II SA/Po 300/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. I. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2017 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. P. I. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Jednocześnie skarżący wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu żądania wstrzymania wykonania P. I. powołał się na zarzuty wobec zaskarżonej decyzji, a w szczególności na wadliwe ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto skarżący wskazał, że w poruszanych okolicznościach zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi bowiem do wzniesienia bezobsługowej stacji bazowej telefonii komórkowej o wysokości ponad 50 m n.p.m. Stacja ta rozpocznie emisję pola elektromagnetycznego, które może zagrażać zdrowiu i życiu ludzi przebywających w jej bezpośrednim sąsiedztwie. Natomiast w razie uchylenia zaskarżonej decyzji powstanie konieczność demontażu obiektu budowlanego, co doprowadzi do znacznych kosztów. Powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek okazał się niezasadny. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Niemniej po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli (1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego jest zatem możliwe, jeżeli w danej sprawie wystąpi chociaż jedna z dwóch przedstawionych wyżej przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Analizując ten przepis, należy zarazem uznać, że wyrażenie "znaczna szkoda" odnosi się do przypadku, gdy uszczerbek doznany przez stronę nie może być naprawiony przez późniejszy zwrot świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też brak jest możliwości przywrócenia stanu poprzedniego. Wymóg ten jest więc spełniony w m.in. w przypadku, gdy istnieje ryzyko utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swoich właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem lub wartość jego odpowiednika nie miałaby znaczenia dla wnoszącego skargę, bądź też gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu. Z kolei zwrot "trudne do odwrócenia skutki" należy interpretować jako następstwa prawne lub faktyczne, które raz powstałe, wywołują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a przywrócenie stanu poprzedniego może nastąpić dopiero po dłuższym okresie czasu lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Trzeba przy tym zaznaczyć, że wystąpienie opisanych przesłanek powinno być uprawdopodobnione przez wnioskodawcę. Sąd nie może bowiem samodzielnie poszukiwać okoliczności przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zdaniem Sądu przyjąć, że skarżący nie wykazał, by którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. w rzeczywistości wystąpiła. P. I. powołuje się bowiem przede wszystkim na wadliwość zaskarżonej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...]. Niemniej wdanie się w polemikę ze stanowiskiem organu administracji publicznej nie mieści się w przesłankach wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto na obecnym etapie Sąd nie ocenia jeszcze poprawności rozstrzygnięcia wydanego przez organ administracji publicznej, lecz jedynie bada zakres oddziaływania zaskarżonego aktu na sytuację strony. Przedstawione w tej mierze wywody nie mogły zatem doprowadzić do pozytywnego rozpatrzenia wniosku zawartego w skardze z dnia [...] lutego 2017 r. P. argumenty podnoszone przez skarżącego także nie wskazują na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Szkoda, jaka miałaby powstać w razie wykonania zaskarżonej decyzji, jest bowiem określona bardzo ogólnie, a jej wystąpienie nie zostało uprawdopodobnione. Skarżący nie wyjaśnił w szczególności, na czym miałoby polegać negatywne oddziaływanie obiektu budowlanego na jego sferę prawną lub osobistą, ani jak należy rozumieć bezpośredniość sąsiedztwa, na które inwestycja ma negatywnie wpływać. P. I. nie wskazał także skali zagrożenia oraz powiązania ryzyka z jego własną sferą prawną. Konieczność poniesienia kosztów demontażu stacji bazowej spoczywa natomiast na inwestorze, a nie na skarżącym. Jeżeli inwestor decyduje się na rozpoczęcie budowy przed zakończeniem sądowej kontroli pozwolenia na budowę, to czyni tak na własne ryzyko. Żadna z przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie została zdaniem Sądu uprawdopodobniona. Należy przy tym zaznaczyć, że przyznanie ochrony tymczasowej w przypadku decyzji zatwierdzającej projektu budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ma na ogół charakter wyjątkowy (zob. postanowienie NSA z dnia 1 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 1004/14, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1135/16, tamże; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 493/16, tamże). Uwagę tę potwierdza fakt, że ustawodawca zezwala w art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm.) na uzależnienie wstrzymania wykonania omawianej decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 § 2, art. 61 § 1, 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik