II SA/Po 2746/03
WyrokWSA w Poznaniu2005-12-08
Skład orzekający: Paweł Miładowski, Ewa Makosz-Frymus, Bożena Popowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, która nie została wskazana w sentencji tej decyzji, może zostać uznana za prawidłową?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, ponieważ organ II instancji nie wskazał w sentencji numeru decyzji organu I instancji, którą utrzymywał w mocy. Brak ten, w połączeniu z brakiem możliwości ustalenia, czy decyzja organu I instancji w ogóle istniała, uniemożliwił sądowi rozpoznanie sprawy. Organ II instancji będzie musiał wyjaśnić tę sytuację i wydać prawidłową decyzję.Stan faktyczny
Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna nie przyjęła K. K. na studia z powodu niezdania egzaminu wstępnego. Prorektor Uniwersytetu utrzymał tę decyzję w mocy. K. K. zaskarżyła decyzję Prorektora, zarzucając przewlekłość postępowania i brak kryteriów oceny rozmowy kwalifikacyjnej. Sąd uchylił decyzję Prorektora z przyczyn formalnych, wskazując na brak wskazania w sentencji decyzji organu II instancji numeru decyzji organu I instancji.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję i zasądzono od Rektora Uniwersytetu na rzecz skarżącej kwotę 10 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) sędzia WSA Bożena Popowska Protokolant referent-stażysta Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nieprzyjęcia na studia 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu na rzecz skarżącej kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/B.Popowska /-/P.Miładowski /-/E.Makosz-Frymus MB
Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...], na podstawie art. 141 ust.3 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym(Dz. U. nr 65 poz. 385 ze zm.) i § 24 ust. 2 Uchwały Senatu Uniwersytetu nr 14 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie zasad i trybów przyjęć na I rok studiów dziennych, wieczorowych i zaocznych w Uniwersytecie w roku akademickim 2003/2004, zawiadomiła K. K., że nie zdała ona egzaminu wstępnego na I rok magisterskich 5-letnich studiów dziennych na Wydziale Studiów Edukacyjnych, kierunek pedagogika ogólna w roku akademickim 2003/2004 oraz postanowiła nie przyjąć K. K. na pierwszy rok studiów.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną K. K. z egzaminu wstępnego uzyskała końcową liczbę punktów zero, co nie kwalifikowało jej do grona osób, które zdały egzamin.
Warunkiem zdania egzaminu wstępnego było pozytywne zdanie egzaminu pisemnego (przynajmniej 6 pkt) oraz pozytywne odbycie rozmowy kwalifikacyjnej(przynajmniej 2 pkt).
W przypadku nie uzyskania co najmniej minimalnej ilości punktów Komisja przyznawała końcową liczbę punktów zero. K. K. nie uzyskała wystarczającej ilości punktów do zdania egzaminu wstępnego.
W odwołaniu od tej decyzji K. K. zarzuciła, że rozmowa, jako drugi etap postępowania kwalifikacyjnego, miała nienależyty przebieg.
Prorektor Uniwersytetu decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] lipca 2003 r. w sprawie nie przyjęcia na pierwszy rok studiów dziennych Wydziału Studiów Edukacyjnych kierunek pedagogika.
W uzasadnieniu decyzji podano, że K. K., po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną uzyskała z egzaminów łącznie 0 punktów, co zgodnie z Uchwałą Senatu nr 14 z dnia 16 grudnia 2002 r. oraz z przyjętymi przez Komisję zasadami nie kwalifikowało jej do grupy osób, które zdały egzamin wstępny. Wymagana ilość punktów kwalifikująca do zdania egzaminu wynosiła 8 punktów. W związku z tym powodem nie przyjęcia na studia była nieodpowiednia ilość punktów wymaganych do zdania egzaminu. W tej sytuacji Uczelniana Komisja Rekrutacyjna, po wnikliwym rozpatrzeniu odwołania, nie znalazła podstaw faktycznych oraz prawnych do zmiany decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej.
W skardze na decyzję Prorektora Uniwersytetu z dnia 30 września 2003 r. K. K. wniosła o zmianę tej decyzji zarzucając przewlekłość i biurokratyczność postępowania związanego z odpowiedzią na jej odwołanie. Ponadto, zdaniem skarżącej, zaskarżona decyzja nie zawiera kryteriów oceny przeprowadzonej z nią rozmowy kwalifikacyjnej oraz nie posiadała oryginału podpisu Prorektora.
Prorektor Uniwersytetu w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Ponadto wyjaśniono, że decyzja doręczona skarżącej zawierała faksymile podpisu Prorektora z uwagi na dużą ilość odwołań (4953).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest uzasadniona, ale z innych przyczyn niż podniesione w skardze.
Rzeczą sądu administracyjnego jest kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, tj. z przepisami postępowania administracyjnego i z przepisami prawa materialnego.
Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu postanowiła nie przyjąć K. K. na I rok magisterskich 5-letnich studiów dziennych na kierunku pedagogika ogólna w roku akademickim 2003/2004 z powodu nie zdania egzaminu wstępnego.
Skarżąca odwołała się od tej decyzji do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej.
Wydaną, po rozpatrzeniu odwołania K. K., decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...]Prorektor Uniwersytetu postanowił "utrzymać w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] lipca 2003 r. w sprawie nieprzyjęcia na pierwszy rok studiów dziennych Wydziału Studiów Edukacyjnych kierunek pedagogika".
W sentencji decyzji organu II instancji nie podano numeru decyzji organu I instancji, tj. Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej. Z przesłanych akt administracyjnych nie wynika, by w dacie [...] lipca 2003 r. organ I instancji wydał decyzję dotyczącą K. K. Obecny na rozprawie w dniu 8 grudnia 2005 r. pełnomocnik Rektora podał, że nie jest mu znana decyzja z dnia [...] lipca 2003 r. wskazana w sentencji zaskarżonej decyzji i nie potrafił wyjaśnić czego ta decyzja dotyczy.
Wskazane wyżej uchybienia formalne naruszają przepisy art. 8 kpa oraz art. 107 § 1 kpa i uniemożliwiają w ogóle rozpoznanie sprawy przez Sąd.
Zatem rzeczą organu II instancji będzie wyjaśnienie zaistniałej sytuacji i wydanie prawidłowej decyzji.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 lit. "c" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz.1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271), orzekł jak w sentencji.
Nie zastosowano przepisu art. 152 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ponieważ zaskarżoną decyzją strona nie nabyła żadnych praw.
/-/B. Popowska /-/P. Miładowski /-/E.Makosz-Frymus
MB
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło