II SA/Po 306/15

Katarzyna Witkowicz-Grochowska – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2015r. wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. M. i L. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2015r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia zwolnić R. M. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący R. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych od skargi jaką złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. We wniosku o prawo pomocy skarżący argumentował, że uzyskuje niski dochód. Z podanych informacji wynika, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Utrzymują się z działalności gospodarczej skarżącego w wysokości [...] zł netto miesięcznie, żona nie uzyskuje żadnego dochodu. Nie posiadają nieruchomości, żadnego innego majątku, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Skarżący dołączył kserokopie decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z [...] maja 2015r. o przyznaniu świadczenia pieniężnego na zakup posiłków w formie zasiłku celowego w jednorazowej kwocie [...] zł. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") w zw. z art. 245 §3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej. Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Miesięczny dochód rodziny, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie wystarcza na pokrycie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania skarżącego i rodziny. Skarżący korzysta bowiem z zasiłku z pomocy społecznej na zakup żywności. Nie posiadają żadnej nieruchomości, ani majątku, czy oszczędności, z których mogliby czerpać dodatkowe środki. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska