II SA/Po 3024/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Barbara Drzazga Asesor sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi R.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. /-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ B. Drzazga II SA/Po 3024/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r., po rozpoznaniu odwołania R. W., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nakazującą inwestorowi R. W. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczo-garażowego położonego na działce nr [...] w Z. W uzasadnieniu podano m.in., iż opisany powyżej obiekt zbudowany został w [...]r., wykonany został na fundamentach betonowych, ściany są murowane z pustaków żużlobetonowych, a dach o konstrukcji drewnianej pokryty płytami azbestowo-cementowymi. Budynek posiada powierzchnię zabudowy 33,48 m2, jednak rozpiętość konstrukcji jest większa niż 4,80 m i nie można go zaliczyć do obiektów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, których budowa zwolniona jest z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i wymaga jedynie zgłoszenia. Budowa wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, inwestor pozwolenia takiego nie uzyskał, zachodzi więc obowiązek rozbiórki obiektu przewidziany w art. 48 ustawy. Organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest stosować prawo i nie ma możliwości uwzględniania takich okoliczności jak względy ekonomiczne, rodzinne lub nieznajomość prawa. Natomiast przepis art. 49 ustawy Prawo budowlane dotyczy obiektów, których budowa zakończona została przed pięciu laty i nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie ponieważ sporny obiekt wzniesiono w [...]r. Od powyższej decyzji skargę złożył R. W., domagając się jej zmiany i wydania decyzji na podstawie art. 49 ustawy Prawo budowlane i uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż w Urzędzie Gminy C. uzyskał informację, że budowa budynku o pow. do 35 m2 nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, nikt nie informował go, iż powinien dokonać zgłoszenia budowy oraz, że rozpiętość konstrukcji nie może być większa niż 4,80 m, aktualnie podpisał z sąsiadami G. i A. K. ugodę i nie zgłaszają oni sprzeciwu wobec postawienia budynku w granicy, obiekt jest mu niezbędny do prowadzenia gospodarstwa rolnego, a nakaz rozbiórki jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich zgodności z prawem, tj. przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Sąd administracyjny, stosownie do wyniku sprawy albo oddala skargę, albo wydaje orzeczenie kasacyjne (uchylające zaskarżoną decyzję), nie jest zaś władny do wydawania rozstrzygnięć reformatoryjnych (zmieniających zaskarżoną decyzję). Organy wydające zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...]r. oparły się na treści przepisu art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. W myśl tego przepisu (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji) istnieje obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Zgodnie z art. 28 powyższej ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 29 i 30 ustawy. Ostatnie z wymienionych przepisów określają rodzaje robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę oraz wskazują, które z nich wymagają zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Pojęcie obiektu budowlanego, do którego odwołuje się art. 48 powyższej ustawy, zdefiniowane zostało natomiast w art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i obejmuje trzy kategorie obiektów: budynki, budowle i obiekty małej architektury. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w [...]r. skarżący wybudował na działce nr [...] w Z., przy granicy z działką nr [...], jednokondygnacyjny budynek gospodarczo-garażowy, na fundamentach betonowych, o ścianach murowanych z pustaków i dachu pokrytym eternitem falistym (płytami azbestowo-cementowymi), o powierzchni zabudowy 33,48 m2 i wymiarach rzutu poziomego 5,40 m na 6,20 m. Budynek ten uzupełnia istniejącą zabudowę zagrodową, jest wykorzystywany częściowo jako pomieszczenie na maszyny i magazyn nawozów, częściowo jako pomieszczenie dla inwentarza żywego. Z uwagi na rozpiętość konstrukcji przekraczającą 4,80 m przedmiotowy budynek nie może zostać zaliczony do obiektów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo budowlane, których budowa nie wymaga uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, natomiast z mocy przepisu art. 30 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 powyższej ustawy konieczne jest dokonanie zgłoszenia przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót. Budowa przedmiotowego budynku wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżący nie uzyskał pozwolenia na budowę, ani nie dokonał zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia robót. Przedmiotowe roboty wykonane zostały więc w warunkach samowoli budowlanej uzasadniającej zastosowanie art. 48 ustawy Prawo budowlane. Nie poparte żadnym dowodem twierdzenie skarżącego o udzieleniu mu niepełnej informacji przez bliżej nie wskazanego pracownika Urzędu Gminy C., nie zmienia samowolnego charakteru budowy, tym bardziej, że sprawy budowlane nie należą zasadniczo do kompetencji gminy, a skarżący nie zwrócił się o informację do właściwych organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, tj. starosty bądź powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Zarzuty skarżącego domagającego się zastosowania przepisu art. 49 ustawy Prawo budowlane jest nietrafny. Przepis ten mógł znaleźć zastosowanie tylko w sytuacji, gdy od daty zakończenia budowy upłynęło 5 lat, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, bowiem budynek wybudowano w [...]r. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zarówno w zaskarżonej decyzji, jak i w poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. prawidłowo zastosowano obowiązujące przepisy ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, a skarga nie jest zasadna. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.) należało oddalić skargę. /-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ B. Drzazga