II SA/Po 290/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 czerwca 2013 r. w sprawie ze skargi A.A. i D.A. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod drogę postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie.; 2. zwrócić skarżącym solidarnie uiszczony wpis od skargi w kwocie 400 zł (czterysta złotych). /-/ T. Świstak W dniu 20 lutego 2013 r. A. A. i D. A. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2012 r., znak [...]. Skarżący decyzję Wojewody Wielkopolskiego zaskarżyli w części w jakiej utrzymała ona w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o umorzeniu postępowania w sprawie odszkodowania. W piśmie procesowym z dnia 10 czerwca 2013 r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę oraz wnoszą o zwrot uiszczonych na poczet tej sprawy opłat sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższej regulacji wynika, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi i tym samym może wycofać wniesiony przez siebie środek zaskarżenia, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić. Zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu okoliczności takowe w niniejszej sprawie nie zachodzą. Wobec cofnięcia skargi przez oboje skarżących i braku podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. /-/ T. Świstak