II SA/Po 28/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2010 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego; oddala skargę. /-/E. Brychcy /-/A. Łaskarzewska /-/B. Drzazga Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w P. Filia J. działając z upoważnienia Prezydenta miasta P. powołując się na art. 14 , art.39 ust.1 i 2 ,art.106 ust.4 ,art.107ust.1,3 ,4 ustawy z dnia 12.03.2004 r. o pomocy społecznej / Dz. U. nr 64 poz.593 z 2004 r. / decyzją z dnia [...].09.2009 r. nr [...] r. nie przyznał K.K. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na pokrycie kosztów szczegółowo wymienionych artykułów w tym karty telefonicznej, drobne materiały elektryczne , gwoździe , rozpuszczalnik sznurek . Z uzasadnienia decyzji wynika ,że w dniach 17.08.2009 , 25.08.2009 i 7.09.2009 r. .K K. wskazanych artykułów. W dniu 4.09.2009 r. pracownicy socjalni udali się do miejsca zamieszkania celem przeprowadzenia wywiadu, jednak zainteresowanego nie zastano. Następnie uzgodniono termin przeprowadzenia wywiadu w dniu 11.09.2009 r. i tego dnia również nie zastano zainteresowanego w domu , a przy furtce była informacja iż wnioskodawca nie mógł dłużej czekać ponieważ pojechał do urzędu. W tym dniu zainteresowany zjawił się w urzędzie i uzgodniono termin na dzień 14.09.2009 r. Tego dnia zainteresowany będąc w domu nie wyraził zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego. Poinformowano pana K. ,że może to łączyć się z odmową przyznania pomocy. Wskazano na treść art. 106 ust.4 ustawy o pomocy społecznej zgodnie z którym decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia wydaje się po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego .Natomiast zgodnie z art. 107 ust.4 ustawy rodzinny wywiad środowiskowy przeprowadza się w celu ustalenia sytuacji osobistej , rodzinnej ,dochodowej majątkowej osób i rodzin, a w przypadku ubiegania się o świadczenie z pomocy społecznej po raz kolejny sporządza się aktualizację wywiadu. Z uwagi na brak możliwości przeprowadzenia wywiadu nie było możliwości ustalenia sytuacji materialno –bytowej wnioskodawcy i brak jest podstaw do przyznania pomocy. Zainteresowany decyzje odebrał w dniu 9.10.2009 r. , a pismem z dnia 15.10.2009 r. tego dnia złożonym w urzędzie złożył odwołanie. Z treści wynika ,że jest niezadowolony i że aktualnie jest zajęty , a po przemyśleniu poda czy to odwołanie. Rozpoznając powyższe odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...].12.2009 r. nr [...]na podstawie art. 138 §1 kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 2 ust.1 , art.3 ,4 art. 7 i 8 ust.1 pkt.1 , art.11 ust.2 , art.39 ust.1 i 2 , art.41 , art. 106 ust.4 ustawy z dnia 12.03.2004 r. o pomocy społecznej utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję . W uzasadnieniu przytaczając uzasadnienie organu pierwszej instancji wskazano ,że nie wpuszczenie do mieszkania pracowników MOPR –u w P. jest zaprzeczeniem współdziałania klienta w rozwiązywaniu jego trudnej sytuacji życiowej. Zgodnie zaś z art. 11 ust.2 ustawy o pomocy społecznej brak współdziałania z pracownikiem socjalnym może stanowić podstawę do odmowy świadczenia. Podkreślono ,że pomoc społeczna w postaci zasiłku celowego nie ma charakteru obligatoryjnego, lecz przyznanie tego świadczenia zależy od uznania administracyjnego. Uznano także ,że żadna z wymienionych przez odwołującego potrzeb nie jest niezbędną potrzebą bytową , a tylko na zaspokojenie takich potrzeb może być przyznany zasiłek celowy. W ustawowym terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego własnoręcznie napisał i złożył K.K . Treść skargi ogranicza się do wymienienia pliku skserowanych dokumentów, kierowanych przez skarżącego do różnych osób prywatnych , publicznych i do różnych instytucji państwowych .W piśmie kierowanym do sądu z dnia 2.10.2010 r. skarżący przedłożył kolejny plik różnych skserowanych wycinków prasowych ,podobnie przed terminem rozprawy pismem z dnia 11.05.2010 r. skarżący złożył plik wycinków prasowych o różnej tematyce. W odpowiedzi na skargę SKO w Poznaniu wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swoją dotychczasową argumentację . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych( Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art. 1 § 2 u. s. a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem - art. 1 § 2 u. s. a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze. Przeprowadzając ocenę zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego w taki sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na jej wynik. Podstawę materialno-prawną obu wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr 64, poz. 593- dalej ups). Ocena zasadności rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem osądu wymaga w pierwszej kolejności odwołania się do zasad ogólnych zawartych w ups, w tym przede wszystkim do ustawowej definicji pomocy społecznej określonej w przepisie art. 2 ust. 1 ups. Zgodnie z tym przepisem pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Z cytowanej definicji jednoznacznie wynika, że pomoc społeczna ma na celu wspieranie osób i rodzin w ich wysiłkach do zaspokojenia niezbędnych potrzeb, do życiowego usamodzielnienia i integracji społecznej, udzielane zaś świadczenia mają być adekwatne do sytuacji korzystających z pomocy, od których z kolei wymaga się współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej. Stosownie do art. 11 ust. 2 ups brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej lub odmowa zawarcia kontraktu socjalnego może stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia. Przedmiotem analizy w niniejszej sprawie jest odmowa przyznania pomocy pieniężnej w formie zasiłku celowego. Zgodnie z art. 39 ups, zasiłek celowy może zostać przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Jak wynika z powołanych przepisów, przyznanie świadczenia zależy od uznania organu rozstrzygającego sprawę. Organ działając w ramach uznania winien przeprowadzić wnikliwe postępowanie zmierzające do oceny stwierdzonego stanu faktycznego. Również przyznanie świadczenia w takiej, a nie innej wysokości, obliguje organ do podania uzasadnienia prawnego i faktycznego podjętego rozstrzygnięcia. Konieczność taka związana jest z jednej strony z obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadą przekonywania ( art. 11 k.p.a.), z drugiej zaś z koniecznością umożliwienia Sądowi przeprowadzenia kontroli legalności. Należy wskazać ,że w niniejszym stanie faktycznym organ uprawniony do rozpoznania prośby o pomoc w formie zasiłku celowego przedsięwziął możliwe środki , aby ustalić jaka jest obecna kondycja materialno –finansowa skarżącego. Uwzględniono przesunięcie terminu dla przeprowadzenia wywiadu środowiskowego zgodnie z życzeniem zainteresowanego. Ponieważ skarżący odmówił współpracy z pracownikami MOPR zasadnym było uznanie ,że skarżący odmawia współpracy w rozwiązywaniu swoich problemów życiowych. Decyzje organów pierwszej i drugiej instancji są w pełni uzasadnione i Sąd nie może stwierdzić , aby doszło do uchybienia jakimkolwiek obowiązującym przepisom zarówno prawa procesowego jak i prawa materialnego. Dodatkowo Sąd pragnie zwrócić uwagę skarżącemu ,że nie ma żadnej uzasadnionej podstawy , ani potrzeby aby skarżący składając skargę do Sądu na jakąkolwiek decyzję przedkładał tak liczne wycinki prasowe. Mając ograniczony budżet na potrzeby życiowe zupełnie niecelowe jest ponoszenie wydatków kserowania i papieru Tak mozolnie kserowane papiery nie stanowią dla sądu żadnego dowodu. Ponadto Sąd wyjaśnia skarżącemu ,że przed sądem administracyjnym nie jest przeprowadzane postępowanie dowodowe, ponieważ Sąd dokonuje oceny legalności , a więc zgodności z prawem rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracji państwowej. Reasumując skarga nie ma uzasadnionych podstaw wobec czego Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił . /-/E.Brychcy /-/A.Łaskarzewska /-/B.Drzazga