II SA/Po 3/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2025 r., sprawy ze skargi P. K. na decyzję Wojewody W. z 6 listopada 2024 r., nr [...], w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Wojewody W. na rzecz skarżącego kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda W. decyzją z 6 listopada 2024 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania P. K. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 21 kwietnia 2023 r., nr [...] o uznaniu P. K. z dniem 5 stycznia 2023 r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania P. K. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 5 stycznia 2023 r., uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowie przyznania P. K. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 5 stycznia 2023 r.. i orzekł o przyznaniu tegoż zasiłku od dnia 5 stycznia 2023 r. na okres 180 dni w wysokości 80% kwoty zasiłku podstawowego. W skardze z 13 grudnia 2024 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej wysokości przyznanego zasiłku dla bezrobotnych wymiarze 80% kwoty zasiłku podstawowego, wskazując, że zgodnie z prawem winien mu być przyznany zasiłek w pełnej wysokości. Decyzją z 20 grudnia 2024 r., nr [...], Wojewoda W. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o uchyleniu decyzji organu I instancji w części dotyczącej odmowie przyznania P. K. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 5 stycznia 2023 r.. i orzekł o przyznaniu tegoż zasiłku od dnia 5 stycznia 2023 r. na okres 180 dni w wysokości 100% kwoty zasiłku podstawowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie Wojewoda W. skorzystał z art. 54 § 3 P.p.s.a. i wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżoną do tut. Sądu decyzję administracyjną. W związku z tym, że po wniesieniu skargi przestał istnieć przedmiot zaskarżenia postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlegać musi umorzeniu. Nie jest jednocześnie dopuszczalne, aby tut. Sąd na obecnym etapie przeprowadzał ocenę zgodności z prawem decyzji wydanej w oparciu o art. 54 § 3 P.p.s.a., jak i skuteczności jej doręczenia. Ocena taka byłaby możliwa dopiero w razie złożenia skargi od decyzji wydanej w trybie autokontroli. Warto ponadto zasygnalizować, że w razie prawomocnego umorzenia postępowania zainicjowanego skargą na decyzję ostateczną, to w sprawie prowadzonej w przedmiocie decyzji wydanej przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. sąd administracyjny powinien stosownie do treści art. 135 P.p.s.a. objąć rozstrzygnięciem nie tylko decyzję autokontrolną, ale także wszystkie decyzje wydane w postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy (por. wyrok NSA z 26 lutego 2013 r., sygn. akt II OKS 2027/11, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1. sentencji postanowienia. W pkt 2. sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. orzeczono o zwrocie kosztów postępowania sądowego, do których zaliczyć trzeba wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł. Zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a.