II SA/Po 271/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus As.sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2004 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzje Wojewody z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych ; o d d a l a s k a r g ę /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ P.Miładowski /-/ E.Makosz-Frymus JFS Decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...]PUP-X-1/5239/180/01 działający z upoważnienia Starosty Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w P. orzekł o uznaniu skarżącego Z. C. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania mu prawa do zasiłku. Rozstrzygnięcie to organ I instancji oparł na przepisach art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. Nr 6 poz. 56 z późniejszymi zmianami). W uzasadnieniu podjętej decyzji organ wyjaśnił, iż w dniu rejestracji, co nastąpiło [...] listopada 2001 r., skarżący spełniał warunki do uznania za osobę bezrobotną, jednakże w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji nie spełnił wymogów, uprawniających go do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych. Składając odwołanie od powyższej decyzji skarżący wyjaśnił, z jakich przyczyn terminowo nie opłacał składek na ubezpieczenie społeczne, jak również dlaczego zmuszony był zwiesić prowadzenie działalności gospodarczej, co w rezultacie pozbawiło go prawa do zasiłku przedemerytalnego. Skarżący wyjaśnił ponadto, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej oraz nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. Nr [...] Wojewoda zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy, w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśniając, iż na podstawie załączonego do akt sprawy pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia [...].11.2001 r. ustalono, iż w okresie od [...].05.2000 r. do [...].11.2001 r. skarżący posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący łącznie [...] dni, przy czym zaliczeniu podlegały wykazane okresy ubezpieczenia od [...].05.2000 r. do [...].05.2000 r. ([...] dni), od [...].11.2000 r. do [...].12.2000 r. ([...] dni) oraz od [...].03.2001 r. do [...].05.2001 r. ([...] dni). Organ II instancji wyjaśnił ponadto, iż sprawa przyznawania zasiłku dla bezrobotnych nie ma charakteru uznaniowego, lecz jest określona przepisami prawa, stąd trudna sytuacja materialna nie upoważnia do uzyskania zasiłku, w tym zakresie organ wskazał na właściwość ośrodków pomocy społecznej. W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o jej uchylenie, wskazując przy tym, że sprawa dotyczy przyznania zasiłku przedemerytalnego. Skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, dodatkowo wyjaśnił natomiast, iż ma [...] lata, w zawodzie przepracował [...] lat, a od 1994 r. prowadził własną działalność gospodarczą, którą musiał zakończyć. Uważa, że w tej sytuacji pozbawienie go prawa do zasiłku jest dużą niesprawiedliwością, co wobec sytuacji panującej na rynku pracy pozbawia go środków do utrzymania. Na rozprawie w dniu [...] września 2004 r. skarżący podtrzymał swoją skargę wyjaśniając, iż nie zakwestionował i nie kwestionuje ustaleń poczynionych przez organ na podstawie wskazanego pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które zostało mu doręczone i z którego treścią zapoznał się. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. W przedmiotowej sprawie decyzje wydane w obu instancjach są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Skarżący od [...].05.1994 r. prowadził własną działalność gospodarczą i z tego tytułu był zgłoszony do ubezpieczenia społecznego. Stąd materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi przepis art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. d) wyżej wskazanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w jej brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z tym przepisem prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez co najmniej 365 dni, podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie. W dniu zarejestrowania w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. skarżący nie spełniał warunków określonych w powołanych przepisach. W okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację skarżący miał co prawda zarejestrowaną działalność gospodarczą, lecz w okresie tym nie odprowadzał w sposób systematyczny oraz ciągły należnych składek na zaopatrzenie emerytalne oraz Fundusz Pracy. W rezultacie skarżący legitymuje się [...] dniowym okresem zamiast wymaganych 365 dni podlegania ubezpieczeniu lub zaopatrzeniu emerytalnemu, co zostało udokumentowane stosownym zaświadczeniem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Treści tego zaświadczenia skarżący nie kwestionował, stąd ma ono walor dokumentu w rozumieniu art. 75 oraz 76 k.p.a. Brak było zatem podstaw prawnych do przyznania skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych. Okazując pełne zrozumienie dla trudnej sytuacji skarżącego, uznać należy, iż z powyższych względów zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji w istocie zgodne są z prawem. Również zasadnie organ II instancji wskazał na charakter uregulowań przyjętych przez ustawodawcę w zakresie przyznawania uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych. Powołana ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie daje organom administracji ani sądowi administracyjnemu w tym zakresie jakichkolwiek uprawnień do uznaniowego przyznawania przedmiotowego świadczenia. Trafnie więc skarżący został pouczony, że może żądać przyznania stosownych środków na utrzymanie w trybie przepisów o pomocy społecznej. W odwołaniu od decyzji organu I instancji oraz w skardze na decyzję Wojewody skarżący wspomina o nie przyznaniu mu zasiłku przedemerytalnego. Tymczasem w postępowaniu dotyczącym przyznania zasiłku dla bezrobotnych sprawa zasiłku przedemerytalnego nie podlega rozpatrzeniu, stąd zasadnie Wojewoda nie rozstrzyga w swojej decyzji o zasiłku przedemerytalnym. W tym zakresie skarżący miał prawo wystąpić z stosownym wnioskiem do Powiatowego Urzędu Pracy. Z wymienionych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami), skarga podlega oddaleniu. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ P. Miładowski /-/ E. Makosz-Frymus JFS