II SA/Po 297/15

Katarzyna Witkowicz-Grochowska – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2015r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. E. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2015r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia 1. zwolnić B. E. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla B. E. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący B. E. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. We wniosku skarżący powołał się na niski dochód z tytułu renty w kwocie [...] zł netto. Podał, że sam prowadzi gospodarstwo domowe. Podał, że posiada mieszkanie o powierzchni [...] m², nie posiada oszczędności, czy innych wartościowych ruchomości. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej. Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Miesięczny dochód, wedle zasad doświadczenia życiowego, z trudem wystarcza na pokrycie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania związanych z uiszczeniem kosztów mieszkania, leków i żywności. Wobec powyższego, poniesienie najmniejszych kosztów postępowania w niniejszej sprawie spowoduje uszczerbek w niezbędnych wydatkach koniecznego utrzymania skarżącego, a w konsekwencji prowadzi do ograniczenia prawa do sądu. W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy w całości i zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych niniejszego postępowania oraz ustanowić radcę prawnego. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska