II SA/Po 305/17

Dnia 4 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2017 roku sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 roku Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za uszkodzenie drzew I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę [...]- zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. jako właścicielowi urządzeń administracyjnej kary pieniężnej za uszkodzenie dwóch drzew gatunku jesion wyniosły oraz jednego drzewa gatunku klon jawor, działając na podstawie art. 138 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 c zerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: K.p.a.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzję tę wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z [...] 2016 r. Wójt Gminy K., działając na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 4, ust. 2 i 3, art. 89 ust. 2, art. 85 ust. 1-5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (j.t. Dz. U. z 2015 r. poz. 1651 ze zm., dalej: u.o.p.) w związku z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów gatunków drzew (Dz. U. Nr 228, poz. 2306 ze zm.) i obwieszczeniem Ministra Środowiska z dnia 28 października 2015 r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów na rok 2016 (M.P. poz. 1064) oraz art. 104, art. 105 i art. 107 K.p.a., w związku ze zgłoszeniem P. W., orzekł o 1) wymierzeniu [...] sp. z o.o. z s. w P. jako właścicielowi urządzeń, administracyjnej kary pieniężnej w wys. [...] zł za uszkodzenie dwóch drzew gatunku jesion wyniosły oraz jednego drzewa gatunku klon jawor, rosnących na działce nr [...] w m. W., należącej do P. W., a prowadzonych podczas prac konserwacyjnych linii energetycznej 15 kV, 2) zobowiązaniu do uiszczenia kary w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, 3) umorzeniu postępowania w zakresie dotyczących dwóch sztuk drzew gatunku lipa drobnolistna, rosnących w pasie drogi powiatowej (dz. nr [...] w m. W.). Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, że P. W. zawiadomił go o nieprawidłowym przycięciu koron drzew gatunku klon jawor, lipa i jesion wyniosły na terenie należącej do niego działki. Ustalono, że nieprawidłowego przycięcia, które miało miejsce w XI 2015 r., dokonali przedstawiciele spółki [...]. Stwierdzono, że właściciel działki nie wyrażał zgody na przycięcie gałęzi wymienionych drzew w ramach konserwacji linii energetycznej 15 kV. Organ wskazał, że w dniu 5 kwietnia 2016 r. odbyły się oględziny działki przy udziale dendrologa dr inż. P. G., której wynikiem była ekspertyza dendrologiczna stwierdzająca, że przeprowadzono zbyt mocną redukcję korony drzew usuwając jednocześnie konary od strony linii energetycznej, co zachwiało statyką drzew, czyniąc je bardziej podatnymi na uszkodzenia spowodowane silnymi wiatrami. Powołując się na art. 87 ust. 4 u.o.p. Wójt stwierdził, że usunięcie gałęzi w wymiarze przekraczającym 30% korony stanowi uszkodzenie drzewa, podlegające administracyjnej karze pieniężnej. W odwołaniu od powyższej decyzji spółka [...] podniosła, iż to wykonawca robót [...] sp. zo.o. powierzyła wykonanie prac profesjonalnemu zakładowi - Firmie Usługowej R. R. T. . Zakład dołożył należytej staranności, aby nie dopuścić do zniszczenia drzew i przeprowadzić wycinkę właściwie. Spółka zakwestionowała też wiarygodność sporządzonej w sprawie ekspertyzy dendrologicznej, dołączając własną ekspertyzę dendrologiczną. Ponadto zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 88 ust. 4 u.o.p. poprzez jego niezastosowanie. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Kolegium powołało przepis art. 88 ust. 1, 4 i 5 u.o.p., by następnie wyjaśnić, że przepis art. 88 ust. 1 u.o.p. przewiduje 4 postacie deliktu administracyjnego, przy czym w niniejszej sprawie należało uznać, że doszło do popełnienia deliktu określonego w art. 88 ust. 1 pkt 4 u.o.p. tj. uszkodzenia drzewa spowodowanego wykonywaniem prac w obrębie korony drzewa. Kolegium ustaliło, że to [...] sp. z o.o. jako właściciel urządzeń (linii energetycznej) w rozumieniu art. 49 § 1 K.c. jest odpowiedzialna za stwierdzone uszkodzenia przedmiotowych drzew. Wyjaśniono, że choć spółka nie wykonała przycięcia gałęzi drzew w ramach konserwacji linii energetycznej 15 kV samodzielnie, lecz zleciła wykonanie tej usługi Firmie Usługowej R. R. T. , to powinna dochować należytej staranności w zakresie nadzoru nad wykonywanymi pracami, a tego nie uczyniła. Zdaniem Kolegium oględziny z dnia 5 kwietnia 2016 r. i następnie ekspertyza dendrologiczna obecnego na nich biegłego dr inż. P. G. potwierdziły nieprawidłowe przycięcie drzew. Z ekspertyzy wynika, że silne cięcia korony objęły jesion wyniosły o obwodzie pnia 184 cm, na którym dokonano amputacji konarów skutkującej utratą 35% objętości korony, drugi jesion wyniosły o obwodzie pnia 142 cm, na którym dokonano amputacji konarów blisko 40% korony drzewa oraz klon jawor o obwodzie pnia 60 cm, gdzie usunięto 45% korony drzewa. Organ odwoławczy powołał przepis art. 87a ust. 2 u.o.p., który zakazuje prac w obrębie korony drzewa mogących prowadzić do usunięcia gałęzi w wymiarze przekraczającym 30% korony. A także przepis art. 87a ust. 4 u.o.p., który wskazuje, że usunięcie gałęzi w wymiarze przekraczającym 30% korony, która rozwinęła się w całym okresie rozwoju drzewa, w celu innym niż określony w ust. 2, stanowi uszkodzenie drzewa. Reasumując Kolegium stwierdziło, że wobec jasnej i spójnej opinii biegłego należało uznać, że wykazano uszkodzenie przedmiotowych drzew w sposób dający podstawę do nałożenia kary pieniężnej. Z opinii tej wynika jednoznacznie, że przeprowadzono zbyt mocną redukcje korony drzew, usuwając jednocześnie konary od strony linii energetycznej, co zachwiało statyką drzew, czyniąc je bardziej podatnymi na uszkodzenia spowodowane silnymi wiatrami. Przy czym biegły podczas oględzin nieruchomości dokonał pomiarów obwodów pni oraz koron i sporządził dokumentację zdjęciową. SKO zważyło też, że okoliczność zlecenia wykonania prac podmiotowi profesjonalnemu nie zwalnia odpowiedzialności za dokonane uszkodzenia, albowiem zgodnie z at. 88 ust. 2 u.o.p. kara nakładana jest na posiadacza nieruchomości albo właściciela urządzeń, o którym mowa w art. 49 § 1 K.c., albo na inny podmiot, jeżeli działał bez zgody posiadacza nieruchomości. Bez wątpienia zaś właścicielem urządzeń na nieruchomości jest odwołująca spółka. Wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję SKO w P. [...] sp. z o.o. zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie: - przepisów postępowania poprzez zebranie, rozpatrzenie zebranych dowodów wbrew regułom wynikających z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., w szczególności poprzez pominięcie ekspertyzy dendrologicznej R. J. oraz - przepisów prawa materialnego – art. 88 ust. 4 u.o.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W motywach skargi podniesiono, że organ odwoławczy niezasadnie przyjął za wystarczającą ekspertyzę sporządzoną przez dendrologa dr inż. P. G., jednocześnie nie ustalając, w jaki sposób została przeprowadzona pielęgnacja przedmiotowych drzew. Skarżąca zakwestionowała też procentowe ustalenia w zakresie utraty objętości korony drzew przyjęte w ekspertyzie biegłego, podkreślając, że w tym zakresie nie zebrano wystarczających dowodów. W szczególności zdaniem skarżącej spółki Kolegium nie ustaliło i nie wykazało w jaki sposób biegły ustalił zakres uszkodzeń koron drzew. Opinia zawiera zdjęcia wykonane po cięciu i nie sposób na ich podstawie określić, czy cięcia dotyczą rzeczywiście takich wartości procentowych, jakie wskazał dendrolog. Nie podano przy tym żadnej metody obliczania ubytku korony drzewa. Tym samym stronie uniemożliwiono odniesienie się do jakichkolwiek wyliczeń. Wskazano też, że biegły nie ustalił, czy ubytki w koronach drzew powstały podczas przycinki, będącej przedmiotem obecnego postępowania, czy wcześniej. Zdaniem [...] biegły dokonał swych wyliczeń "na oko". Skarżąca podniosła też, że organy I i II instancji pominęły przedłożoną przez stronę ekspertyzę dendrologiczną R. J.. Wynika z niej, że przycinka gałęzi z listopada 2015 r. nie przekroczyła 30% korony drzew, a nadmierna redukcja koron drzew (powyżej 30% ich objętości) nastąpiła w poprzednich latach wskutek zbyt drastycznych cięć redukcyjnych. Nadto w ocenie skarżącej doszło do naruszenia art. 88 ust. 4 u.o.p. poprzez nieodroczenie terminu płatności kary. Organ powinien zastosować ów przepis w sytuacji, gdy może okazać się, że drzewo zachowa swoją żywotność. Podobnie jak w odwołaniu skarżąca spółka podkreśliła, że generalnym wykonawcą robót z 2015 r. była firma [...] sp. z o.o., która zleciła prace wykonawcze Firmie Usługowej R. R. [...]. Zgodnie zaś z art. 429 K.c. [...] sp. z o.o. powierzyła wykonanie usługi profesjonalnemu zakładowi, który w zakresie swojej działalności zawodowej trudni się wykonywaniem takich czynności. Ów zakład dołożył należytej staranności , aby nie dopuścić do zniszczenia drzew. Skarżąca podała, że chociaż przepisy u.o.p. nie przewidują w tym zakresie szczególnych regulacji, to jednak wyrokiem z dnia 1 lipca 2014 r. SK 6/12 Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 88 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 u.o.p. przez to, że przewidują obowiązek nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia lub zniszczenie, w sztywno określonej wysokości, bez względu na okoliczności tego czynu, są niezgodne z art. 64 ust. 1 i 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. W odpowiedzi SKO w P. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Sąd uwzględnił skargę z innych powodów niż w niej wyrażone, mając na uwadze treść art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną , z zastrzeżeniem art. 57a. Podkreślenia wymaga, że co do zasady obowiązkiem organów administracji jest rozstrzyganie indywidualnej sprawy administracyjnej w oparciu o przepisy prawa obowiązujące w dacie orzekania przez te organy. Obowiązek ten wynika z wyrażonej w art. 6 K.p.a. i art. 7 Konstytucji RP zasadzie praworządności, zgodnie z którą organy administracji publicznej mają obowiązek działania na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Regułę tę mogą modyfikować przepisy intertemporalne, które wskazują sposób rozstrzygania sytuacji międzyczasowych poprzez pozostawienie w mocy obowiązującej przepisów zmienianych do spraw wszczętych, a niezakończonych przed wejściem w życie nowych przepisów, bądź też zastosowanie zasady bezpośredniego działania przepisów zmienionych. Wskazać należy, że w dacie orzekania przez organ odwoławczy nie obowiązywały już przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. nr 228, poz. 2306; dalej: rozporządzenie z 2004 r.), albowiem zgodnie z art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1045, dalej: ustawy zmieniającej) rozporządzenie to utraciło moc w dniu 29 sierpnia 2016 r., a więc z dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 25 sierpnia 2016 r. w sprawie opłat za usunięcie drzew i krzewów (Dz. U. poz. 1354; dalej: rozporządzenie z 2016 r.). Podkreślić należy, że w przepisach powołanej ustawy zmieniającej ani w przepisach rozporządzenia z 2016 r. nie wskazano żadnej reguły międzyczasowej nakazującej zastosowanie przepisów uchylanego rozporządzenia z 2004 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie rozporządzenia z 2016 r. Z powołanego art. 55 ust. 2 ustawy zmieniającej, jak wskazano wyżej, wynika jedynie, że rozporządzenie z 2004 r. zachowuje moc do dnia wejścia w życie rozporządzenia z 2016 r. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu wydając zaskarżoną decyzję w dniu [...] 2016 r., a więc po wejściu w życie przepisów rozporządzenia z 2016 r., Kolegium obowiązane było stosować obowiązujące w tej dacie przepisy prawa materialnego. Okoliczność ta niewątpliwie ma istotne znaczenie dla sprawy, przepisy tego rozporządzenia – w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji – przewidywały odmienny sposób ustalania wysokości kary za usunięcie drzewa bez zezwolenia (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 16 maja 2017 r., II SA/Bd 1593/16, wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 maja 2016 r., II SA/Lu 1101/16, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd równocześnie nie podzielił zarzutów skargi, uznając, że organy orzekające prawidłowo ustaliły na podstawie zebranych dowodów, że doszło do uszkodzenia przedmiotowych trzech drzew spowodowane wykonywaniem prac w obrębie ich koron, a odpowiedzialność za to ponosi skarżąca spółka. Zważyć należy, że zgodnie z art. 87a ust. 2 u.o.p. prace w obrębie korony drzewa nie mogą prowadzić do usunięcia gałęzi w wymiarze przekraczającym 30% korony, która rozwinęła się w całym okresie rozwoju drzewa, chyba że mają na celu: 1) usunięcie gałęzi obumarłych lub nadłamanych; 2) utrzymywanie uformowanego kształtu korony drzewa; 3) wykonanie specjalistycznego zabiegu w celu przywróceniu statyki drzewa. Stosownie bowiem do treści art. 87a ust. 4 u.o.p. usunięcie gałęzi w wymiarze przekraczającym 30% korony, która rozwinęła się w całym okresie rozwoju drzewa, w celu innym niż określony w ust. 2, stanowi uszkodzenie drzewa. Zniszczeniem drzewa jest zaś – w myśl art. 87a ust. 5 u.o.p. - usunięcie gałęzi w wymiarze przekraczającym 50% korony, która rozwinęła się w całym okresie rozwoju drzewa, w celu innym niż określony w ust. 2. Przepis art. 88 ust. 1 pkt 4 u.o.p. określa zaś, że za uszkodzenie drzewa spowodowane wykonywaniem prac w obrębie korony drzewa wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną. Kara ta jest nakładana na posiadacza nieruchomości, albo właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego, albo na inny podmiot, jeżeli działał bez zgody posiadacza nieruchomości. W okolicznościach niniejszej sprawy organy orzekające, na skutek interwencji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (pismo z 21.01.2016 r.) wywołanej zgłoszeniem P. W. - właściciela działki nr [...] w W., ustaliły, że na tejże posesji, bez zgody jej właściciela, w listopadzie 2015 r., w trakcie konserwacji linii energetycznej 15 kV, dokonano nieprawidłowego przycięcia koron dwóch drzew gatunku jesion wyniosły i jednego drzewa gatunku klon jawor. Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że po pierwsze P. W. nie wyrażał zgody na powyższe prace dokonywane w listopadzie 2015 r. na zlecenie [...] sp. z o.o. w ramach tzw. "oczyszczania pasa technologicznego linii SN i nN z drzew, krzewów oraz gałęzi" na terenie należącej do niego nieruchomości, a po wtóre, że przed (pisma z 25.09.2015 r., z 2. 9. i 14.10.2015 r.), a po wtóre, że przed ich przeprowadzeniem przedmiotowe drzewa były uprzednio poddane cięciom redukcyjnym. Dowód w postaci oględzin z dnia 5 kwietnia 2016 r., a następnie jasno wskazał, że jesionowi wyniosłemu o obwodzie pnia 184 cm, rosnącemu po lewej stronie linii średniego napięcia, przycięto gałęzie. Podobnie rzecz się miała z drugim jesionem wyniosłym o obwodzie pnia 142 cm oraz klonem jaworem o obwodzie pnia 60 cm. Zaznaczyć należy, że obecni w trakcie oględzin - przedstawiciel skarżącej spółki jako zleceniodawcy robót, a także przedstawiciel wykonawcy robót R. T. – nie zgłosili uwag do protokołu oględzin. Przeprowadzony na zlecenie organu I instancji dowód z opinii biegłego dendrologa dr inż. P. G. na okoliczność prawidłowości wykonanych cięć, ich skutków, statyki drzew i ich zdrowotności, wykazała natomiast - jak stwierdzono prawidłowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że doszło do uszkodzenia drzew. Po pierwsze biegły wyjaśnił, że pierwsze z drzew – jesion wyniosły o pniu grubości 184 cm został pozbawiony konarów skutkującej utratą 35% objętości korony. Dodał, że redukcję tę dokonano bez względu na zachowanie statyki korony drzewa (co obrazuje załączona do ekspertyzy fotografia – k. 2). Drugiemu z drzew – jesionowi wyniosłemu o grubości pnia 142 cm amputowano konary o objętości blisko 40% korony, zachowując statykę drzewa. Biegły zaznaczył przy tym, że zachowano gałęzie suche, usuwając zdrowe. Z kolei klon jawor o grubości pnia 60 cm został pozbawiony 45% korony, bez zachowania zasad utrzymania statyki drzewa. We wnioskach do opinii biegły stwierdził wyraźnie, że przeprowadzono zbyt mocną redukcję koron omawianych drzew, usuwając jedynie konary od strony linii energetycznej, co zachwiało statyką drzew, czyniąc je bardziej podatnymi na uszkodzenia spowodowane silnymi wiatrami. Zdaniem Sądu powyższa opinia biegłego dendrologa, jak i wcześniej zebrany materiał dowodowy (wyjaśnienia właściciela działki, oględziny) dawały organom orzekającym w niniejszej sprawie podstawy do uznania, że doszło do uszkodzenia przedmiotowych drzew, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 87a ust. 4 u.o.p. Jakkolwiek możnaby organowi odwoławczemu zarzucić nieodniesienie się do przedłożonej przez skarżącą spółkę ekspertyzy dendrologicznej, a przez to naruszenie art. 80 K.p.a., to Sąd uznał, że naruszenie to nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy, albowiem w opinii tej potwierdzono uszkodzenie ww. drzew, a jedynie odmiennie – korzystnie dla skarżącej spółki – scharakteryzowano okoliczności, w jakich do nich doszło. Wskazano, że nadmierna redukcja koron drzew (powyżej 30% ich objętości) nastąpiła w poprzednich latach wskutek zbyt drastycznych cięć redukcyjnych. Zważywszy jednak, że w trakcie oględzin przedstawiciel skarżącej spółki nie kwestionował ustaleń organów co do okoliczności, w których w listopadzie 2015 r. na zlecenie [...] sp. z o.o. Firma Usługowa R. R. [...] dokonała omawianych zabiegów wobec przedmiotowych drzew, których bezpośrednim skutkiem było uszkodzenie drzew, stanowisko przedstawione przez inż. arch. krajobrazu R. J. uznać należało za gołosłowne, tym bardziej, że w żaden sposób nie wykazał on, by uprzednio miały miejsce cięcia redukcyjne. Zdaniem Sądu teza o uprzednich nadmiernych cięciach redukcyjnych drzew jest tym bardziej niewiarygodna, że opinia sporządzona na zlecenie skarżącej spółki bazowała jedynie na materiale zdjęciowym, bez oględzin drzew. W ocenie Sądu oczywistym jest również, że w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 88 ust. 4 u.o.p. przewidujący instytucję odroczenia terminu płatności kary, bowiem z przepisu tego wynika wprost, że stosuje się go co kar wymierzonych na podstawie ust. 1 pkt 3, a więc do kar za zniszczenie drzewa lub krzewu, a nie do kar za uszkodzenie drzewa spowodowane wykonywaniem prac w obrębie korony drzewa (ust. 1 pkt 4). Za zgodne z treścią art. 88 ust. 2 u.o.p. należało też uznać zaadresowanie przedmiotowej kary na skarżącą spółkę jako właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 K.c. Skoro bezspornie [...] sp. z o.o. jest właścicielem linii napowietrznej przebiegającej przez teren działki nr [...] w W., a właściciel tejże działki nie wyraził zgody na przycięcie gałęzi przedmiotowych drzew celem oczyszczenia pasa technologicznego linii energetycznej, który to zabieg doprowadził do uszkodzenia drzew, należało uczynić adresatem kary właśnie skarżącą spółkę. Marginalnie odnosząc się do powołanego w skardze wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2014 r. sygn. akt SK 6/12 Sąd pragnie wyjaśnić, że po pierwsze odnosił się on do art. 88 ust. 1 pkt 2 w brzmieniu obowiązującym przed 28 sierpnia 2015 r. (usuwania drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia), a po wtóre wobec zmian wprowadzonych przez art. 29 pkt 10 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. (Dz.U. poz. 1045) nie nastąpiła utrata mocy obowiązującej art. 89 ust. 1 u.o.p. Reasumując, uznawszy, że pomimo prawidłowych ustaleń w zakresie odpowiedzialności skarżącej spółki za uszkodzenie drzew organ odwoławczy nie uwzględnił zmian stanu prawnego w zakresie stawek opłat za uszkodzenie drzew, a tym samym dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, należało uchylić zaskarżoną decyzję, o czym orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. (pkt I. wyroku). Orzekając ponownie Kolegium stosownie do treści art. 153 P.p.s.a. uwzględni stanowisko Sądu wyrażone w niniejszym wyroku. Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804 ze zm.) zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie [...]zł jako suma poniesionych kosztów sądowych, wynagrodzenia pełnomocnika i uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.