II SA/Po 296/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant St. sekretarz sądowy Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 04 września 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi S.O. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; I. uchyla zaskarżone postanowienie II. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga /-/ A.Łaskarzewska Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny dnia [...] r. rachunkiem nr [...] obciążył S.O. opłatą w kwocie [...] zł. Skarżącego pouczono o terminie i sposobie wniesienia odwołania do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Odbiór rachunku potwierdził 01 marca [...] r. ojciec skarżącego. Sporządzonym 28 marca [...] r. pismem S.O. wniósł o stwierdzenie nieważności "decyzji" - rachunku nr [...] z [...] r. Skarżący przywołał okoliczności stanowiące w jego ocenie podstawę do stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z [...] r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji-rachunku nr [...] z [...] r. Uzasadniając organ wyjaśnił, że skarżący wniósł odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. W ocenie organu odwoławczego wniesione 29 marca [...] r. odwołanie złożone zostało z uchybieniem ustawowego terminu, który w rozpoznawanej sprawie upływał z dniem 15 marca [...] r. W przewidzianym ustawą terminie S.O. wniósł do sądu administracyjnego skargę na postanowienie organu II instancji wyjaśniając, że jego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji, błędnie potraktowano jako odwołanie. Skarżący powtórzył, że intencją jego wniosku było stwierdzenie nieważności (na wskazanej we wniosku podstawie), a nie złożenie odwołania od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wyjaśnił, że złożone przez skarżącego pismo potraktowano jako odwołanie, bowiem brak było podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności decyzji. Uznając, że odwołanie wniesiono po terminie wydano zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Bezspornym jest, iż decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania 01 marca [...] r. Przewidziany ustawą termin upływał z dniem 15 marca [...] r. (czwartek), a S.O. już po upływie tego ustawowego terminu złożył wniosek, w którym zażądał stwierdzenia nieważności "decyzji" - rachunku nr [...] z [...] r. Rozpoznający sprawę organ II instancji przyjął, iż intencją skarżącego było złożenie odwołania i zaskarżonym postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do ustalenia czy organ II instancji prawidłowo postąpił przyjmując w niniejszej sprawie, że wbrew treści sporządzonego 28 marca [...] r. wniosku, intencją skarżącego, było wniesienie odwołania. Ustosunkowując się na wstępie do argumentów zawartych w odpowiedzi na skargę podkreślić należy, że dla rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności ustawodawca przewidział stosowną procedurę. Rzeczą rozpoznającego taki wniosek organu jest, przede wszystkim podjęcie działań, zmierzających do ustalenia czy zachodzą przesłanki formalnoprawne warunkujące jego dopuszczalność. Za takie działania nie można było uznać jednak rozpoznania - w następstwie stwierdzenia braku podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności postanowienia - przedmiotowego wniosku w trybie odwołania. Na organach administracji ciąży wynikający z zasady ogólnej postępowania, zawartej w art. 7 kpa obowiązek dokładnego wyjaśnienia zakresu zgłaszanych przez stronę w toku postępowania żądań i wniosków. W przedmiotowym wniosku skarżący napisał, iż zwraca się z "prośbą o stwierdzenie nieważności "decyzji" - rachunku nr [...] z [...] r.", a uzasadniając go wskazał przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż rozpoznający sprawę organ doszedł do przekonania, iż rzeczywista wola wnioskodawcy nie jest tożsama ze wskazanym przez niego we wniosku żądaniem. W razie takich wątpliwości rzeczą organu było podjęcie działań zmierzających do wyjaśnienia faktycznych intencji autora pisma. Tymczasem ani z akt sprawy, ani z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika z jakich faktów organ odwoławczy wywiódł przekonanie, iż rzeczywistą intencją skarżącego było złożenie odwołania, a nie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału wynika, iż rozpoznający sprawę, organ II instancji nie podjął żadnych kroków w celu ustalenia rzeczywistego żądania wniosku, naruszając w ten sposób art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa, w stopniu wpływającym w istotny sposób na wynik sprawy. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, iż zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu orzekającego będzie przeprowadzenie oceny zebranego w sprawie materiału z rozważeniem potrzeby jego uzupełnienia, a następnie - po ustaleniu stanu faktycznego - wydanie stosownego orzeczenia. /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga /-/ A.Łaskarzewska MK