II SA/Po 306/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi Z. C. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu wpis od skargi w wysokości 200,- zł (dwieście złotych). /-/ T. Świstak W dniu 2 lutego 2011 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wpłynęło żądanie Z. C. wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia tego organu z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...]. W odpowiedzi, pismem z dnia 17 lutego 2011 r. nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdzając, iż treść tego postanowienia nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych a żądanie strony z dnia 1 lutego 2011 r. stanowi w zasadzie polemikę z stanowiskiem organu wyrażonym w tym postanowieniu. Pismem z dnia 22 lutego 2011 r. Z. C. wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie stosownego postanowienia w sprawie wyjaśnienia na podstawie art. 113 § 3 kpa Odpowiadając na wezwanie, organ pismem z dnia 10 marca 2011 r. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 17 lutego 2011 r. stwierdzając, iż żądanie Z. C. z dnia 1 lutego 2011 r. stanowi polemikę z stanowiskiem organu wyrażonym w postanowieniu z dnia 27 stycznia 2011 r. a podnoszone przez skarżącego "wątpliwości" co do treści tego postanowienia nie są wątpliwościami, o których mowa w art. 113 § 2 kpa. Pismem z dnia 12 marca 2011 r. Z. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu domagając się uchylenia pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 marca 2011 r., znak [...] oraz pisma tegoż organu z dnia 17 lutego 2011 r. nr [...]. Skarżący podniósł, iż zgodnie z treścią art. 113 § 3 kpa ewentualna odmowa wyjaśnienia stronie wątpliwości do treści decyzji (tu postanowienia) powinna przybrać formę postanowienia. Odpowiadając na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o odrzuceni skargi jako nieuzasadnionej. Wezwaniem z dnia 6 maja 2011 r. Sąd zwrócił się do profesjonalnego pełnomocnika skarżącego o sprecyzowanie skargi poprzez wyjaśnienie w terminie 7 dni, czy przedmiotem skargi jest pismo (akt) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 marca 2011 r. znak [...] czy też pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 lutego 2011 r. nr [...] bądź też bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. polegająca na niezałatwieniu w formie postanowienia wniosku Z. C. z dnia 1 lutego 2011 r. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], pod rygorem, iż przedmiotem skargi jest wskazane wyżej pismo z dnia 17 lutego 2011 r. nr [...]. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dnu 10 maja 2011 r. a strona nie udzieliła na nie odpowiedzi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, stwierdził co następuje. Wobec braku odpowiedzi strony skarżącej na wezwanie Sądu z dnia 6 maja 2011 r. Sąd uznał, iż przedmiotem rozpatrywanej skargi jest pismo 17 lutego 2011 r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. stanowiące odpowiedź na żądanie strony co do wyjaśnienia wątpliwości treści postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...]. Zgodnie z treścią art. 113 § 2 k.p.a. organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Na postanowienie to służy stronie zażalenie (§ 3). Stosownie do treści art. 126 k.p.a. art. 113 k.p.a. stosuje się odpowiednio do postanowień, a zatem dopuszczalne jest złożenie żądania co do wyjaśnienia wątpliwości treści wydanego przez organ postanowienia. Jakkolwiek z literalnego brzmienia art. 113 § 2 k.p.a. nie wynika wprost, iż odmowa udzielenia wyjaśnienia treści decyzji (postanowienia) winna również przybrać formę postanowienia to jednak Sąd orzekający w niniejszą sprawie podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2002 r. o sygn. akt III RN 88/01 (dostępne m.in. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż również odmowa udzielenia stronie wyjaśnień co do treści decyzji administracyjnej wymaga wydania postanowienia w trybie art. 113 § 2 kpa. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, z analizy treści zaskarżonego pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wynika, iż posiada ono charakter postanowienia. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż zostało ono wydane przy dokonaniu przez organ czynności, która zgodnie z przepisami k.p.a. ( tu art. 113 § 2 ) przewiduje formę postanowienia. Ponadto pismo organu z dnia 17 lutego 2011 r. posiada prawie wszystkie elementy jakie zgodnie z art. 124 § 1 k.p.a. powinno posiadać postanowienie tzn. znaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania. Ponadto pismo to zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne rozstrzygniecia – wyjaśnienie dlaczego organ omówił dokonania wyjaśnienia treści postanowienia z dnia 27 stycznia 2011 r. nr NB-7355/14/06-11. Postanowienie z dnia 17 lutego 2011 r. nie zawiera jedynie jednego elementu, o którym mowa w art. 124 § 1 k.p.a., jakim jest pouczenie o tym, czy i w jakim trybie służy na to postanowienie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego. Jednakże, zdaniem Sądu, pouczenie nie stanowi elementu konstytuującego dany akt jako postanowienie. Świadczy o tym m.in. treść art. 111 § 1 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a., który umożliwia uzupełnienie decyzji (postanowienia) m.in. co do prawa odwołania (zażalenia). Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem tryb rektyfikacji orzeczeń organów administracji przewidziany w art. 111 k.p.a. dotyczy naprawienia wad decyzji (postanowień) nieistotnych, tzn. takich, które nie dają podstaw do ich uchylenia (por. J. Borkowski w B. Adamiak, J Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydanie 11, Warszawa 2011, str. 448) Brak pouczenia tak jak i brak zatytułowania danego aktu jako postanowienie nie stanowi przeszkody za uznanie takiego aktu za postanowieni o ile spełnia pozostałe przesłanki tj. posiada elementy postanowienia wymienione w art. 124 § 1 k.p.a. oraz zostało wydane w sprawie dla której przepisu postępowania przewidują formę postanowienia. Reasumując, pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 lutego 2011 r. [...] jest w rzeczywistości wydanym na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. postanowieniem o odmowie wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2011 r., od którego zgodnie z art. 113 § 3 k.p.a. przysługiwało stronie zażalenie. W tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 52. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast jak wynika z akt sprawy. Skarżący przed wniesieniem przedmiotowej skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżania – nie wniósł bowiem zażalenia o którym mowa w art. 113 § 3 k.p.a. W tej sytuacji przedmiotową skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 lutego 2011 r. NB-7365/14/06-11 należało uznać jako niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. /-/ T. Świstak