II SA/Po 2896/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska Włodzimierz Zygmont ( spr.) Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Leśniarek po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2004r. sprawy ze skargi Spółki "A" w M.U. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej; o d d a l a s k a r g ę /-/ W. Zygmont /-/ M.Lorych-Olszanowska /-/ M. Skwierzyńska T.M. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. decyzją Nr [...] z dnia [...] wydaną na podstawie art. 104 § 1 i 2 k.p.a., art. 5 ust. l pkt 4a ustawy z dnia 14.03.1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( tj. Dz. U. z 1998r., Nr 90, poz. 575 ze zm.), § 1 i § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.), § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.07.2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), stwierdził u T. N. chorobę zawodową narządu słuchu - uszkodzenie słuchu wywołane działaniem hałasu. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka "A" w M. U., wnosząc o jej uchylenie w całości twierdząc, że nie powinna być stroną w sprawie, ponieważ T. N. była zatrudniona w zlikwidowanym Przedsiębiorstwie Państwowym "B", a nie w odwołującej się spółce. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu stwierdził, że na podstawie przepisów z art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 4 ustawy z dn.13.07.1990r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. Nr 51, poz. 298 ze zm.), Spółka "A" w M.U. wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki przekształconego przedsiębiorstwa państwowego. Stąd przyjęcie Spółki "A" w M.U. za zakład pracy, o którym mowa w § 10, ust. 3, pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych. Spółka zaskarżyła powyższą decyzję uznając ją, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, za wadliwą, i wniosła o zwrot kosztów postępowania "według obowiązujących przepisów". Organom sanitarnym zarzuciła bezpodstawne ustalenie, że skarżąca jest następcą prawnym zlikwidowanego przedsiębiorstwa, w którym pracowała T. N, i przyjęcie że, skarżąca spółka powinna brać udział w postępowaniu w sprawie choroby zawodowej. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddala skargę, jako bezzasadną. Powody. Sentencja zaskarżonej decyzji nie zawiera stwierdzenia, że T. N. zachorowała w Spółce "A" w M. U., ani ustalenia, że spółka jest zobowiązana do poniesienia skutków tego zdarzenia. Tylko w przypadku zamieszczenia powyższych ustaleń w sentencji decyzji, zachodziłaby podstawa do przyjęcia, że inspektor sanitarny działał bez podstawy prawnej. Natomiast zamieszczone w uzasadnieniu decyzji rozważania co do następstwa prawnego skarżącej spółki po zatrudniającym zainteresowaną przedsiębiorstwie państwowym, nie miało wpływu na wynik sprawy. Decyzja inspektora sanitarnego realizuje więc zasadę z § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych, że celem postępowania prowadzonego na podstawie rozporządzenia jest stwierdzenie choroby zawodowej. Rozstrzygnięcie inspektora sanitarnego sprowadza się wyłącznie do stwierdzenia choroby zawodowej. Zagadnienie odpowiedzialności odszkodowawczej pozostaje poza właściwością organu inspekcji sanitarnej (jak i sądu administracyjnego). Doręczenie decyzji skarżącej spółce stosownie do § 10 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych, także nie stanowi wskazania zakładu pracy, w którym doszło do zachorowania, gdyż organy inspekcji sanitarnej mają tylko ustalić, gdzie występowały czynniki szkodliwe dla zdrowia ( w niniejszej sprawie miejsce to jest niesporne). Doręczenie decyzji ma bowiem wyłącznie charakter technicznoprawny, czyli porządkowy, i odnosi się do samej kwestii doręczeń decyzji innemu adresatowi (tutaj depozytariuszowi akt osobowych ), niż zainteresowana T. N.. Z tych powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł Sąd jak w wyroku. /-/ W. Zygmont /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/ M. Skwierzyńska