II SA/Po 307/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Kamieńska W dniu 14 marca 2008r. M. S. wniósł do Sądu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty o wymiarach 5,48m x 9,59m wzniesionej na działce nr ewid. [..] przy ul. J. w P. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazał, że rozebraniu podlegałyby wiaty, które wybudował legalnie, zgodnie ze zgłoszeniem złożonym w Wydziale Urbanistyki i Architektury Urzędu Miejskiego w P. Rozbiórkę starej nielegalnie postawionej wiaty przeprowadził bowiem w czerwcu 2007r. zanim wystąpił ze zgłoszeniem zamiaru budowy nowych wiat. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki z powyższego przepisu. M. S. w oparciu o zaskarżoną decyzję zobligowany jest do rozbiórki wiaty o wymiarach 5,48m x 9,59m i wysokości 2,5m. Jej rozbiórka w ocenie Sądu nie wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami w rozumieniu powołanego przepisu. Nowowybudowaną wiatę drewnianą o lekkiej konstrukcji można w łatwy sposób zarówno rozebrać, jak i przenieść w inne miejsce. Składa się ona z drewnianych belek o grubości 12 cm, mocnych belek stropowych z drewna klejonego, rynien oraz dachu z płyt falowanych PCV mocowanych na wkręty. Przy niskiej konstrukcji wiaty (2,5 m) i zastosowaniu do jej budowy nowych materiałów łatwo jest więc odkręcić płyty dachowe, zdemontować rynny i belki stropowe, a następnie usunąć belki wspierające całą konstrukcję. Nie można również uznać, by wykonanie decyzji mogło wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę. Wiata ta jako, że jest niewielkich rozmiarów i składa się z prostych elementów nie należy do obiektów, których budowa wymaga zainwestowania znacznych środków finansowych. Ponadto możliwość powtórnego wykorzystania materiałów zastosowanych przy jej budowie udaremni powstanie po stronie skarżącego znacznej szkody. Na marginesie stwierdzić również należy, że argumentacja podniesiona przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku nie odnosi się do przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnić trzeba, iż Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania nie bada legalności zaskarżonego aktu co do meritum, a jedynie ogranicza się do oceny, czy jego wykonanie rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Kamieńska