II SA/Po 301/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia NSA Stanisław Małek /spr./ Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2005r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Z.P. sprawy ze skargi D.K. na decyzję Wojewody z dnia [...]stycznia 2003r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] listopada 2002r. Nr [...]; II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę 10zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/A. Łaskarzewska /-/St. Małek /-/E. Podrazik Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] listopada 2001r. na wniosek D. K. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na "nadbudowie istniejącego domu jednorodzinnego parterowego o jedną kondygnację z przeznaczeniem na powiększenie części mieszkalnej" na działce nr [...] przy ul. [...]. Ustalono, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego z dnia 06 grudnia 1994r. (Dz. U. Nr 22, poz. 246). Wskazano między innymi /punkt I 3/, że "budynek mieszkalny po nadbudowie pod względem architektonicznym powinien nawiązywać do istniejącego budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce". Datę upływu ważności decyzji ustalono na dzień [...] grudnia 2002r. Decyzją z dnia [...] maja 2002r. Prezydent Miasta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Uznano, iż zamierzona budowa spowoduje pozbawienie oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych budynku na sąsiedniej działce (ul. [...]), będącej własnością M. i M. M. Wojewoda decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. uchylił powyższą decyzję i sprawę przekazał organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wskazano na potrzebę dokładnego określenia odległości obiektu przesłaniającego od okien pomieszczeń mieszkalnych budynku na sąsiedniej działce. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ pierwszej instancji nakazał inwestorowi przedłożenie opinii rzeczoznawcy: "że zgodnie z § 13 ust. 1, 2, 3 w przypadku nadbudowy... nie zostaną naruszone normatywy zawarte w rozporządzeniu... z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie". D. K. przedłożyła stosowną opinię sporządzoną [...] września 2002r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] listopada 2002r. na podstawie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) odmówił zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przedłożony bowiem projekt "nie nawiązuje w tylnej części do linii zabudowy piętra istniejącego obiektu, co może powodować pogorszenie warunków użytkowania". Stwierdzono także, iż projekt w sposób ewidentny pokazuje przebieg ściany granicznej, która usytuowana jest na terenie będącym we władaniu właścicieli sąsiedniej nieruchomości. D. K. w odwołaniu podała, iż projektowana ściana szczytowa nie będzie "dociążać" ściany sąsiedniego budynku. Decyzja o warunkach zabudowy nie zawierała wymogu aby tylna ściana nadbudowy nawiązywała do linii zabudowy budynku sąsiada. Podkreśliła odwołująca, iż zgodnie z opinią rzeczoznawcy nadbudowa spełnia warunki określone w przepisie § 13 powołanego rozporządzenia. Wojewoda zaskarżoną decyzją na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy uznał, iż planowana nadbudowa w zakresie tylnej linii zabudowy nie nawiązuje do sąsiedniej zabudowy, co powoduje naruszenie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przedłożona opinia rzeczoznawcy nie uwzględnia istniejącego stanu zabudowy na działce sąsiedniej. Planowane przedsięwzięcia spowoduje, iż nie zostaną spełnione wymagania warunków technicznych, o których mowa w § 13 oraz 233 i 234. D. K. wniosła skargę, domagając się uchylenia zaskarżonych decyzji. Skarżąca, nawiązując do decyzji o warunkach zabudowy wskazała, iż decyzja ta nie określiła innej linii zabudowy niż ta, która została przedstawiona na planie sytuacyjnym. Rzeczoznawca w przedmiotowej opinii potwierdził, iż projekt budowlany spełnia warunki przepisu § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nadto skarżąca podała, iż projekt nie narusza wymogów § 233 i § 234 warunków technicznych, gdyż ścianą oddzielenia pożarowego jest w zaistniałej sytuacji ściana sąsiedniego budynku. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Stwierdzono dodatkowo, iż część parterowa nie posiada oddzielenia przeciwpożarowego wzniesionego na własnym fundamencie. Odnosząc się do zarzutu skarżącej organ odwoławczy wskazał, iż powinna przedłożyć prawo do dysponowania służebnością ściany sąsiedniego budynku na rzecz własnej zabudowy. Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zaskarżona bowiem decyzja narusza przepisy postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew bowiem wymogom przepisów art. 7 i art. 77 § 1 kpa sprawa nie została dokładnie wyjaśniona. Zgodnie z przepisem art. 35 prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. Może również badać zgodność projektu architektoniczno – budowlanego z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5. W razie stwierdzenia naruszenia w powyższym zakresie organ administracji nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż organy administracji nie wyjaśniły dokładnie na czym polega niezgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w punkcie I, 3. Niewątpliwe jest, że zgodnie z tą decyzją budynek mieszkalny po nadbudowie pod względem architektonicznym powinien nawiązywać do istniejącego budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce. Nie wiadomo jednak jakie w tym zakresie stwierdzono nieprawidłowości projektu dotyczące tylnej linii zabudowy, które według organów administracji, nie nawiązują do sąsiedniej zabudowy. Zawarte w zaskarżonej decyzji stwierdzenie, iż zamierzona budowa nie spełnia wymogów przepisów § 13 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie zostało poparte żadnymi ustaleniami. Wskazany przepis dotyczy odległości zamierzonej budowy od innych obiektów. Inwestor przedłożył na żądanie organu pierwszej instancji opinię rzeczoznawcy, który stwierdził, iż budowa spełnia wymogi przepisu § 13 i umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w sąsiednim budynku. Rozpoznając ponownie sprawę należy zatem odnieść się do przedłożonej opinii (ekspertyzy). Jednak odmowa wiarygodności i mocy dowodowej opinii wymaga wskazania w uzasadnieniu decyzji stosownych przyczyn takiego stanowiska organu administracji (art. 107 § 3 kpa). Organ odwoławczy stwierdził, iż istniejąca część parterowa nie posiada ściany oddzielenia przeciwpożarowego wzniesionego na własnym fundamencie stosowanie do przepisu § 233 i 234 warunków technicznych. W tym zakresie zauważyć należy, iż organ administracji był uprawniony z mocy powołanego przepisu art. 35 ust. 3 prawa budowlanego do nałożenia na inwestora obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości projektu budowlanego i dopiero po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu możliwe jest wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Nie wyjaśnione zostało także czy skarżąca dysponuje zgodą właściciela sąsiedniej działki na wykorzystanie jako wspólnej jego przegrody oddzielenia przeciwpożarowego. Mając na uwadze, iż sprawa z naruszeniem wskazanych przepisów postępowania nie została dokładnie wyjaśniona, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 "c", art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/A. Łaskarzewska /-/St. Małek /-/E. Podrazik kk