II SA/Po 2641/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka /spr./ Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Małgorzata Górecka Protokolant st.sekr.sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r. nr [...] II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. S. kwotę 10,- zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu wpisu; III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ M.Górecka /-/ J.Szaniecka /-/ A.Łaskarzewska Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z 2001 r. z późn.zm.) nakazał A.S. rozbiórkę barakowozu o wymiarach 7 m x 2,4 m wraz z przyłączami infrastruktury technicznej, usytuowanych na działce nr [...] w miejscowości K. gm. Z.. W uzasadnieniu powołanej decyzji organ orzekający wyjaśnił, że podczas kontroli przedmiotowej nieruchomości ustalono, że znajduje się na niej zabudowa letniskowa. Według inwestora i dzierżawcy gruntu A.S. barakowóz ustawiony został w styczniu 2003 r. Ponieważ powyższa nieruchomość, w planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwała Gminnej Rady Narodowej w Z. z dnia [...] sierpnia 1988 r. Nr II/10/88, ogłoszoną w Dz.Urzęd.Woj. P. nr 16 poz. 103 przeznaczona jest pod zalesienie i nie przewiduje się jej zabudowy, nie jest możliwe zastosowanie art. 48 i 49 Prawa budowlanego, a tym samym zalegalizowania samowoli budowlanej. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od powyższej decyzji przez A.S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotowy barakowóz wymagał uzyskania pozwolenia na budowę. Do obiektu tego nie miały bowiem zastosowania artykuły 29 ust. 1 pkt 5a i 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Jest on użytkowany przez okres dłuższy niż 120 dni, a zatem nie ma charakteru obiektu tymczasowego. Powołując się na art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 28 marca 2002 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (...) - (Dz.U. Nr 80 poz. 718) w dalszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że w rozpoznawanej sprawie miał zastosowanie art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w sprawie należało ustalić, czy inwestycja jest zgodna z przepisami o planowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i czy nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Ponieważ w sprawie ustalono, że barakowóz ustawiono bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę na terenie przeznaczonym pod zalesienie, nie przewidującym jego zabudowy, to istniały podstawy do bezwzględnego nakazania jego rozbiórki. A.S. wniósł na powyższa decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Uznając tę decyzję za krzywdzącą skarżący podniósł, że sporny barakowóz nie stanowi jakiegokolwiek zagrożenia, a przeciwnie jest korzystnie wkomponowany w istniejąca zabudowę gospodarczą, która nadto nie dorównuje mu pod względem ekologicznym i estetycznym. W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja nieracjonalnie zmusza go do wywiezienia barakowozu poza teren działki i dokonania ponownego jego wprowadzenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu, choć z innych przyczyn niż w niej wywiedziono. Z obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji art. 48 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.jedn. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) wynika, że rozbiórce podlega między innymi obiekt budowlany wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, jeżeli budowa jest niezgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wypadku zaistnienia sytuacji, o której mowa w powołanym wyżej przepisie organ orzekający jest uprawniony - bez potrzeby wydawania postanowienia, o którym mowa w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego - wydać decyzję nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy prawidłowo organ odwoławczy przyjął, że ustawienie przedmiotowego barakowozu wymagało uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę i to z przyczyn powołanych w zaskarżonej decyzji. Ustalając, że zachodzi niezgodność budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego organy obu instancji oparły się wyłącznie na informacji Wójta Gminy Z. z dnia [...]2003 r., z której wynikało, że działka nr [...], w planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym [...].1988 r. przeznaczona jest pod zalesienie i nie przewiduje się jej zabudowy. Organy nadzoru budowlanego nie zbadały natomiast, czy wskazany przez Wójta plan miejscowy był aktem obowiązującym, a w szczególności, przy uwzględnieniu daty jego uchwalenia, czy został ujęty w wykazie aktów prawa miejscowego stosownie do art. 31 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32 poz. 191 ze zm.), a ponadto samodzielnie nie zbadały treści tego planu. Tymczasem z nadesłanego przez organ odwoławczy na wezwanie Sądu wyrysu omawianego planu wraz z jego częścią opisową jednoznacznie wynika, że działka skarżącego położona jest na terenie oznaczonym symbolem 24 RO, co zgodnie z legendą i tekstem planu oznacza "teren upraw polowych i ogrodniczych - adaptacja". Wobec tego należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja oparta została na odmiennych od rzeczywistych, a istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ustaleniach faktycznych. Dodać należy, że powołany w decyzjach organów obu instancji miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego gminy Z. został ujęty w wykazie aktów prawa miejscowego opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Woj. P. z [...].1991 r. Nr 4 poz. 27 str. 26 pkt 1, co Sąd stwierdza z urzędu. Sąd nie jest natomiast uprawniony, aby zastąpić organ administracji w ocenie zgodności przedmiotowej budowy z powołanymi wyżej ustaleniami planu miejscowego, obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, tym bardziej, że w sprawie jednoznacznie nie ustalono jakim celom służy przedmiotowy barakowóz, przy uwzględnieniu, że został ustawiony na działce o powierzchni zaledwie 90 m2 i że na tej działce inwestor postawił także namiot ogrodniczy (por. protokół nr [...]). Z tych wszystkich względów należało uznać, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane w warunkach przewidzianych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Dlatego na podstawie w/w przepisu oraz art. 152, 135 i 200 cyt. ustawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. Rozpoznając ponownie sprawę organy administracji uwzględnią powyższe uwagi, a także zmiany stanu prawnego, w tym zwłaszcza związane z utratą mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. uchwalonego 19.VIII.1988 r. /-/ M.Górecka /-/ J.Szaniecka /-/ A.Łaskarzewska MK