II SA/Po 30/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi J. Ś. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] listopada 2008 r. nr [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak /-/ B. Drzazga /-/ B. Kamieńska Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia [...] października 2008r. Nr [...] działając na podstawie art. 104 § 1 kpa oraz art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 Nr 207, poz. 2016 ze zm.) zatwierdził inwestorom K.R. [...] i W. R. [...] projekt budowlany zamienny rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w P. o dodatkowe wejście oraz nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie dobudowanej części budynku. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania oraz wyjaśnił przesłanki wydanej decyzji: Decyzją z [...] grudnia 2007r. Nr [...] organ nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedstawienia czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku przy ul. [...] w P. o dodatkowe wejście, wyznaczając termin wykonania tego obowiązku na trzy miesiące od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Motywem takiego rozstrzygnięcia był fakt istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę z dnia 15 czerwca 1996r. stwierdzony w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 2 stycznia 2007r. Pozwolenie to obejmowało rozbudowę frontowej części budynku o sanitariat i przedsionek z drzwiami zewnętrznymi oraz wykonanie otworu drzwiowego w istniejącej już ścianie oraz wykonanie schodów wejściowych. Tymczasem inwestorzy zmienili wymiary dobudowanej części w stosunku do zatwierdzonego projektu, co zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego należało uznać za odstępstwo istotne. W wyniku odwołania Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu decyzją z dnia [...] kutego 2008r. uchylił powyższą decyzję i nakazał inwestorom sporządzenie i przedstawienie w terminie do 30 maja 2008r. projektu budowlanego zamiennego rozbudowy (o dodatkowe wejście) przedmiotowego budynku mieszkalnego, uwzględniając dokonane w trakcie prowadzenia robót budowlanych odstępstwa i warunki określone w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy potwierdził słuszność rozstrzygnięcia organu I instancji, wskazał jednak na konieczność dostosowania rozstrzygnięcia decyzji do przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego oraz wyznaczenia nowego, realnego terminu do wykonania nałożonego obowiązku. Decyzja ta stała się ostateczna. W dniu 23 maja 2008r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął projekt budowlany zamienny sporządzony przez mgr inż. K. S., posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania w zakresie rozwiązań architektonicznych, członka Wielkopolskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (nr ewid. [...]). Organ I instancji wyjaśnił, że stosownie do przepisu art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Mając na względzie, że inwestorzy złożyli projekt zamienny w wymaganym terminie, został on sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia, jest kompletny i zawiera rozwiązania zgodne z obowiązującymi przepisami, zaszły – zdaniem organu I instancji – przesłanki do jego zatwierdzenia. W związku zaś z tym, że roboty budowlane zostały zakończone, zgodnie z przepisem art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, odstąpiono od wydania pozwolenia na wznowienie robót, lecz nałożono obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Ustosunkowując się do zarzutu J. Ś. zawartego w piśmie z dnia 12 lipca 2008r., jakoby dobudowane wejście do budynku znajdowało się w odległości mniejszej niż 3 m od granicy z nieruchomością przy ul. [...], organ stwierdził, że zarzut ten nie znajduje potwierdzenia zarówno w przedłożonym projekcie zagospodarowania działki, jak też w ustaleniach dokonanych w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 2 stycznia 2007r. Kontrola ta pozwoliła ustalić, że odległość dobudowanego wejścia od ogrodzenia z nieruchomością przy ul. [...] wynosi od 3,03 do 3,08 m. J. Ś. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, kwestionując przyjęty stan faktyczny, a przez to naruszenie przepisów Prawa budowlanego. Ponadto podniósł, iż w zaskarżonej decyzji nie uwzględniono kwestii bezprawnie wykonanych trzech okien w ścianie budynku przy ul. [...], oddalonej obecnie po dociepleniu budynku w 2007r. na odległość poniżej 2,8 m od granicy działki. Jego zdaniem okna te powinny zostać zamurowane w 1994r. zgodnie z decyzją z [...] listopada 1994r. Wskazał, że nie wyrażał również zgody na wykonanie czwartego okna w dobudowanym drugim wejściu do przedmiotowego budynku w odległości naruszającej przepisy prawa budowlanego. Odnosząc się do kwestii odległości dobudowanego wejścia od granicy sąsiedniej działki odwołujący stwierdził, że przyjęte w decyzji odległości są fałszywe, bowiem płot, od którego zmierzono odległość nie stoi na granicy działek, lecz na działce przy ul. [...]. Dodatkowe wejście wybudowano więc w odległości o 10 cm bliżej granicy działek, co widać na dołączonym do akt sprawy projekcie, w którym celowo nie podano odległości działki. Odwołujący podniósł też, że niniejsza sprawa dotyczy nie tylko nielegalnie rozbudowanego budynku, lecz również wspomnianego już okna i innych bezprawnie wykonanych robót budowlanych. W jego ocenie organy celowo pomijają w niniejszej sprawie powyższe okoliczności. Zarzucił organowi, iż ten nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Ponadto odwołującemu nie umożliwiono zapoznania się ze zgromadzonym materiałem. Jego zdaniem powoływanie się przez organ w decyzji na kontrolę z 2007r., w której odwołujący nie uczestniczył, a dokonanej przed zmianami odległości ścian od granicy działki jest niedopuszczalne. Dlatego odwołujący wniósł o powołanie geodety, który ustali właściwe odległości budynku od granicy działki. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu decyzją z dnia [...] listopada 2008r. Nr [...] działając w oparciu o przepisy art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 104 § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że wyrokiem z dnia 13 maja 2005r., sygn. akt II SAB/Po 5/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zobowiązał organ I instancji do wydania w wyznaczonym terminie aktu administracyjnego rozstrzygającego żądanie J.Ś. dotyczące wykonania na nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] wprowadzeń dwóch kominów spalinowych oraz dwóch wywietrzników wentylatorowych oraz rozbudowy budynku mieszkalnego o dodatkowe wejście. Sprawa legalności wykonania przewodów spalinowych i wentylacyjnych, wchodzących w skład instalacji gazowych centralnego ogrzewania przedmiotowego budynku, została zakończona ostateczną decyzją Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] stycznia 2008r. Nr [...] . Z kolei postępowanie administracyjne w sprawie legalności rozbudowy budynku mieszkalnego o dodatkowe wejście zostało umorzone decyzją Powiatowego Inspektora z dnia [...] maja 2006r. Nr [...], lecz decyzja ta została uchylona w całości decyzją Wojewódzkiego Inspektora z dnia [...] lipca 2006r. Nr [...] , a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji decyzją z [...] grudnia 2007r. Nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) nakazał inwestorom sporządzenie i przedstawienie w określonym terminie 4 egzemplarzy projektu zamiennego rozbudowy o dodatkowe wejście przedmiotowego budynku, z uwzględnieniem dokonanych odstępstw. Decyzję tę organ odwoławczy uchylił decyzją z [...] lutego 2008r. Nr [...] i nałożył na inwestorów obowiązek przedstawienia projektu zamiennego z uwzględnieniem odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Decyzja ta stała się ostateczna. W tej sytuacji organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję, od której odwołał się J.Ś . Organ II instancji wyjaśnił, że w konsekwencji stwierdzenia istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego organy nadzoru nałożyły na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego dokonane odstępstwa. Dalszy etap tego postępowania polega na konieczności sprawdzenia wykonania obowiązku (art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego). Ów obowiązek został przez inwestorów wykonany w terminie, decyzja o pozwoleniu na budowę została uchylona ostateczną decyzją Prezydenta Miasta P. z [...] marca 2008r. Nr [...], a – wedle oceny organu I instancji – przedstawiony projekt zamienny mógł zostać zatwierdzony. Stanowisko to podziela organ II instancji. Jego zdaniem dodać należy, że przedmiotowa dobudowana część obiektu znajduje się w zgodnej z przepisami odległości od granicy sąsiedniej działki budowlanej (§ 12 pkt 1 ppkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Po pierwsze otwór okienny został wypełniony luksferami, co jest zgodne z § 232 pkt 6 powołanego rozporządzenia, a po wtóre podczas oględzin w dniu 2 stycznia 2007r. organ I instancji ustalił, że odległość od ściany bocznej budynku od ogrodzenia z działką przy ul. [...] wynosi od 303 do 306 cm, co zostało zobrazowane na sporządzonym wówczas szkicu sytuacyjnym. Ponadto ustalenia te znalazły potwierdzenie w stanowiącym część projektu budowlanego z marca 2008r. projekcie zagospodarowania działki (mapa aktualna na dzień 30.04.2008r.), zgodnie z którym część dobudowana budynku mieszkalnego znajduje się w odległości 300 cm od granicy działki sąsiedniej, tj. działki położonej przy ul. [...]. Zdaniem organu odwoławczego nieuzasadniony jest zarzut odwołującego dotyczący naruszenia art. 10 § 1 kpa, gdyż stosowne zawiadomienie zostało mu przed wydaniem zaskarżonej decyzji doręczone, a z uprawnienia zapoznania się z aktami sprawy odwołujący skorzystał w dniu 7 lipca 2008r. Organ II instancji wyjaśnił również, że przedmiot niniejszego postępowania stanowiły wyłącznie istotne odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego dotyczące rozbudowy o dodatkowe wejście przedmiotowego budynku mieszkalnego. J.Ś. wniósł skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego, żądając jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z [...] października 2008r. Skarżący zarzucił organom orzekającym, że swe rozstrzygnięcia oparły o notatki z kontroli budowy, w których skarżący nie uczestniczył wskutek nieprawidłowego zawiadomienia. Nadto, jego zdaniem, uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest sprzeczne z uzasadnieniami poprzednich decyzji m.in. decyzji z [...] lipca 2006r. Wskazał, że decyzja Prezydenta Miasta P. z [...] listopada 1994r. Nr [...] wyraźnie mówi, że należy zamurować istniejące otwory okienne w ścianie budynku przy ul. [...] od strony działki przy ul. [...], ponieważ ściana ta jest wykonana w odległości poniżej 3 m od granicy działek. Fakt ten został pominięty w niniejszym postępowaniu. Organy nadzoru budowlanego nie zajęły się również, pomimo, iż skarżący w trakcie postępowania to podnosił, kwestią związaną z bezprawnie wykonaną instalacją kanalizacji deszczowej. Skarżący raz jeszcze powtórzył, że budynek przy ul. [...] po rozbudowie wraz z zamontowanymi na jego ścianie urządzeniami znajduje się w odległości 2,80 m od granicy działek. Fakt ten został udokumentowany na płycie DVD dołączonej do akt sprawy. Schody wejścia zlokalizowane są zaś w odległości 1,3 m od granicy, co skarżący podnosił w piśmie z 12 lipca 2008r. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powołując się na stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Badają zatem legalność zaskarżonego aktu i innych aktów wydanych w sprawie. W ocenie Sądu zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. (dalej: PINB) z dnia [...] października 2008r. nie naruszają przepisów prawa materialnego i procesowego, w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności z uwagi na zarzut skarżącego co do nierozpatrzenia przez organy orzekające w ramach niniejszego postępowania kwestii legalności wykonanych w przedmiotowym budynku okien oraz kanalizacji deszczowej wyjaśnić należy, że nie były one przedmiotem niniejszego postępowania. Przedmiot sprawy ogranicza się bowiem do oceny legalności rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w P. o dodatkowe wejście. Wystarczy wskazać, że wyrokiem z 13 maja 2005r. (sygn. akt II SAB/Po 5/05) wydanym w niniejszej sprawie tutejszy Sąd zobowiązał PINB do wydania w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się wyroku aktu administracyjnego rozstrzygającego żądanie skarżącego dotyczące wykonania na nieruchomości położonej przy ul. [...] w P. wyprowadzeń dwóch kominów spalinowych oraz dwóch wywietrzników wentylatorowych i rozbudowy budynku mieszkalnego o dodatkowe wejście. Sprawa legalności wyprowadzeń dwóch kominów spalinowych oraz dwóch wywietrzników wentylatorowych w budynku przy ul. [...] w P. została przez organy nadzoru budowlanego rozpoznana odrębnie od sprawy dotyczącej rozbudowy budynku o dodatkowe wejście. W sprawie tej wyrokiem z dnia 27 listopada 2008r. (sygn. akt II SA/Po 326/08) tutejszy Sąd uchylił decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu (dalej: WINB) z dnia [...] stycznia 2008r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję PINB z dnia [...] października 2007r. Nr [...] umarzającą postępowanie. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 24 lutego 2009r. Organy trafnie zatem ograniczyły przedmiot niniejszej sprawy do oceny legalności dobudowanej części przedmiotowego budynku. Wyjaśnić przy tym należy, że jeżeli zdaniem skarżącego jego zarzuty podnoszone w niniejszej sprawie, a nieodnoszące się do jej przedmiotu, nie zostały rozpatrzone, może on – stosownie do przepisu art. 37 § 1 kpa - wnieść do organu wyższego stopnia (WINB) zażalenie na bezczynność organu (PINB) w tym zakresie. Przechodząc do meritum sprawy uznać należy, że organy nadzoru budowlanego słusznie przyjęły, iż inwestorzy zgodnie z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) wykonali nałożony na nich obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy o dodatkowe wejście przedmiotowego budynku, z uwzględnieniem dokonanych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Przypomnieć trzeba, że decyzją z [...] lutego 2008r. organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji z [...] grudnia 2007r. nakazał inwestorom - w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego - sporządzenie i przedłożenie tegoż projektu w terminie do 30 maja 2008r. Inwestorzy przedłożyli projekt, sporządzony mgr inż. K. S. posiadającego wymagane uprawnienia, w dniu 23 maja 2008r. (k 127 akt adm. I instancji). W ocenie Sądu nie znajduje potwierdzenia w przedstawionych przez skarżącego dowodach, ani pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym twierdzenia skarżącego jakoby dobudowane wejście przedmiotowego budynku znajdowało się w odległości mniejszej niż wymagane przepisem § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) 3 m od granicy działki sąsiedniej (przy ul. [...] w P.). W szczególności nieuzasadnione są twierdzenia, iż granica pomiędzy działkami przy ul. [...] nr [...] i [...] w P. nie przebiega wzdłuż ogrodzenia, lecz że ogrodzenie to znajduje się na działce skarżącego, a tym samym odległość dobudowanej przez inwestorów części budynku do granicy działki jest mniejsza niż 3 m. Na poparcie tej tezy skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, choćby mapy sporządzonej przez uprawnionego geodetę, która przedstawiałaby inny przebieg granic pomiędzy działkami przy ul. [...] nr [...] i [...]. Akta sprawy nie zawierają też powołanego przez skarżącego jako dowód obrazu zarejestrowanego na płycie DVD. Jednocześnie, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do tego, by kwestionować ustalenia organu I instancji dokonane w trakcie oględzin na działce inwestorów w dniu 2 stycznia 2007r. Wynika z nich, że odległość ściany bocznej budynku przy ul. [...] od ogrodzenia z działką przy ul. [...] wynosi od 3,03 m do 3,08 m (k. 76-78 akt adm. I instancji), a więc nie narusza normy zawartej w przepisie § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Powyższe dane znajdują potwierdzenie w złożonym przez inwestorów projekcie budowlanym zamiennym. Należy przy tym stwierdzić, że skarżący trafnie podniósł, iż został pozbawiony możności udziału w oględzinach przeprowadzonych w dniu 2 stycznia 2007r. Zgodnie bowiem z art. 79 § 1 kpa strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych oraz oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem. Ma również prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania świadkom, biegłym i stronom oraz składać wyjaśnienia (art. 79 § 2 kpa). Organ I instancji wprawdzie zawiadomił skarżącego o terminie i miejscu wspomnianych oględzin, lecz zawiadomienie to zostało mu doręczone w dniu 8 stycznia 2007r., a więc 6 dni po ich przeprowadzeniu (k. 72 akt adm. I instancji). Zważywszy jednak, że skarżący po dokonanych oględzinach dwukrotnie zapoznawał się z aktami sprawy (k. 108 i 132 akt adm. I instancji) i miał możliwość przedstawienia dowodów na okoliczność, że sporna odległość dobudowanego wejścia budynku od granicy działki przy ul. [...] jest mniejsza niż 3 m uznać należy, że pozbawienie go możliwości wzięcia udziału w oględzinach w dniu 2 stycznia 2007r. nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią art. 81 kpa okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. W doktrynie przyjmuje się, że naruszenie przez organ administracji publicznej obowiązków wypływających z art. 79 kpa jest naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 kpa) [B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 420]. Zważyć jednak należy, że skarżący pomimo, iż faktycznie został pozbawiony możliwości udziału w przeprowadzeniu dowodu z oględzin, to w dalszym toku postępowania brał w nim aktywnie udział (korzystał z możliwości przeglądania akt i składał pisma procesowe), a organy zawiadamiały go o wszystkich podejmowanych czynnościach (k. 79 i 82, k. 87 i 88 oraz k. 101 i 104 akt adm. I instancji). Dlatego zdaniem Sądu nie sposób uznać, by pozbawienie go udziału w przeprowadzonych w dniu 2 stycznia 2007r. oględzinach mogło być podstawą do wznowienia postępowania, a tym sam mogło prowadzić do konieczności uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Wątpliwości Sądu nie budzi również, że dobudowane do budynku przy ul. [...] wejście stanowiło odstępstwo od decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] czerwca 1996r Nr [...] o pozwoleniu na budowę, co dało podstawę do zastosowania przepisu art. 51 Prawa budowlanego. Faktem jest, że akta sprawy nie zawierają wspomnianej decyzji, niemniej jednak organy bezsprzecznie ustaliły, że taką decyzję wydano. W dniu 7 listopada 2005r. inwestor W. R. [...] oświadczając, że nie posiada decyzji z [...] czerwca 1996r. o pozwolenie na budowę, przedłożył projekt budowlany autorstwa inż. J. N., na którym widnieje sygnatura sprawy o pozwolenie na budowę [...]. Projekt ten przewiduje dobudowanie wejścia do przedmiotowego budynku (k. 13-34 akt adm. I instancji). Następnie Kierownik Oddziału Organizacyjno-Prawnego Urzędu Miasta P., w odpowiedzi na prośbę PINB o nadesłanie kopii wspomnianej decyzji, poinformował, że wśród dokumentacji archiwalnej brak jest tej decyzji, ale znajduje się kopia pomocniczego dziennika korespondencyjnego z 1996r. dotycząca postępowania w tejże sprawie. Ponadto występujący w charakterze świadka inż. J. N. w trakcie przesłuchania w dniu 22 stycznia 2007r. oświadczył, że przedstawiony mu projekt budowlany z maja 1996r. (znajdujący się w aktach sprawy – k. 13-34 akt adm. I instancji) dotyczący rozbudowy przedmiotowego budynku o dodatkowe wejście został przez niego sporządzony. Podał, że nie przypomina sobie, by inwestor zgłaszał jakiekolwiek problemy związane z zatwierdzeniem tegoż projektu i wydaniem pozwolenia na budowę (k. 86 akt adm. I instancji). Z kolei inwestor – W. R. [...] potwierdził, że projekt został sporządzony przez J. N.. Oświadczył przy tym, że rozbudowę przeprowadził w oparciu o decyzję z [...] czerwca 1996r., obecnie jej nie posiada i przypuszcza, że przekazał ją urzędnikom Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. w trakcie kontroli, które miały miejsce w czasie budowy. Podał też, że J. Ś. nie odwoływał się od powyższej decyzji (k. 94-95 akt ad. I instancji). Również K. R. [...] w piśmie z 26 marca 2007r. wskazała, że decyzji o pozwoleniu na budowę nie posiada, ale dysponuje dokumentacją, na której widnieje numer sprawy dotyczącej pozwolenia na budowę [...], co potwierdza fakt wydania decyzji (k. 100 akt adm. I instancji). Potwierdzeniem powyższych dowodów było wydanie przez Prezydenta Miasta P. w dniu[...] marca 2008r. w oparciu o przepis art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego decyzji uchylającej ostateczną decyzje własną pozwolenia na budowę znak [...] z dnia [...] czerwca 1996r. dotyczącą budynku na nieruchomości przy ul. [...] w P.. Reasumując, stwierdzić należy, że pomimo naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 79 § 1 i 2 kpa) organy nadzoru budowlanego miały rację zatwierdzając inwestorom – K. R. [...] i W. R. [...] przedłożony projekt budowlany zamienny rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w P. i nakładając na nich obowiązek uzyskania pozwolenie na użytkowanie dobudowanej części budynku (art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego). Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ B. Drzazga B. Kamieńska Za nieobecnego sędziego uzasadnienie wyroku podpisał sędzia /-/ B. Drzazga