II SA/Po 2919/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Edyta Podrazik /spr./ Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 grudnia 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi J.U. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego; I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody W. na rzecz skarżącego J.U. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ E. Podrazik /-/ S. Małek /-/ W. Batorowicz Decyzją z dnia [...]10.2003 r. Starosta O., na podstawie art. 149 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku T. i L. S., odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta O. nr [...] z dnia [...]06.2001 r. udzielającą inwestorowi J.U. pozwolenia na budowę budynku hotelowo-gastronomiczno-handlowego na działkach nr "1" i "2" przy ul. R. w O. W uzasadnieniu organ podał, iż w dniu [...]09.2003 r. T. i L. S. złożyli wniosek o wznowienie postępowania zakończonego opisaną wyżej decyzją na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Wnioskujący podali, że o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę dowiedzieli się we wrześniu 2003 r. W ocenie organu z twierdzeniem tym nie można się zgodzić. Przedmiotowy budynek znajduje się w stanie surowym zamkniętym, w jego parterze funkcjonuje już sklep, w aktach znajduje się pismo Komendanta Straży Pożarnej w O. z dnia [...]03.2002 r. adresowane do T.S., w którym wspomina się o projekcie budowlanym. Również z aktu notarialnego z dnia [...]03.2003 r. wynika, że wnioskujący wiedzieli o realizowanej inwestycji (§ 2 pkt II aktu notarialnego). Zwracali się oni także do PINB w O. w dniu [...]06.2003 r. o zbadanie przedmiotowej budowy pod względem zachowania służebności przejścia i przejazdu. Bezsporne jest więc, iż fakt udzielenia pozwolenia na budowę, projekt budowlany i jego realizacja znane były wnioskodawcom wcześniej niż to podali we wniosku. Zgodnie z art. 148 § 2 kpa wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa może być wszczęte w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W przedmiotowej sprawie termin ten nie został zachowany i wznowienie postępowania stanowiłoby rażące naruszenie prawa, godząc w zasadę trwałości decyzji. Decyzją z dnia [...]11.2003 r. Wojewoda W., po rozpatrzeniu odwołania T. i L. S., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu Wojewoda przedstawił dotychczasowy tok postępowania oraz stwierdził, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest błędne. Postępowanie co do przyczyn wznowienia przeprowadza się dopiero po wznowieniu postępowania, które następuje w drodze postanowienia. Odmowa wszczęcia postępowania jest możliwa tylko, gdy postępowanie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych. Analiza akt sprawy wykazała, że żadna z wymienionych przyczyn niedopuszczalności wznowienia postępowania nie zaszła. Od powyższej decyzji skargę złożył uczestnik J.U., domagając się jej uchylenia. Skarżący podniósł, iż decyzja narusza przepis art. 148 kpa. Zgodnie z tym przepisem strona może skutecznie złożyć podanie o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Termin ten jest terminem zawitym. Zachowanie tego terminu musi być przez stronę udowodnione. Złożenie przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w art. 148 § 2 kpa powoduje, że postępowanie nie może być wznowione. Żądający wznowienia nie wykazali zachowania terminu. Starosta O. słusznie zauważył, że wnioskodawcy nie mogli się dowiedzieć o pozwoleniu na budowę we wrześniu 2003 r., a wiedzieli o tym wcześniej. W dniu [...]07.2003r. wnioskodawcy złożyli w Sądzie Rejonowym w O. pozew o odszkodowanie z powodu nie udostępnienia przejścia i przejazdu przez posesję, na której budowany jest hotel. Skarżący na terenie budowy zamieścił tablicę informacyjną z danymi o wydaniu o pozwolenia na budowę. Ten fakt oraz okoliczność prowadzenia robót wskazywały na istnienie decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto zaskarżona decyzja nie zawiera właściwego uzasadnienia prawnego i faktycznego. Wojewoda W. w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zaskarżona decyzja Wojewody W. wydana została z naruszeniem art. 148 § 2 i art. 149 § 3 kpa. Z bardzo ogólnikowego uzasadnienia decyzji wynika, iż organ II instancji uznał, że okoliczność zachowania przez stronę terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie może być badane na tym etapie postępowania, a niezachowanie tego terminu nie jest podstawą do odmowy wznowienia postępowania. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Zgodnie z brzmieniem art. 148 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do właściwego organu w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Pojęcie terminu do wniesienia podania nie mieści się więc w zakresie pojęcia podstaw wznowienia (przyczyn wznowienia). Tym samym badanie czy zachowany został termin do wniesienia podania zasadniczo nie jest przedmiotem postępowania co do przyczyn wznowienia i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, o których mowa w art. 149 § 2 kpa. Zachowanie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania określonego w art. 148 § 1 i § 2 kpa jest samodzielną przesłanką skuteczności tej czynności, a więc i dopuszczalności wznowienia. Nie można wznowić postępowania w oparciu o nieskuteczny wniosek strony. Podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania jest – oprócz niedopuszczalności wznowienia z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych – także niedopuszczalność wznowienia z uwagi na uchybienie ustawowego terminu z art. 148 kpa. Powyższe stanowisko jest od wielu lat ugruntowane zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stąd też należy w pełni podzielić zarzuty skargi co do naruszenia przez organ II instancji zaskarżoną decyzją przepisu art. 148 kpa. Z uwagi na ogólnikowość uzasadnienia zaskarżonej decyzji skarżący trafnie również wskazuje na naruszenie przez organ II instancji przepisu art. 107 kpa. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja Wojewody W. wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 148 kpa, art. 149 § 3 kpa, art. 107 § 3 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i stanowi podstawę do uchylenia wymienionej decyzji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ II instancji rozpozna istotę sprawy zakończonej decyzją Starosty O., oceni ją in meritii co do zachowania lub uchybienia przez wnioskodawców T. i L. S. terminu z art. 148 § 2 kpa do złożenia podania o wznowienie postępowania. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.) należało uchylić zaskarżoną decyzję Wojewody W. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o przepis art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast o wykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 wymienionej ustawy. /-/ E. Podrazik /-/ S. Małek /-/ W. Batorowicz