II SA/Po 28/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 kwietnia 2009 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. Sz. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] listopada 2008 r. [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/Aleksandra Łaskarzewska E. Sz. wniosła skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] listopada 2008 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] sierpnia 2008 r. ([...]), wydaną na podstawie art. 151§1pkt.1 w zw. z art. 145§1pkt.4 kpa odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, którego osobno nie uzasadniono. Zarzuty skargi dotyczyły niezawinionego braku udziału strony skarżącej w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną organu I instancji z dnia [...]sierpnia 2006 r. oraz naruszenia przepisów prawa budowlanego i techniczno-budowlanych przepisów wykonawczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Co do zasady cechy wykonalności w tym rozumieniu nie mają decyzje odmowne. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia, a także wniosku o wstrzymanie jest decyzja odmawiająca uchylenia decyzji dotychczasowej oraz utrzymująca ją w mocy decyzja organu II instancji. Jak wynika z powyżej poczynionych wywodów obu decyzjom brak cech wykonalności w rozumieniu art.61§3 p.p.s.a. Charakter rozstrzygnięcia obu decyzji powoduje, że nie nadają się one do wykonania, tym samym nie stwarzają zagrożeń dających podstawę do wstrzymania w rozumieniu powyżej cytowanego przepisu. Wykonalność wydanego pozwolenia na budowę nie jest od nich zależna w żaden sposób. W istocie bowiem decyzja Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] sierpnia 2006r. stała się wykonalna z chwilą uzyskania przymiotu ostateczności. Samo wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia nie powoduje wstrzymania wykonalności objętej nim decyzji ostatecznej. W trakcie postępowania administracyjnego kwestie wstrzymania regulują postanowienia art. 152§1kpa. Po wpłynięciu skargi do Sądu strona może odrębnym wnioskiem w trybie art. 61§3 p.p.s.a zażądać wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę, przyczym winna w nim udokumentować, że wykonanie decyzji spowodować może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie odmówić należało wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, odmawiającej uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę jak i decyzji organu odwoławczego, który utrzymał tę decyzje w mocy. W sprawie nie zostały bowiem spełnione przesłanki do zastosowania instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie zatem art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji. /-/Aleksandra Łaskarzewska