II SA/Po 26/10

Dnia 18 luty 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. K. i W. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2009 roku [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] grudnia 2009 roku B. i W. K. wnieśli skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 roku, utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] października 2009 roku, w której nakazano skarżącym rozbiórkę dwóch naziemnych zbiorników magazynowych tłuszczu wraz z murami, fundamentami i instalacją technologiczną, wzniesionych bez pozwolenia na budowę. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody poprzez uniemożliwienie pracy zakładowi produkcyjnemu. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji, w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo to grozi szkodą, której nie wynagrodzi ani późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego. Taką sytuacją okaże się w szczególności utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych cech nie może być zastąpiony innym przedmiotem (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2008 roku, sygn. akt II GZ 139/08, LEX nr 493849). W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, zaistniały przesłanki do zastosowania powyższej normy. Rozebranie przedmiotowych obiektów w sposób oczywisty wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami w rozumieniu powołanego przepisu, albowiem nastąpi utrata przedmiotu, którego nie będzie można przywrócić. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Podrazik