II SA/Po 260/21

II SA/Po 260/21 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi B. B. na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odwołania członka Zarządu Powiatu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz B. B. (dalej: Skarżący) skargą z dnia [...] lutego 2021 r. domagał się stwierdzenia nieważności uchwały Rady Powiatu z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...], którą w §1 stwierdzono odwołanie B. B. ze stanowiska członka Zarządu Powiatu Ś. oraz zwolniono go z wykonywania obowiązków ze skutkiem natychmiastowym. W §2 stwierdzono utratę mocy §1 pkt 1 uchwały nr [...]/2018 Rada Powiatu z dnia [...] listopada 2018 roku w sprawie wyboru pozostałych członków Zarządu Powiatu Ś. . Zgodnie z §3 uchwała weszła w życie z dniem podjęcia . W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że sytuacja spowodowana zaskarżoną uchwałą zagraża prawidłowości funkcjonowania powiatu oraz skuteczności i ważności zaciąganych przez niego zobowiązań. W ocenie Skarżącego wątpliwości budzi prawidłowość reprezentacji Powiatu, a niedługim czasie Powiat Ś. będzie zawierał umowę na dofinansowanie w wysokości sięgającej kilku milionów złotych z Urzędem Marszałkowskim. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały wskazując, że uzasadnienie wniosku jest lakoniczne i nie wykazuje spełnienia przesłanek z art. 61§3 P.p.s.a. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa) po przekazaniu skargi do sądu, na wniosek skarżącego sąd może wstrzymać wykonanie w całości lub części aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub w części. Jednakże po przekazaniu skargi przez organ, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach W rozpoznawanej sprawie przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania stanowi uchwała Rady Powiatu w sprawie odwołania członka Zarządu Powiatu. Zgodnie z § 3 ww. uchwały wchodzi ona w życie z dniem podjęcia. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne (...), s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1). Oznacza to, że w istocie problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania. Chodzi o akty, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostaną na niego nałożone określone obowiązki. prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Zaskarżona uchwała nie należy do takiej kategorii aktów. Powołane we wskazanym przepisie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków oznacza taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu Skarżący powinien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania uchwały trudne do odwrócenia. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Strona skarżąca, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania wykonania. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 542/15, opubl. w Lex nr 1754857). Należy podkreślić, że w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Stosownie do art. 61 § 5 Ppsa Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz