II SA/Po 297/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Katarzyna Fornalik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2015 r. sprawy ze skargi B. E. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2015 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. oddala skargę, II. przyznaje r.pr. J. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100) w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) tytułem podatku od towarów i usług. Decyzją z [...] 2014 r. nr [...] (znak: [...]) Starosta K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił B. i T. G. pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na nadbudowie, przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce położonej w N. nr [...] , nr ewid. gruntów [...] . W dniu 13 stycznia 2015 r. do Starostwa Powiatowego w K. wpłynęło odwołanie B. E. od powyższej decyzji, w którym podniesiono, iż przed przystąpieniem do prac budowlanych na działce nr [...] powinien być wykonany pomiar geodezyjny. Ponadto brak jest uregulowani prawnych na tej działce, remont jednej części budynku może spowodować uszkodzenie lokalu należącej do odwołującego się. W dniu 19 stycznia 2015 r. na egzemplarzu odwołania wniesionym do organu B. E. zamieścił odręcznie nakreśloną adnotację o treści: "wycofuje odwołanie z dnia 12 stycznia 2015 r." Decyzją z dnia [...] 2015 r., nr [...] Wojewoda Wielkopolski umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 137 K.p.a. strona postępowania odwoławczego może cofnąć odwołanie przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Złożenie przez stronę oświadczenia woli o cofnięciu odwołania powoduje, że odwołanie nie wywołuje żadnych skutków prawnych, jakie kodeks wiąże z wniesieniem odwołania, chyba że organ odwoławczy sprzeciwiłby się cofnięciu odwołania z przyczyn określonych w art. 137 zd. 2 K.p.a. Wojewoda Wielkopolski dokonał oceny zaskarżonej decyzji w kontekście jej legalności (zgodności z prawem), ale także jej celowości (zgodności z interesem prawnym). Zdaniem Wojewody zaskarżona decyzję została poprzedzona prawidło przeprowadzonym postępowaniem określonym ustawą. Do wniosku o pozwolenie na nadbudowę inwestorzy dołączyli m.in. cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczenia wydane przez właściwą samorządu zawodowego o wpisie na listę jej członków, aktualnym na dzień opracować projektu oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane podpisane przez współwłaścicieli nieruchomości. Zakres przedmiotowej inwestycji odpowiada wszystkim wymaganiom stawianym przez decyzję wydaną przez Wójta Gminy B. z dnia [...] 2014 r., nr [...] (znak [...] ) ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie, przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz budowie budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...] , obręb N. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał, że Starosta K. prawidłowo rozstrzygnął sprawę oraz stwierdził się, że spełnione zostały warunki wydania pozwolenia na budowę określone w art. 32 ust. 1 i 4, art. 34 ust. 1, 2, i 3, art. 35 ust. 1 oraz art. 36 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 137 zd. 2 K.p.a., organ odwoławczy postanowił uwzględnić cofnięcie odwołania w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego. Skargę na powyższa decyzję wniósł B. E. podnosząc, iż w sprawie powinien być wykonany pomiar geodezyjny. Odpowiadając na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaważył, co następuje. W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania jej z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny uchyla akt administracyjny, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.), względnie naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdzić należy, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż w dniu 19 stycznia 2015 r. B. E. złożył oświadczenie, iż cofa swoje odwołanie z dnia 12 stycznia 2015 r. od decyzji Starosty K. z [...] 2014 r. nr [...] . Oświadczenie to złożył własnoręcznie na uprzednio wniesionym odwołaniu . Uprawnienie strony postępowania administracyjnego do cofnięcia uprzednio wniesionego odwołania wynika z art. 137 K.p.a., zgodnie z którym strona może cofnąć odwołanie przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. To uprawnienie procesowe strony do dysponowania wniesionym przez siebie środkiem procesowym ulega jednak pewnym ograniczeniom. Zgodnie bowiem z zdaniem drugim art. 137 K.p.a. organ odwoławczy nie uwzględni jednak cofnięcia odwołania, jeżeli prowadziłoby to do utrzymania w mocy decyzji naruszającej prawo lub interes społeczny. Organ odwoławczy nie może zatem uwzględnić cofnięcia odwołania, jeżeli prowadziłoby to do utrzymania w mocy decyzji naruszającej prawo lub interes społeczny. Co za tym idzie cofnięcie odwołania nie powoduje automatycznego umorzenia postępowania odwoławczego i obliguje organ II instancji do kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tego, czy nie narusza ona prawa lub interesu społecznego. Zauważyć przy tym należy, i wystarczy zwykłe naruszenie prawa lub interesu społecznego przez zaskarżoną decyzję aby cofnięcie odwołania było niedopuszczalne. Dopiero w sytuacji, gdy organ uzna, iż decyzja której dotyczy odwołanie nie została wydana z naruszeniem prawa lub interesu społecznego to, uznając za skuteczne cofnięcie odwołania, wyda decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego. W ocenie Sądu taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Wojewoda Wielkopolski dokonał bowiem kontroli decyzji Starosty K. z dnia [...] 2014 r. i prawidłowo stwierdził, iż decyzja ta nie jest obarczona wadą w postaci naruszenia prawa lub naruszenia interesu społecznego, co uzasadniało uwzględnienie cofnięcia odwołania i umorzenie postępowania odwoławczego. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ dokonał oceny, czy organ I instancji prawidłowo ustalił, iż zachodzą podstawy do wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na nadbudowie, przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce położonej w N. nr [...] , nr ewid. gruntów [...]. W szczególności organ odwoławczy sprawdził, czy przedłożony przez inwestora projekt budowlany i stosowne oświadczenia spełniają przesłanki określone w art. 32 ust 1 i 4 , art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 1-3 oraz art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. r. Prawa budowlanego (Dz. U. z 2013, poz. 11409 ze zm.) oraz czy decyzja spełnia warunki 36 ust. 1 tej ustawy w brzmieniu obowiązującym na dzień jej wydania. Wojewoda Wielkopolski ustalił m.in., że zatwierdzony projekt budowlany zgodny jest z ustaleniami decyzji Wójta Gminy B. z [...] 2014 r., nr [...] o warunkach zabudowy, a inwestorzy złożyli stosowne oświadczenie o prawie dysponowania przedmiotową nieruchomości na cele budowlane. Organ odwoławczy nie dostrzegł też uchybień procesowych organu I instancji w związku z wydaniem decyzji z dnia [...] 2014 r. Stronom umożliwiono przed, wydaniem pozwolenia, wypowiedzenie się do materiału zgromadzonego w sprawie, z czego skorzystał m.in. skarżący. Zauważyć w tym miejscu należy, iż pojęcie interesu społecznego jest pojęciem niedookreślonym, które organ jest obowiązany wyjaśnić w konkretnym przypadku i udowodnić, że taki interes przemawia przeciwko rozstrzygnięciu zgodnie z wnioskiem strony. Niewątpliwie chodzi to o pewien interes zbiorowy, któremu przeciwstawiany jest interes zindywidualizowany np. strony postępowania. W ocenie Sądu w rozstrzygnięciu w przedmiocie pozwolenia na nadbudowie, przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce położonej w N. nr [...] nie można dopatrywać się jakiegokolwiek naruszenia interesu społecznego zwłaszcza, iż przepis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego wyraźnie stanowi, iż w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie posiada w tym zakresie luzu decyzyjnego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze wyjaśnić należy, iż wydanie pozwolenia na budowę nie jest uzależnione od uprzedniego podziału geodezyjnego działki gruntowej, na której ma być realizowana inwestycja. Nie wynika to z żadnego przepisu prawa. Nie ma też przeszkód aby jeden obiekt budowlany był zlokalizowany w granicy np. dwóch działek gruntu (tzw. działek geodezyjnych) jeżeli tworzą one jedną nieruchomość gruntową której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego (patrz pojecie działki budowlanej w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 4 ust. pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami). Kwestią istotną dla udzielenia pozwolenia na budowę jest natomiast złożenie przez inwestorów oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego). Oświadczenie takie zostało złożone przez inwestorów, którzy wskazali, iż są współwłaścicielami nieruchomości oznaczonej w ew. gruntów pod nr [...]. Współwłaściciel tej nieruchomości B. E., zarównano na etapie postępowania przed organem instancji jak też na etapie skargi do sądu administracyjnego nie kwestionował prawa inwestorów do dysponowania tą nieruchomością do realizacji przedmiotowej inwestycji, zatem brak jest podstaw do uznania, iż decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z naruszeniem prawa. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę jako niezasadną na podstawie art. 151 P.p.s.a.