II SA/Po 302/15
PostanowienieWSA w Poznaniu2015-05-21
Skład orzekający: Maria Kwiecińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, gdy jej uiszczenie stanowiłoby znaczne obciążenie finansowe dla schorowanego skarżącego nieposiadającego oszczędności?Ratio decidendi
Wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia może zostać wstrzymane na podstawie art. 61 § 3 PPSA, jeżeli uiszczenie tej grzywny przez schorowanego skarżącego, nieposiadającego środków finansowych, wiąże się z ryzykiem wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub przywrócenie stanu pierwotnego.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując, że uiszczenie grzywny stanowiłoby znaczne obciążenie finansowe dla schorowanego skarżącego, który nie posiada oszczędności.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia /-/ M. Kwiecińska
We wniesionej w dniu 25 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na powołane powyżej postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2015 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w wysokości (...) zł zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Jak wyjaśniono we wniosku, uiszczenie powyższej kwoty stanowiłoby znaczne obciążenie finansowe dla skarżącego, który jest osobą schorowaną nie posiada oszczędności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Analiza art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania decyzji ma jej charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, przy czym przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Jak wskazuje analiza orzecznictwa sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znacznej szkody" oznacza przy tym szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego
W świetle powyższej regulacji uznać należy, że skarżący spełniła powyższy warunek. Przedstawiona przez niego argumentacja jasno wskazuje, że uiszczenie nałożonej na niego grzywny w celu przymuszenia może skutkować powstaniem znacznej szkody. Jak bowiem wyjaśniono we wniosku, skarżący, będący osobą schorowaną nie posiada środków finansowych, umożliwiających mu zapłatę wymierzonej grzywny. W tych okolicznościach faktycznych zapłata kwoty (...) zł. wskazuje na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody.
Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia
/-/ M. Kwiecińska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło