II SA/Po 259/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K., W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odmówić przywrócenia Z. K. terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2015 r. /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] marca 2015 r. Z. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jednocześnie w powyższej skardze Z. K. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2015 r., II SA/Po 259/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącej w dniu [...] sierpnia 2015 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Z. K. wniosła bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie z dnia 3 sierpnia 2015 r. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie skarżącej z dnia [...] sierpnia 2015 r., bowiem wniesione ono zostało z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Pismem z dnia [...][...] stycznia 2016 r. Z. K. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 3 sierpnia 2015 r., powołując się przy tym na art. 58 § 1 i art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.). W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że przedstawiciel dewelopera jest synem przestępczy i w rozmowie ostrzegł ją, że w żadnej poznańskiej instytucji nie uda się jej obronić swojego interesu. Wobec tego Z. K. postanowiła skierować zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek Z. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia okazał się niezasadny. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczne. Reguła ta nie ma jednak charakter bezwyjątkowego. Jak wynika bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ustawodawca określa zarazem w art. 87 § 1 p.p.s.a., że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna według art. 86 § 4 p.p.s.a. dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Trzeba przy tym wyjaśnić, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu polega na uprawdopodobnieniu, że określony termin został naruszony, mimo dołożenia staranności wymaganej w danych stosunkach. Osoba zainteresowana przywróceniem terminu nie musi zatem przeprowadzać formalnego dowodu wystąpienia takich okoliczności. Niemniej wnioskodawca powinien wskazać możliwie dokładnie, jakie były powody uchybienia terminowi do dokonania danej czynności procesowej oraz w jaki sposób dołożył on staranności, by uniknąć tego uchybienia. Sąd nie może bowiem w tym zakresie wyręczać strony i poszukiwać za nią okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu. Negatywne konsekwencje nieuprawdopodobnienia braku winy spoczywają wobec tego wyłącznie na wnioskodawcy, który nie będzie mógł skorzystać z dobrodziejstwa z art. 86 i 87 p.p.s.a. Analizując materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, należy przede wszystkim stwierdzić, że skarżąca wniosła zażalenie z dnia [...] sierpnia 2015 r. z naruszeniem terminu do dokonania tej czynności. Wspomniane postanowienie z dnia [...] sierpnia 2015 r. (k. 53-56 akt sądowych) został skutecznie doręczone skarżącej [...] sierpnia 2015 r. (k. 65 akt sądowych). Zgodnie z art. 177 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się do, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Skarżąca został przy tym pouczona o trybie składania rozważanego środka odwoławczego w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. (k. 59 akt sądowych). Niemniej w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r. wniosła ona zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 3 sierpnia 2015 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (k. 71-72 akt sądowych). W takim wypadku za datę złożenia zażalenia przyjmuje się datę przekazania tego pisma przez Naczelny Sąd Administracyjny sądowi, który wydał kwestionowane orzeczenie. W rozpatrywanej sprawie takie przekazanie nastąpiło w dniu [...] września 2015 r. (k. 86 akt sądowych). Powyższa okoliczność została prawomocnie przesądzona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 grudnia 2015 r. o odrzuceniu zażalenia. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Z. K. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, powołując się przy tym na art. 58 § 1 i art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.). Nawiązując do wniosku skarżącej należy od razu wyjaśnić, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie znajdują zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a."). Ustawa ta dotyczy bowiem tylko postępowania przed organami administracji publicznej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi uregulowane jest natomiast w powołanej ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym nie było również możliwe zastosowanie w rozpatrywanym przypadku art. 58 § 1 i art. 65 § 2 k.p.a. Oceniając żądanie Z. K. in meriti należy stwierdzić, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 3 sierpnia 2015 r. nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem, że uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy. Jak sygnalizowano już wcześniej, Z. K. została skutecznie pouczona o trybie wnoszenia zażalenia na postanowienie z dnia 3 sierpnia 2015 r. Co więcej, w wymienionym wniosku o przywrócenie terminu nie kwestionuje ona w istocie tego faktu. Argumentacja skarżącej sprowadza się bowiem tylko do przywołania jej obaw, że poznańskie instytucje, w tym również sąd administracyjny, mogą być nieobiektywne. Z. K. nie podaje jednocześnie żadnych racjonalnych powodów takich obaw poza powołaniem się na nieweryfikowalną rozmowę z przedstawicielem dewelopera. Tym samym należy przyjąć, że skarżąca nie wskazała na żadną okoliczność, która uprawdopodabniałaby brak jej winy w naruszeniu termin do wniesienia zażalenia. Przeciwnie, argumentacja skarżącej wskazuje, że świadomie złożyła zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, doprowadzając tym samym do wniesienia zażalenia z naruszeniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności. W tej sytuacji uchybienie przez skarżącą Z. K. terminowi do wniesienia zażalenia spowodowane było jej działaniem i nie może być uznane za niezawinione przez nią. W konsekwencji nie zaistniały przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a. do przywrócenia skarżacej uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 16 § 2, art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik