II SA/Po 2779/02
WyrokWSA w Poznaniu2004-12-17
Skład orzekający: Aleksandra Łaskarzewska, Grażyna Radzicka, Edyta Podrazik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odesłanie do dekretu z dnia 6 września 1951 r. w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości określa zakres przedmiotowy czy jedynie terytorialny tej ustawy?Ratio decidendi
Organy obu instancji dokonały błędnej wykładni art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. Odesłanie do dekretu z dnia 6 września 1951 r. dotyczyło jedynie zasięgu terytorialnego ustawy, a nie jej zakresu przedmiotowego. Ustawa samodzielnie określała przedmiot regulacji, tj. nieruchomości zabudowane na cele mieszkaniowe lub stanowiące nieruchomości rolne. Ponadto organy nie wyjaśniły dostatecznie stanu faktycznego, naruszając przepisy postępowania.Stan faktyczny
Skarżący domagali się nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. Organy administracji odmówiły, uznając, że nieruchomość nie spełnia przesłanek określonych w dekrecie z dnia 6 września 1951 r. Skarżący zarzucili błędną wykładnię przepisów, wskazując, że dekret określa jedynie zakres geograficzny, a nieruchomość była zabudowana na cele mieszkaniowe i rolne.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta G. Zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 30 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Radzicka Asesor sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi J. i K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie użytkowania wieczystego; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] września 2002 r. Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 30zł (trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ G. Radzicka
II SA/Po 2779/02
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...].10.2002. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...].09.2002 r., w której na podstawie art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26.07.2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. Nr 113 poz. 1209 z 2001 r.) odmówiono wnioskodawcom K. K. i J. K. nieodpłatnego przekształcenia przysługującego im prawa użytkowania wieczystego nieruchomości nr [...] przy ul. [...] w G. w prawo własności. W uzasadnieniu wskazano, że zawarty w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. Nr 113 poz. 1209 z 2001 r.) zakres przedmiotowy i podmiotowy określa, iż przepisy tego aktu prawnego znajdują zastosowanie do osób fizycznych, będących w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. 24.10.2001 r., użytkownikami wieczystymi bądź współużytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych na obszarach Państwa Polskiego, wymienionych w dekrecie z dnia 06.09.1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych (Dz.U. Nr 46 poz. 340 z 1957 r.). Nieodpłatne nabycie nieruchomości dotyczy dwóch rodzajów nieruchomości: nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe i nieruchomości rolnych. Nieruchomość musiała być zabudowana na cele mieszkaniowe lub być nieruchomością rolną już w dniu 26.05.1990 r. i nadal taką pozostawać w dniu 24.10.2001 r. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy dotyczy nieruchomości wymienionych we wskazanym dekrecie z dnia 06.09.1951 r., tj. położonych na obszarze Ziem Odzyskanych i byłego Wolnego Miasta Gdańska oraz będących gospodarstwami rolnymi lub działkami gruntowymi nadanymi w trybie osadnictwa rolnego. Zgodnie z zapisami dekretu nabycie nieruchomości następowało ex lege na własność. W konsekwencji ustawa o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości będzie miała zastosowanie jedynie do osób, na rzecz, których ustanowiono użytkowanie wieczyste na gruntach, które wcześniej z mocy dekretu stały się własnością osób fizycznych, a później na skutek dziedziczenia, sprzedaży, oddania na własność Skarbu Państwa za rentę, trafiły do Skarbu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Przedmiotowa nieruchomość w żaden sposób nie wiąże się z przepisami wymienionego dekretu, prawo użytkowania wieczystego ustanowiono dla K. i Z. S. decyzją z dnia [...].10.1982 r. wydaną na podstawie ustawy z dnia 14.07.1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach i ustawy z dnia 06.07.1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości. Aktem notarialnym z dnia [...].09.1988 r. prawo użytkowania wieczystego zbyte zostało na rzecz wnioskodawców K. i J. K. Nie spełniona została więc jedna z przesłanek nieodpłatnego nabycia nieruchomości.
W skardze na powyższą decyzję K. K. i J. K. domagali się jej uchylenia oraz podnieśli, iż w art. 1 powołanej ustawy z dnia 26.07.2001 r. określone jest wyraźnie, że dekret z dnia 06.09.1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych wyznacza jedynie zakres geograficzny w jakim powinny znajdować się nieruchomości objęte regulacjami ustawy, a nie jej zakres podmiotowy, ponadto według wypisu z rejestru nieruchomości z dnia [...].07.2000 r. przedmiotowa działka była nieruchomością rolną, a także była zabudowana na cele mieszkaniowe.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało w całości swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się uzasadniona.
Ustawa z dnia 26.07.2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. 113 poz. 1209 z 2001 r.) w wersji obowiązującej w okresie orzekania przez organy obu instancji, stanowiła w art. 1 ust. 1, że roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności przysługiwało osobom fizycznym, będącym w dniu 26 maja 1990 roku oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych na obszarach Państwa Polskiego, wymienionych w dekrecie z 6 września 1951 roku o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych (Dz. U. Nr 46 poz. 340 z 1957 r.), zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne. Cytowany przepis określał zatem warunki, które musiał spełnić nabywca prawa własności, wskazując m.in. kategorie osób uprawnionych, rodzaje nieruchomości, a także miejsce położenia nieruchomości (ograniczenie terytorialne do obszarów Państwa Polskiego wymienionych w dekrecie z 6.09.1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych).
Organy obu instancji dokonały błędnej wykładni dyspozycji art. 1 ust. 1 powołanej ustawy. Odesłanie do wspomnianego dekretu z dnia 06.09.1951 r. zawarte w tym przepisie art. 1 ustawy nie dotyczy bowiem przedmiotu regulacji (ochrona i uregulowanie własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych), lecz odnosi się do zasięgu terytorialnego ustawy, który jest tożsamy z zasięgiem terytorialnym dekretu. Zasięg ten określony został już w tytule dekretu, następnie powtórzony w jego treści w art. 1 oraz doprecyzowany w art. 13 ust. 2, gdzie stwierdzono, że przez obszar Ziem Odzyskanych należy rozumieć również obszar byłego Wolnego Miasta Gdańska. Ustawa z dnia 26.07.2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości formułuje natomiast samodzielnie i autonomicznie przedmiot regulacji, to jest nieruchomości zabudowane na cele mieszkaniowe lub stanowiące nieruchomości rolne. Podkreślić należy, iż gdyby wolą ustawodawcy było odesłanie zarówno do zasięgu terytorialnego jak i zakresu przedmiotowego dekretu wystarczyłoby użyć określenia "nieruchomości wymienionych w dekrecie", zbędne byłoby natomiast sformułowanie "nieruchomości, położonych na obszarach Państwa Polskiego, wymienionych w dekrecie". Na taką intencję ustawodawcy wskazuje także późniejsza zmiana przedmiotowego przepisu i jego obecne brzmienie - jego zastosowanie rozszerzono na obszar całego kraju. Argumentacja organów obu instancji przytoczona powyżej ma charakter spekulacji i prowadzi do wniosków nie znajdujących uzasadnienia ani w racjach natury społecznej, ani natury ekonomicznej czy gospodarczej. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały więc z naruszeniem art. 1 ust. 1 ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
Ponadto organy obu instancji przy rozpatrzeniu niniejszej sprawy nie wyjaśniły w dostateczny sposób stanu faktycznego, a mianowicie czy przedmiotowa nieruchomość w obu wymienionych w ustawie datach była nieruchomością zabudowaną na cele mieszkaniowe lub nieruchomością rolną, pominęły mogący przyczynić się do wyjaśnienia sprawy dowód z przesłuchania stron, ustalając okoliczności sprawy nie oparły się na całokształcie materiału dowodowego, czym naruszyły przepisy art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 kpa.
Reasumując powyższe rozważanie stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ja decyzja Prezydenta Miasta G. z dnia [...].09.2002 r. wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, co miało wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję oraz wcześniejszą decyzję organu I instancji należało uchylić. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę należy przeprowadzić wszelkie dowody mogące przyczynić się do wyjaśnienia istotnych okoliczności, dokonać ustalenia czy nieruchomość przy ul. [...] w G. w obu wymienionych w ustawie datach była nieruchomością zabudowaną na cele mieszkaniowe lub nieruchomością rolną, ocenić dowody w ich całokształcie i stosownie do wyników postępowania zastosować przepisy ustawy z dnia 26.07.2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić decyzje organów obu instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 wskazanej ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). Z uwagi na treść obu decyzji, które nie nadają się do wykonania pominięto rozstrzygnięcie w zakresie wykonalności z art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ G. Radzicka
kk
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło