II SA/Po 303/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lutego 2015 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ E. Podrazik II SA/Po 303/15 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] marca 2015 r. H. B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu opisaną wyżej decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lutego 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję nr [...] Starosty W. z dnia [...] stycznia 2015 r., znak [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu J. M. pozwolenia na budowę warsztatu samochodowego drobnych napraw na działce nr [...] w Ł. W skardze zawarto również ządanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z ogólną zasadą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Niemniej, jak wynika z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli (1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pierwsza przesłanka wstrzymania wykonania aktu lub czynności dotyczy tych przypadków, gdy szkoda nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu poprzedniego. Wymóg ten zostanie zatem spełniony w szczególności, gdy istnieje ryzyko utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swoich właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem lub wartość jego odpowiednika nie miałaby znaczenia dla skarżącego, bądź też gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu. Z kolei druga przesłanka dotyczy tych przypadków, gdy raz zaistniałe skutki prawne lub faktyczne powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a przywrócenie stanu poprzedniego może nastąpić dopiero po dłuższym okresie czasu lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy jednocześnie podkreślić, że to na skarżący spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że co najmniej jedna z opisanych wyżej przesłanek wystąpiła w danej sprawie. Konstrukcja ochrony tymczasowej opiera się bowiem na zasadzie skargowości, przy czym użycie w art. 61 § 3 p.p.s.a. słowa "może" wskazuje, że orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter fakultatywny. Odnosząc powyższe uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że skarżąca nie przedstawiła żadnej okoliczności, która przemawiałaby za spełnieniem jednej z opisanych wyżej przesłanek. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji nie zostało w ogóle uzasadnione, a sam charakter inwestycji nie daje podstaw do stwierdzenia, iż powoduje ona niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, by w rozpatrywanej sprawie zachodziły określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 § 2 i art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik