają w związku przyczynowym z pracą w charakterze klejarza tekstyliów. Również orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy z [...] stwierdza u skarżącej zmiany chorobowe płytek paznokciowych będące zakażeniem drożdżakowym, które nie pozostaje w związku przyczynowym z pracą o charakterze klejarza tekstyliów. Orzeczenia te wydane zostały w oparciu o specjalistyczną wiedzę medyczną. Wiedza ta wyznacza również sposób prowadzenia badań prowadzących do postawienia diagnozy. Inspektor Sanitarny wydający decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub braku podstaw do jej stwierdzenia nie może wnikać w treść rozpoznania lekarskiego opartego na tej specjalistycznej wiedzy. Dokonuje jedynie oceny orzeczeń jednostek medycznych jako dowodów w sprawie. Wskazane opinie zawierają rozpoznanie medyczne i jednoznaczne uzasadnienie orzeczeń, z których wynika, że przyczyną zjawisk chorobowych u skarżącej jest zakażenie drożdżakowe a nie substancje z którymi stykała się w środowisku pracy. Przyjęcie powyższych orzeczeń jako dowód w sprawie mieściło się w ramach swobodnej oceny dowodów do jakiej uprawniony był organ administracji z mocy art. 80 kpa. Zarzuty skarżącej sprowadzają się do kwestionowania sposobu przeprowadzonych badań i do polemiki z diagnozą postawioną w wyniku tych badań. Skarżąca nie przedstawiła zaś argumentów podważających trafność tej diagnozy. Stwierdzenie zawarte w piśmie pełnomocnika skarżącej z 2 grudnia 2004r., że "powstałe schorzenie paznokci nie jest chorobą grzybiczną" bez podania argumentów za takim stanowiskiem pozostaje bez wpływu na ocenę dowodów na podstawie których wydana została zaskarżona decyzja. Załączone do powyższego pisma zaświadczenie lekarskie z 22 listopada 2004r. Poradni Alergologicznej Szpitala Klinicznego Nr [...] zawiera stwierdzenie, że "Pacjentka wymaga okresowych badań......ze względu na możliwość zakażenia grzybiczego płytek i okolic podpaznokciowych". Pozostaje ono więc w oczywistej sprzeczności z twierdzeniem strony skarżącej i pozbawia je tym samym wypływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze zarzuty skargi uznano za pozbawione podstaw do jej uwzględnienia i z mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271) skargę oddalono. /-/W. Długaszewska /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/B.Sokołowska EW