II SA/Po 301/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2009 roku Nr [...] w przedmiocie wykładni decyzji o warunkach zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza Gminy M. z dnia [...] października 2008r. Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ E. Brychcy /-/ B. Drzazga /-/W. Batorowicz Decyzją z dnia [...] października 2008r. Burmistrz Gminy M., po rozpatrzeniu wniosku P. J., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego, w tym pomieszczeń biurowo-handlowych, na przedszkole, na działkach o numerze ewidencyjnym [...] i [...] w M . W punkcie 2.1. decyzji zawierającym określenie funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu wskazano, że zmiana sposobu użytkowania części istniejącego budynku mieszkalnego na przedszkole dotyczy działki o nr ewid. [...], natomiast lokalizacja placu zabaw obsługującego przedszkole działki o nr ewid. [...] w M . W dniu 20 października 2008r. P. J. złożył pismo z zapytaniem czy zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy wydaną dnia [...].10.2008r., plac zabaw może być realizowany na części działki [...]. Postanowieniem z dnia [...] października 2008r. Burmistrz Gminy M., na podstawie art. 113 kpa wyjaśnił, że decyzja z dnia [...] października 2008r., ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego na przedszkole na działkach o nr ewid. [...] i [...] w M., dopuszcza realizację placu zabaw na działce o nr ewid. [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że w punkt drugi decyzji stanowi, że plac zabaw ma być zlokalizowany na działce nr ewid. [...]i obsługiwać postulowaną inwestycję lokalizowaną na działce o nr ewid. [...]. Jednocześnie z uzasadnienia decyzji o warunkach zabudowy jednoznacznie wynika, że plac zabaw jest integralnie związany z realizacją przedszkola, a więc lokalizacja placu zabaw na działce o nr ewid. [...]jest zgodna z zapisami decyzji o warunkach zabudowy. Zażaleniem z dnia 4 listopada 2008r, wniesionym w ustawowym terminie, H. K. wniosła o uchylenie postanowienia z dnia [...] października 2008r., podnosząc że postanowienie to nie jest wyjaśnieniem wątpliwości dotyczących określenia miejsca placu zabaw w decyzji o warunkach zabudowy, ale stanowi faktyczną i niedopuszczalną zmianę tej decyzji. Skarżąca wskazała, że jest właścicielką działki zabudowanej o nr ewid. [...], sąsiadującej z działką o nr ewid. [...]. Po rozpatrzeniu zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] lutego 2009r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia, organ odwoławczy wskazał, że w decyzji ustalającej warunki zabudowy przewidziano plac zabaw do realizacji na przedmiotowej nieruchomości, stwierdzając że będzie on stanowił integralną część planowanego przedszkola. Zdaniem organu, w wyniku wniosku inwestora, w postanowieniu o wyjaśnienie treści , organ sprecyzował i potwierdził te ustalenia. Niesłuszny więc jest zarzut skarżącej, że postanowienie doprowadziło do faktycznej zmiany decyzji, skoro przedmiotem ustalenia decyzji o warunkach zabudowy jest cała nieruchomość, obejmująca dwie działki nr [...] i [...]. Powyższe postanowienie jest przedmiotem skargi H. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu i postanowieniu je poprzedzającemu, że zostały wydane z naruszeniem art. 113 § 2 kpa, bowiem nie wyjaśniają wątpliwości co do treści decyzji a stanowią niedopuszczalną, faktyczna zmianę decyzji o warunkach zabudowy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta polega na badaniu zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd bierze przy tym pod uwagę czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły przepisów prawa procesowego i prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Kontroli legalności decyzji sąd dokonuje mając na uwadze stan prawny i akta sprawy, istniejące w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Uchylenie zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny następuje w sytuacjach określonych w art.145 § 1 p.p.s.a. Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 113 § 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem, organ który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Utrwalony jest w orzecznictwie i doktrynie pogląd, że celem instytucji uregulowanej w art. 113 § 2 kpa jest usuniecie niejasności co do treści decyzji, w szczególności wtedy gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością, utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Zatem wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, czy powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia (por. niepubl. Wyrok NSA z dnia 16.06.1997r., I SA/Ka 1612/96, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2007r., VI SA/Wa 456/07 LEX nr 315159, wyrok NSA w Warszawie z dnia 24.06.2008r., II GSK 211/08, LEX nr 493163). W niniejszej sprawie, naruszając treść art. 113 § 2 kpa, organy za pomocą zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia I instancji, doprowadziły do zmiany merytorycznej decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, bowiem zmieniły ustalenia dotyczące funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu objętego planowaną inwestycją. Należy zauważyć, że we wniosku o ustalenie warunków zabudowy z dnia [...].08.2008r., inwestor wskazał lokalizację placu zabaw dla dzieci na działce o nr ewid. [...]. Taka też lokalizacja placu zabaw została wskazana w decyzji z dnia [...].10.2008r. W tej sytuacji, dopuszczenie realizacji placu zabaw również na działce o nr ewid. [...]stanowi, niedopuszczalną w trybie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji, merytoryczną jej zmianę. Wydane w sprawie postanowienia doprowadziłyby bowiem do zmiany lokalizacji jednego z dwóch podstawowych elementów inwestycji i to w sposób sprzeczny z wnioskiem inwestora, złożonym w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy. Mając na uwadze że powyższe naruszenie przepisów miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Orzeczenie w pkt II i III ma oparcie w przepisach art. 200 i 152 p.p.s.a. /-/ E.Brychcy /-/ B.Drzazga /-/ W.Batorowicz MK