II SA/Po 28/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. K. i J.K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] 2011r., Nr [...] w przedmiocie nakaz rozbiórki obiektów budowlanych; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ W. Batorowicz H. i J. K. wnieśli do Sądu skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z [...] 2011 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki [...] obiektów gospodarczo-garażowych na działce nr [...] położonej w G. przy ul. W., gm. S.. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż rozbiórka obiektów mogłaby prowadzić do poniesienia niepowetowanych strat. Wskazali, iż nie posiadają środków finansowych potrzebnych na rozbiórkę. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki z powyższego przepisu. Skarżący na podstawie zaskarżonej decyzji zobowiązani zostali przez organ do rozbiórki [...] obiektów gospodarczo-garażowych o rozmiarach 5,52 x 5,92 m. Rozebranie obiektów w sposób oczywisty wiązać się będzie z trudnymi do odwrócenia skutkami w rozumieniu zacytowanego przepisu, albowiem nastąpi utrata przedmiotu, którego nie będzie można przywrócić. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe budynki garażowo-gospodarcze wybudowano w 1998 r. w miejsce konstrukcji składającej się ze słupów obitych folią. Słupy nośne w 1998 r. zostały wymienione, a folia zastąpiona deskami. W ścianach frontowych obiektów zamontowano uchylną bramę garażową oraz drzwi wejściowe. W ocenie Sądu o braku możliwości przywrócenia przedmiotowych budynków do stanu pierwotnego po ich ewentualnej rozbiórce przesądza fakt, że wybudowano je 14 lat temu w technologii drewnianej, której z założenia, zwłaszcza po tak długim okresie, się nie przywraca. Tego rodzaju obiekty można jedynie próbować odtworzyć (a nie przywrócić) poprzez wybudowanie nowych budynków gospodarczo-garażowych o takiej samej konstrukcji i rozmiarach. Nie oznacza to jednak, że nowopowstałe obiekty będą odpowiadały pod względem estetycznym i użytkowym rozebranym obiektom. Uznając zatem, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz