II SA/Po 274/22

Dnia 30 sierpnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 sierpnia 2022 roku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 marca 2022 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. (dalej też jako PINB) decyzją z dnia 17 sierpnia 2017 r., [...], [...], działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; aktualnie Dz.U. z 2021 poz. 735, dalej "k.p.a.") umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalno-składowo-inwentarskiego w części inwentarskiej (wymiar [...] x [...] m) na warsztat stolarski (pomieszczenie montażu i składowania mebli oraz wydzielone pomieszczenie do lakierowania), zlokalizowanego w miejscowości D. , gmina O. , działka [...]. W motywach rozstrzygnięcia PINB wskazał, że w odniesieniu do budynku inwentarskiego na działce [...] przeprowadzono kontrole dotyczące jego sposobu użytkowania. Czynności w tym zakresie podjęto w sposób niezapowiedziany, lecz nie wykazały one, aby część inwentarska budynku mieszkalno-składowo-inwentarskiego była użytkowana jako zakład stolarski (pomieszczenie montażu i składowania mebli oraz wydzielone pomieszczenie do lakierowania). Organ wyjaśnił, że stan pomieszczeń uwidoczniony na dokumentacji fotograficznej z kontroli z dnia 20 lipca 2017 r. jest taki sam, jak podczas kontroli z 25 kwietnia 2017 r. PINB podkreślił, że wnioskujący o przeprowadzenie postępowania K. K. zeznał, że nie posiada dowodów na okoliczność użytkowania pomieszczeń spornego budynku jako zakładu stolarskiego. Stwierdził jedynie, że jego sąsiad (inwestor) w soboty i niedziele użytkuje jego pomieszczenie i lakieruje w nim krzesła i stoły. W ocenie Inspektora Powiatowego skoro nie stwierdzono samowolnej zmiany sposobu użytkowania części inwentarskiej budynku na działce [...] na zakład stolarski, to oznacza, że postępowanie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł K. K., podnosząc że jego sąsiedzi w spornym budynku prowadzą zakład produkcyjno-handlowo-usługowy, co potwierdzają publikowane przez nich na stronie internetowej oraz na pojazdach reklamy owego zakładu z podanym adresem. Decyzją z dnia 6 października 2017 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Zdaniem organu odwoławczego nie wykazano, że doszło do zmiany sposobu użytkowania obiektu inwentarskiego na zakład stolarski. Nie są również przekonujące argumenty związane z podanymi przez właścicieli adresem i rodzajem prowadzonej działalności. Fakt wskazania adresu przedsiębiorstwa nie oznacza bowiem automatycznie, że działalność pod adresem faktycznie jest prowadzona. Zdaniem PINB nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że pomimo podjętych działań organ pierwszej instancji nie był w stanie potwierdzić, że w obiekcie prowadzony jest zakład stolarski. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K. K. na decyzję organu WWINB z dnia 06 października 2017 r. - wyrok z dnia 18 stycznia 2018r. (sygn.. II SA/Po [...]). Sąd stwierdził, że opierając się na całokształcie materiału dowodowego oraz biorąc pod uwagę wyjaśnienia J. S. złożone na rozprawie, doszedł do przekonania, że zachodziły podstawy do umorzenia postępowania w przedmiocie domniemanej samowolnej zmiany sposobu użytkowania na zakład stolarski budynku mieszkalno-składowo-inwentarskiego w części inwentarskiej (wymiar [...] x [...] m) na działce [...]. Dokumentacja fotograficzna wykonana podczas kontroli zapowiedzianej w kwietniu 2017 r. i niezapowiedzianej z lipca 2017 r. nie wskazują, aby w budynku zaprowadzono zakład stolarski. W ocenie Sądu żadne okoliczności nie pozwalając sądzić, że J. S. prowadzi w nim zorganizowaną profesjonalną działalność, która zmieniałaby warunki użytkowania obiektu w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2017 r., poz. 1332, obecnie Dz.U. z 2021 poz. 2351, dalej "pr. bud.") Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej K. K., wyrokiem z dnia 16 października 2020 r. sygn. II OSK [...] uchylił zaskarżony wyrok, zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. NSA w motywach wyroku stwierdził, że wyjaśnienia uczestnika J. S., złożone na rozprawie, w przeważającej części nie odnosiły się do dowodów, na których organy oparły istotne ustalenia faktyczne. Stanowiły dowód przeciwstawny do dowodów wnioskowanych przez skarżącego K. K. w postępowaniu administracyjnym, które nie zostały uwzględnione przez organ odwoławczy. NSA wskazał, że na rozprawie przed WSA przeprowadzono czynności, które polegały na odczytaniu dowodów z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych, przedłożonych w postępowaniu odwoławczym. Rezultatem ujawnienia tych dowodów było powzięcie przez Sąd wątpliwości co do prawidłowości ustaleń dokonanych w postępowaniu administracyjnym. Sąd pierwszej instancji nie poprzestał jednak na stwierdzeniu wątpliwości co do prawidłowości ustaleń faktycznych dokonanych przez organ odwoławczy, a co za tym idzie legalności decyzji. W ramach składania wyjaśnień umożliwił uczestnikowi ustosunkowanie się do dowodów zgłoszonych przez skarżącego w postępowaniu administracyjnym, tj. do dowodu z wydruku ze strony internetowej, informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, z fotografii samochodu firmowego, do których organ odwoławczy nie odniósł się w uzasadnieniu. Opierając się na wyjaśnieniach uczestnika, Sąd uzupełnił stan faktyczny w zakresie istotnych faktów, ustalając, że informacja z Centralnej Ewidencji oraz wydruk strony internetowej i fotografia samochodu były jedynie zabiegiem marketingowym. Następstwem tego było ustalenie o nieprowadzeniu w spornym budynku zakładu stolarskiego. Ustalenia tego dokonał oceniając wiarygodność materiału dowodowego zebranego przez organy (protokoły kontroli, fotografie) oraz opierając się na oświadczeniu uczestnika J. S.. Następnie Sąd pierwszej instancji dokonał kwalifikacji tak ustalonego stanu faktycznego do norm prawa materialnego w zakresie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Zdaniem NSA powyższe stanowi o naruszeniu przez Sąd I instancji art. 106 § 2 P.p.s.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wyjaśnienia uczestnika, wbrew stanowisku zajętemu przez Sąd pierwszej instancji, w powiązaniu z materiałem dowodowym oferowanym przez skarżącego, a ujawnionym na rozprawie, wskazują na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. NSA nakazał organom ustalenie rodzaju faktycznie wykonywanej działalności gospodarczej i czy działalność ta ma związek z spornym pomieszczeniem, a także faktów w zakresie sposobu użytkowania części nieruchomości stanowiącej poprzednio pomieszczenia inwentarskie oraz kwestii ewentualnego magazynowania stołów i krzeseł. Następnie zaś organy miały ocenić, czy doszło do zmiany sposobu użytkowania w rozumieniu art. 71a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm. dalej pr. bud.). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. (dalej też jako PINB), decyzją z dnia 08 lutego 2022 r. nr [...], działając na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w całości w sprawie dotyczącej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalno - składowo - inwentarskiego w części inwentarskiej (wymiar: [...] x [...] na warsztat stolarski (pomieszczenie montażu i składowania mebli oraz wydzielone pomieszczenie do lakierowania), zlokalizowanego w m. D. , gm. O. . (dz. nr [...]). PINB ponownie prowadząc postępowanie, po przeprowadzeniu kontroli spornej nieruchomości w dniu 28 października 2021 r. ustalił, że: • wg oświadczenia Pana J. S. złożonego do protokołu kontroli z dnia 28 października 2021 r. w przedmiotowej części w/w budynku prowadzona jest działalność gospodarcza związana z montażem i składowaniem mebli oraz lakierowaniem elementów, • Pan J. S. w/w działalność gospodarczą wykonuje w części przedmiotowego budynku, zlokalizowanego w m. D. gm. O. . (dz. nr [...]), • w budynku mieszkalno - składowo - inwentarskim znajdują się: pomieszczenie montażu i składowania mebli oraz pomieszczenie do lakierowania elementów - wyposażenie w/w pomieszczeń jest zgodne z dokumentacją dotyczącą zmiany sposobu użytkowania części przedmiotowego obiektu - zgłoszenie robót z dnia [...] grudnia 2017r. - zmiana sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na pomieszczenie montażu i składowania mebli z wydzieleniem pomieszczenia do lakierowania elementów - protokół kontroli tutejszego organu z dnia 28 października 2021r., • w odniesieniu do magazynowania stołów i krzeseł - w dniu w/w kontroli w pomieszczeniu montażu i składowania mebli znajdowało się 5 krzeseł gotowych pod zamówienie, stołów - brak, • Państwo A. i J. S. dokonali, w dniu 19 grudnia 2017r., zgłoszenia w Starostwie Powiatowym w O. ., zmiany sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na pomieszczenie montażu i składowania mebli z wydzieleniem pomieszczenia do lakierowania elementów, adres: D. dz. nr [...]; właściwy organ Starosta [...] nie wniósł sprzeciwu do w/w zgłoszenia (pismo Starostwa Powiatowego w O. . z dnia 10 stycznia 2022r., [...]). PINB ustalił, że faktyczna działalność gospodarcza, jaką wykonuje Pan J. S. to montaż i składowanie mebli oraz lakierowanie ich elementów w określonych pomieszczeniach przedmiotowego obiektu budowlanego w m. D. gm. O. . W związku z w/w działalnością dokonano zmiany sposobu użytkowania części pomieszczeń w sposób legalny, dokonując zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego właściwemu organowi. Zgłoszenie zostało skutecznie przyjęte - organ administracji architektoniczno - budowlanej nie wniósł sprzeciwu. Pomieszczenia są użytkowane zgodnie z dokonaną, w sposób legalny, ich zmianą sposobu użytkowania. Mając powyższe na uwadze, PINB stwierdził brak naruszenia aktualnie obowiązującego Prawa budowlanego, które obligowałoby organ nadzoru budowlanego do przeprowadzenia postępowania naprawczego lub legalizacyjnego w odniesieniu do przedmiotu sprawy - zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego i orzekł o umorzeniu postępowania. Odwołanie od ww. decyzji wniósł K. K. reprezentowany przez J. K., zarzucając, że wydane rozstrzygnięcie jest wadliwe, gdyż jest przedwczesne. NSA wyrokiem sygn. akt II OSK [...] z dnia 16 października 2020 r. uchylił jedynie zaskarżony wyrok (sygn. akt II SA/Po [...] z dnia 18 stycznia 2018 r.) i przekazał sprawę WSA w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Zdaniem odwołującego wadliwe informacje zawarte w uzasadnieniu wyroku nie mają żadnego znaczenia - istotna jest sentencja orzeczenia, a nie jego uzasadnienie. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 31 marca 2022 r. nr [...] działając na podstawie art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Pana K. K. utrzymał w mocy decyzję PINB nr [...] z dnia 08 lutego 2022 r. Uzasadniając decyzję, po opisaniu stanu faktycznego sprawy, organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w sprawie dotyczyło zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalno-składowo- inwentarskiego w części inwentarskiej (wymiar [...] x [...] na warsztat stolarski (pomieszczenie montażu i składowania mebli oraz wydzielone pomieszczenie do lakierowania) zlokalizowanego w m. D. gm. O. . WWINB zwrócił się do Sądu o wyjaśnienie rozbieżności uzasadnienia i rozstrzygnięcia wyroku NSA. Przy piśmie z dnia 22 marca 2022 r. NSA przesłał wyjaśnienia wraz z prawidłowym odpisem wyroku, zatem zarzut odwołania dotyczący "przedwczesnego" wydania decyzji przez PINB jest niezasadny, ponieważ NSA wyrokiem 16 października 2020 r. sygn. II OSK [...] uchylił zaskarżony wyrok WSA, zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję PINB z dnia 17 sierpnia 2017 r. Organ odwoławczy wskazał, że kierując się treścią zapadłego w sprawie orzeczenia NSA, PINB podjął działania wyjaśniające. W dniu 28 października 2021 r. PINB przeprowadził kontrolę w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalno-składowo-inwentarskiego w części inwentarskiej na warsztat stolarski zlokalizowanego w m. D. , gm. O. . (dz. nr [...]). Nadto, PINB zwrócił się do Starosty [...] o informację czy inwestor - Państwo A. i J. S. - dokonali skutecznego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania ww. pomieszczeń. W sprawie zostało ustalone, że w dniu 19 grudnia 2017 r. inwestor (Pani A. S. i Pan J. S.) skutecznie zgłosił Staroście O. zmianę sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na pomieszczenie montażu i składowania mebli z wydzieleniem pomieszczenia do lakierowania (inwestor, lokalizacja: D. dz. nr [...]). WWINB wskazał, że skoro w obiekcie mieszkalno-inwentarsko- składowym prowadzony jest legalnie warsztat stolarski, to postępowanie prowadzone w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalno-składowo-inwentarskiego w części inwentarskiej (wymiar [...] x [...] na warsztat stolarski (pomieszczenie montażu i składowania mebli oraz wydzielone pomieszczenie do lakierowania) zlokalizowanego w m. D. gm. O. ., jest bezprzedmiotowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. K., reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł o uchylenie decyzji WWINB znak sprawy: [...] z dnia 31 marca 2022 r. oraz poprzedzającej ją decyzji PINB w O. nr [...] znak: [...] z dnia 08 lutego 2022 r. oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Motywując skargę podał, że organ nie zajął stanowiska, co do tego, że w obrocie prawnym funkcjonuje wyrok sygn. akt II OSK [...], który ma dwie różne sentencje. Treść wyroku NSA doręczona pierwotnie nie została zmieniona zgodnie z prawem. Organy obu instancji nie dostosowały się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w prawomocnym wyroku NSA sygn. akt II OSK [...] z dnia 16 października 2020 r., w szczególności w kwestii magazynowania. Postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte z urzędu w dniu 18 lipca 2017 r., zaś zgłoszenia dokonano w dniu 19 grudnia 2017 r. tj. po pięciu miesiącach od wszczęcia postępowania, a nawet po wniesienie skargi do WSA (skarga z dnia 11.10.2017 r.). O jakimkolwiek skutecznym zgłoszeniu nie może być mowy. Organy nie wskazały żadnej przyczyny, z powodu której odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej dowodom przedstawionym przez skarżącego K. K. w toku całego postępowania. Skarżący podał, że nawet gdyby pominąć kwestię produkcji stołów i krzeseł, to pozostaje jeszcze zagadnienie ich magazynowania (składowania). Wyroby te są łatwopalne (drewno, tkaniny obiciowe), a zatem ich przechowywanie niewątpliwie wiąże się ze zmianą warunków bezpieczeństwa pożarowego. Podjęcie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej między innymi warunki bezpieczeństwa pożarowego powoduje zmianę sposobu użytkowania i wymaga zgłoszenia. Organy obu instancji nie wyjaśniły wyżej opisanej kwestii magazynowania, ani też dostatecznie przekonywująco nie odniosły się do zapisów zawartych w dołączonym do akt (w dniu 11 września 2017 r. wydruku ze strony internetowej (www.[...].pl), w którym mowa jest, iż firma J. S. należy do grona nowych producentów mebli, i że podstawową działalnością firmy jest produkcja stołów i krzeseł. Organy nie wyjaśniły też, dlaczego nie dały wiary zeznaniom skarżącego. Ponadto organy nie przeprowadziły dowodu z oględzin z udziałem skarżącego. Nie została też wyjaśniona kwestia decyzji środowiskowej. Inwestorzy J. S. i A. S. na rozprawie w dniu 18 stycznia 2018 r. stwierdzili nieprawdę co do uzyskania przez nich decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tymczasem żadna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie została wydana. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu. Zaskarżoną decyzją WWINB utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, którym umorzono postępowanie administracyjne. Podstawę dla takiego orzeczenia stanowi zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. stwierdzenie, że postępowanie jest bezprzedmiotowe. Przesłanka bezprzedmiotowości oznacza, że brak jest elementów natury podmiotowej lub przedmiotowej, które umożliwiają załatwienie sprawy co do istoty. W sytuacji bezprzedmiotowości postępowania brak jest podstaw do orzekania przez organ i wydania decyzji merytorycznej. Co w sprawie istotne, kontrolowane decyzje zostały wydane w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. sygn. II OSK [...], którym uchylony został nie tylko wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2018r. sygn. II SA/Po [...], ale też decyzja WWINB z dnia 6 października 2017 r. i poprzedzająca ją decyzja PINB z dnia 17 sierpnia 2017 r., którymi również umorzono postępowanie w sprawie. Odnosząc się do jednego z zarzutów skargi (jak i zasadniczego zarzutu odwołania) Sąd wskazuje, że w sprawie nie funkcjonują dwa wyroki NSA o różnych sentencjach, lecz – co ustalił WWINB- omyłkowo stronie doręczono błędny odpis wyroku, podczas gdy w rzeczywistości sentencja brzmiała: "uchyla zaskarżony wyrok, zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 17 sierpnia 2017 r., nr [...], [...]". Sprawa podlegała więc ponownemu rozpoznaniu przez PINB, wedle zaleceń zawartych w wyroku NSA. Związanie oceną prawną, o której mowa w art. 153 i art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 poz. 329, dalej p.p.s.a.) oznacza, że ani organ administracji ani sąd administracyjny nie mogą w tej samej sprawie formułować nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania mu się w pełnym zakresie. Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy, zaistniałych po wydaniu wyroku, oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego przedmiotową ocenę. Rozwiązanie to stanowi gwarancję przestrzegania przez organy administracji publicznej obowiązku związania orzeczeniem sądu. W niniejszej sprawie organ był związany oceną prawną wyrażoną w powołanym wyroku NSA, a rolą Sądu obecnie rozpoznającego sprawę było w pierwszej kolejności zbadanie, czy organy to tej oceny prawnej się zastosowały. Zasadniczym powodem uchylenia wyroku WSA okazało się naruszenie przez Sąd art. 106 § 2 p.p.s.a. i przeprowadzenie na rozprawie dowodu z wyjaśnień uczestnika postępowania J. S. na temat prowadzonej przez niego działalności, oraz uzupełnienie w ten sposób materiału dowodowego, który winien być zgromadzony i oceniony w toku postępowania przed organami nadzoru budowlanego. NSA wskazał organom, że ponownie rozpoznając sprawę mają ustalić rodzaj faktycznie wykonywanej przez J. S. działalności gospodarczej, zbadać czy działalność ta ma związek z spornym pomieszczeniem, a także faktów w zakresie sposobu użytkowania części nieruchomości stanowiącej poprzednio pomieszczenia inwentarskie. Organy miały też zbadać kwestię magazynowania stołów i krzeseł. Po ustaleniu opisanych faktów organy miały ocenić czy doszło do zmiany sposobu użytkowania w rozumieniu art. 71a pr. bud. Ponownie prowadząc postępowanie PINB przeprowadził w dniu 28 października 2021 r. kontrolę spornego budynku (części inwentarskiej) i stwierdził, że znajduje się w nim pomieszczenie montażu i składowania mebli oraz pomieszczenie do lakierowania elementów. Wyposażenie ww. pomieszczeń jest zgodne z przedłożoną dokumentacją dotyczącą zmiany sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na pomieszczenie montażu i składowania meblu z wydzieleniem pomieszczenia do lakierowania elementów. W protokole kontroli zwrócono uwagę, że inwestor przedłożył zgłoszenie złożone w Starostwie Powiatowym w O. dnia 19 grudnia 2017 r. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na pomieszczenie montażu i składowania mebli z wydzieleniem pomieszczenia do lakierowania (k. [...]). Ustalono, że w pomieszczeniu montażu i składowania mebli w czasie kontroli znajdowało się 5 krzeseł gotowych pod zamówienie. Nie stwierdzono stołów (nie wyprodukowano)- zob. protokół k. [...]. J. S. oświadczył do protokołu kontroli z dnia 28 października 2021 r., że w przedmiotowej części w/w budynku prowadzona jest działalność gospodarcza związana z montażem i składowaniem mebli oraz lakierowaniem elementów. Zostało ustalone przez PINB, że Starosta [...] nie wniósł sprzeciwu do złożonego przez inwestora zgłoszenia (pismo Starostwa Powiatowego w O. . z dnia 10 stycznia 2022r., [...]). W trakcie kontroli wykonana została dokumentacja zdjęciowa obrazująca sporne pomieszczenia. Nie znajdują się w nich sprzęty (maszyny) przeznaczone do produkcji mebli (k. [...]). W ocenie Sądu PINB wykonał zalecenia zawarte w wyroku NSA. Organ ustalił zgodnie z nimi okoliczności sprawy, a także - co szczególnie istotne - uzyskał od inwestora złożony w Starostwie [...] wniosek- zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania. Od zgłoszenia nie został wniesiony sprzeciw. Niniejsze postępowanie toczyło się w związku z samowolną zmianą sposobu użytkowania. Skoro inwestor dokonał skutecznego zgłoszenia, oczywistym jest, że stało się ono bezprzedmiotowe. Skarżący nie może skutecznie zarzucać inwestorowi, że zdążył zalegalizować zmianę sposobu użytkowania. Nie jest też przedmiotem niniejszego postępowania ocena, czy zasadnie Starosta [...] nie wniósł sprzeciwu od złożonego przez pp. S. zgłoszenia. W tych okolicznościach umorzenie postępowania w sprawie było prawidłowe, co uzasadniało oddalenie skargi przez Sąd. W skardze ponadto zarzucano, że inwestor zajmuje się produkcją mebli. Przeprowadzona w sprawie kontrola (protokół i zdjęcia) nie potwierdziły, aby w spornych pomieszczeniach taka produkcja się odbywała. Inwestor dokonał zgłoszenia, które dotyczyło zmiany sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na pomieszczenie montażu i składowania mebli z wydzieleniem pomieszczenia do lakierowania. Kontrola potwierdziła, że takie pomieszczenia znajdują się w spornym budynku. Informacje pochodzące ze strony internetowej [...] również nie podważają ustaleń organów, co do sposobu wykorzystywania tych pomieszczeń przez J. S.. Nie jest rolą Sądu ani organów budowlanych badanie prawidłowości, czy rzetelności treści stron internetowych, czy nawet wpisu w CEIDG. W sprawie zasadna była ocena organów, że w budynku znajdują się pomieszczenia do montażu i składowania, a nie do produkcji. W ocenie Sądu kwestia magazynowania również została przez PINB wyjaśniona. Ustalone zostało, że inwestor wyodrębnił pomieszczenie do składowania mebli, w którym znajdowało się 5 krzeseł, nie było stołów. Nie było potrzeby dalszego wyjaśniania tej kwestii, skoro inwestor w zgłoszeniu przewidział pomieszczenie do składowania mebli, czyli innymi słowy ich magazynowania (przechowywania). Wbrew zarzutom skargi brak udziału skarżącego w kontroli w żaden sposób nie podważa jej wyników, ani nie sprawia, że organ był stronniczy. Zwrócić należy uwagę, że w toku postępowania skarżący miał wgląd do akt, jak i i do protokołu kontroli, a nie składał żadnych zastrzeżeń. W ocenie Sądu nie było też konieczności prowadzenia dowodu z oględzin. Skarżący zarzucał również, że nie zbadana została kwestia decyzji środowiskowej, o której inwestor wspominał na rozprawie w 2018 r. Należy jednak zwrócić uwagę, że kwestia decyzji środowiskowej pozostaje poza zakresem niniejszego postępowania, nie musiała być wyjaśniana przez organy i nie miała znaczenia dla ustalenia zmiany sposobu użytkowania (czy inwestor ją uzyskał, czy jej ostatecznie nie uzyskał). Ponadto inwestor, jako osoba fizyczna nie musi mieć wiedzy na temat tego, co oznacza uzyskanie decyzji środowiskowej, ani jaki organ ja wydaje. Zarzuty stawiane przez skarżącego w tym zakresie okazały się bezzasadne. Reasumując Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie słuszne było umorzenie postępowania w sprawie dotyczącej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalno - składowo - inwentarskiego w części inwentarskiej (wymiar: [...] x [...] na warsztat stolarski (pomieszczenie montażu i składowania mebli oraz wydzielone pomieszczenie do lakierowania), zlokalizowanego w m. D. , gm. O. . (dz. nr [...]). Zarzuty skargi okazały się bezzasadne. Skarga podlegała więc oddaleniu stosownie do art. 151 p.p.s.a.