II SA/Po 269/18

Dnia 16 kwietnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych /-/ R. Talaga W odpowiedzi na wezwanie sądu A.G. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie posiada żadnych nieruchomości, ani oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Wnioskodawca utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł i korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej w formie np. zasiłków celowych. Stałe wydatki oszacował w następujący sposób: czynsz – [...] zł, leki – [...] zł, gaz – [...] zł, telefon – [...] zł, ścieki i woda – [...] zł, środki czystości – [...] zł, nie licząc środków na żywność i ubiór. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.", strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 § 1 pkt 1 lit. h) P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych. Skarżący wniósł skargę w sprawie dotyczącej umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych. W takim przypadku nie ma on obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków. Skarżący pozostaje bowiem zwolniony na mocy ustawy z obowiązku poniesienia wszystkich kosztów sądowych związanych z jego udziałem w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie w tym zakresie umarza się (art. 249a P.p.s.a.). Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga