II SA/Po 2657/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant ref.staż. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi H.S. i A.S. na decyzję Rady Gminy w O. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu planu miejscowego; o d d a l a s k a r g ę /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ B.Kamieńska /-/ A.Łaskarzewska Rada Gminy w O. uchwałą z dnia [...] października 2003r. nr [...] odrzuciła zarzut zgłoszony przez H.S. do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy O. W zarzucie tym kwestionowała nieuwzględnienie jej wniosku o zmianę przeznaczenia nieruchomości położonej w K. oznaczonej numerami geodezyjnymi "1" i "2" z terenów rolnych na tereny budowlane. W uzasadnieniu uchwały podjętej wraz z uzasadnieniem, których projekty opracował zarząd i przedstawił Radzie w trybie art. 18 ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm.) podkreślono, że przedmiotowe działki nr "1" i "2" - o przeznaczeniu rolnym – znajdują się na terenie P. Parku Krajobrazowego, utworzonego zarządzeniem Wojewody K. z dnia [...] grudnia 1998r. (Dz.Urzęd.Woj.K. nr [...], poz. [...]). W rejonie tych działek występują między innymi murawy kserotermiczne – zbiorowiska roślinne objęte ochroną na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 sierpnia 2001r. w sprawie określenia rodzajów siedlisk przyrodniczych podlegających ochronie (Dz.U. nr 92, poz. 1028). Nadto ukształtowanie strefy zboczowej misy jeziornej jeziora P. na odcinku G.-K. nie pozwala na lokalizowanie po wschodniej stronie drogi obiektów kubaturowych (w tym budynków mieszkalnych) bez istotnego pogorszenia lokalnych walorów krajobrazowych. Z tych względów oraz w powołaniu na opracowaną analizę chłonności turystycznej P. Parku Krajobrazowego wskazującą na istotne przekroczenie tego parametru w rejonie K. – Oddział Rozwoju Regionalnego W. Urzędu Wojewódzkiego Delegatura w K. negatywnie zaopiniował projekt zmiany przeznaczenia działek położonych w tym rejonie, w tym działek nr "1" i "2", wskazując niecelowość dalszego rozwijania tam sieci osadniczej. Zmiana przeznaczenia nieruchomości rolnych wzdłuż drogi G.-K. doprowadzi do obustronnej obudowy tej drogi i odcięcia wglądu w otwarty krajobraz, którego ochrona jest głównym powodem utworzenia P. Parku Krajobrazowego. H. i A. S. zaskarżyli powyższą uchwałę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w części nieuwzględniającej zmiany przeznaczenia działki nr "2". Powoływali się na to, że w rozmowach prowadzonych na posiedzeniu Zarządu Gminy dnia [...] kwietnia 1997r. zapewniano ich o uwzględnieniu zmiany przeznaczenia gruntów przy opracowywaniu planu zagospodarowania przestrzennego. Spodziewając się przekształcenia w 1997r. wyrazili zgodę na budowę na działce wodociągu, a w 1997r. – na budowę linii telefonicznej; od 1991r. przez działkę przebiega linia energetyczna. Zaprzeczyli, aby na tym terenie występowała jakaś "specyficzna roślinność". Jest to grunt rolny VI klasy, w pełni uzbrojony technicznie. W pobliżu przekształca się przeznaczenie gruntów porośniętych taką roślinnością, przez które przebiegają cieki wodne. W podsumowaniu skarżący stwierdził, że odmowa przekształcenia działki nr "2" na budowlaną spowoduje "dla nas i naszej rodziny pogorszenie statusu materialnego i nie pozwoli na rozwój naszej przedsiębiorczości". Rada Gminy O. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Ponad argumentację powołaną w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały podkreślono, iż twierdzenie skarżących, "że brak przekształcenia terenów rolnych na budowlane pogorszy ich status materialny jest argumentem, którego nie można porównać z ochroną walorów przyrodniczo-krajobrazowych P. Parku Krajobrazowego, ponieważ dotyczy wyłącznie korzyści materialnych dwóch osób kosztem odnowy w/w Parku". Na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2004r. A.S. wyjaśnił, że skargą objęto tylko odrzucenie zarzutu odnośnie działki nr "2", bowiem działka nr "1" została już sprzedana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. – właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - zważył, co następuje: Zaskarżona uchwała odrzucająca zarzut H.S. do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy O. nie narusza prawa. W odniesieniu do należącej do skarżących działki nr "2" położonej w K. projekt planu nie wprowadza zmiany sposobu korzystania, lecz utrzymuje dotychczasowe rolnicze przeznaczenie obszarów położonych po wschodniej stronie szosy, mimo że właściciele działek tam położonych dążą do ich przekształcenia na działki budowlane. Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm.), mającej w sprawie zastosowanie z uwagi na treść przepisu art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80, poz. 717), w zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się nie tylko walory ekonomiczne przestrzeni i prawo własności, ale i między innymi wymagania ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury, walory architektoniczne i krajobrazowe, wymagania ochrony środowiska przyrodniczego, zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia. Ma rację Rada Gminy O. twierdząc, że usytuowanie działki skarżących na terenie należącym do P. Parku Krajobrazowego stwarza potrzebę uwzględnienia przy zmianach planu zagospodarowania przestrzennego walorów przyrodniczo-krajobrazowych tego obszaru. Powołując się na uzyskanie w dniu [...] kwietnia 1997r. od Zarządu Gminy O. zapewnienia "o uwzględnieniu zmiany przeznaczenia gruntu przy opracowywaniu planu zagospodarowania przestrzennego w późniejszym terminie" skarżący przeoczyli, iż do utworzenia P. Parku Krajobrazowego doszło ponad półtora roku później – rozporządzeniem Wojewody K. z dnia [...] grudnia 1998r. (Dz.Urzęd.Woj.K. nr [...], poz. [...]). Utrzymując dotychczasowe rolnicze przeznaczenie terenów usytuowanych po wschodniej stronie szosy G.-K. Rada Gminy w O., co wynika z uzasadnienia zaskarżonej uchwały, miała na względzie negatywną opinię Oddziału Rozwoju Regionalnego W. Urzędu Wojewódzkiego w K., sprecyzowaną w piśmie z dnia [...]października 2003r. wynikającą nie tylko z faktu znajdowania się na tym terenie roślinności chronionej, ale przekroczenia w rejonie K. "chłonności turystycznej". Także Zespół Parków Krajobrazowych Województwa W. w piśmie z dnia [...] czerwca 2003r. (k. 8 akt administracyjnych) wnioskował o wyznaczenie i pozostawienie wolnych od zabudowy "krajobrazowych punktów widokowych" oraz wyraźne ograniczenie zabudowy rekreacyjnej podkreślając, że ma to bardzo duże znaczenie dla zachowania wartości przyrodniczych oraz walorów turystycznych i rekreacyjnych gminy, od jakości których zależy w ogóle istnienie tych dziedzin działalności i wynikających z nich efektów ekonomicznych, ważnych zarówno dla firm i instytucji, jak i przeciętnych mieszkańców gminy. Położenie działki nr "2" przy drodze obrazuje mapa i szkic (k. 44 i 45 akt administracyjnych) zaprezentowane w oryginale na rozprawie przez przedstawicieli władz gminy O. Analiza tych dokumentów potwierdza stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały i w odpowiedzi na skargę, iż zmiana dotychczasowego przeznaczenia gruntów rolnych położonych po wschodniej stronie szosy G.-K. doprowadzi do obustronnej obudowy tej drogi i odcięcia wglądu w otwarty krajobraz, którego ochrona jest głównym powodem utworzenia P. Parku Krajobrazowego. Powstała niedawno po prawej, wschodniej części drogi zabudowa ma charakter siedliska rolniczego (wyjaśnienia skarżącego k. 32 akt sądowych). Reasumując uznać należy, że odmowa odmiennego ukształtowania sposobu korzystania z działki nr "2", przeznaczonej w obowiązującym planie na cele rolnicze – nie narusza prawa. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ B.Kamieńska /-/ A.Łaskarzewska MarK