II SA/Po 306/15

Katarzyna Witkowicz-Grochowska – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2015r. wniosku L. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. M. i L. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2015r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia zwolnić L. M. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K.Witkowicz-Grochowska Skarżąca L. M. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych od skargi jaką złożyła wraz z mężem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. We wniosku o prawo pomocy skarżąca argumentowała, że nie uzyskuje żadnego dochodu, a utrzymuje się wraz z mężem z jego dochodu, jaki on wypracowuje z działalności gospodarczej. Z podanych informacji wynika, że we dwoje prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Dochód z działalności gospodarczej skarżącego wynosi około [...] zł netto miesięcznie. Nie posiadają nieruchomości, żadnego innego majątku, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. W aktach sprawy znajduje się kserokopia decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z 14 maja 2015r. o przyznaniu świadczenia pieniężnego na zakup posiłków w formie zasiłku celowego w jednorazowej kwocie [...] zł. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") w zw. z art. 245 §3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej. Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest ona w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Nie uzyskuje żadnych dochodów. Miesięczny dochód rodziny, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie wystarcza na pokrycie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania skarżącej i rodziny. Skarżąca wraz z mężem utrzymuje się z niskiego dochodu z działalności gospodarczej jaki uzyskuje skarżący, korzystają przy tym z zasiłku z pomocy społecznej na zakup żywności. Nie posiadają żadnej nieruchomości, ani majątku, czy oszczędności, z których mogliby czerpać dodatkowe środki. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska