II SA/Po 312/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska /spr./ Sędzia NSA Stanisław Małek Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2005r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Z.P. sprawy ze skarg S.B. na postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003r. Nr [...] i Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia o d d a l a s k a r g i /-/E. Podrazik /-/A. Łaskarzewska /-/St. Małek Dnia [...] listopada 2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] z obowiązkiem wyremontowania pokrycia dachu oraz dostarczenia protokołu kontroli przewodów kominowych. Dnia [...] listopada 2002r. wystawiono kolejny tytuł o numerze [...] z obowiązkiem przywrócenia do używalności samowolnie odciętej wewnętrznej linii napowietrznej zasilanej w energię elektryczną oraz przewodu doprowadzającego wodę. Dnia [...] listopada 2002r. postanowieniem nr [...] nałożono grzywnę w celu przymuszenia w kwocie [...] zł. Wskazano jako podstawę prawną art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jednocześnie wezwano zobowiązanego S.B. do wykonania obowiązku objętego tytułem nr [...]. Dnia [...] listopada 2002r. wydano postanowienie nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, wzywając do wykonania obowiązku nałożonego tytułem nr [...]. Jako podstawę wskazano art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zobowiązanie skierowano do S.B. Dnia [...] stycznia 2003r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał dwa postanowienia o numerach: [...], w których zaskarżone postanowienia utrzymano w mocy w części dotyczącej nałożenia grzywny, a w części dotyczącej określenia terminu uiszczenia grzywny wyznaczono nowy 14-dniowy od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. W uzasadnieniu zaznaczono, że podstawy prawnej zaskarżonych postanowień należy upatrywać w przepisach art. 119 § 1 i 2 oraz art. 121 § 2 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podnoszone przez żalącego argumenty mają charakter emocjonalny, nie merytoryczny. Zarzuty odnośnie postępowania merytorycznego nie mogą być badane na obecnym etapie. Zgodnie bowiem z art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organy egzekucyjne nie są uprawnione do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Nałożenie grzywny jako środka egzekucyjnego zostało podyktowane jego mniejszą uciążliwością aniżeli wykonanie zastępcze. Skargę na powyższe postanowienia złożył S.B. W uzasadnieniu nadmienił, że nie ma funduszy by ponownie doprowadzić media do budynków. Ponadto w budynkach szkody wywołali lokatorzy wyrywając instalację energetyczną ze ścian, rury wodnokanalizacyjne, drzwi, niszcząc podłogi. Przewody kominowe, dach wymagały remontu jednak lokatorzy zamieszkujący budynki nie płacili za ich zajmowanie, skarżący nie dysponował pieniędzmi by zapłacić za remont z własnych środków. Ponadto lokatorzy zasiedlali lokale samowolnie. Aktualnie nikt w nich nie mieszka. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Zdaniem organu skarżący przedstawił w treści skargi w zasadzie wyłącznie dotychczasowy przebieg postępowania, nie odnosząc się w żaden sposób do kwestionowanych postanowień organu egzekucyjnego II instancji. Na rozprawie w dniu 11 lutego 2005r. skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo wyjaśnił, że nie odwoływał się do Sądu od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nałożenia przedmiotowych obowiązków. Dodał, że nie ma w tej chwili możliwości finansowych by wykonać nałożone na niego roboty. Prokurator Prokuratury Okręgowej na tejże samej rozprawie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi okazały się bezzasadne. S.B. zamieścił w nich zarzuty merytoryczne jednak nie w stosunku do zaskarżonych postanowień, a do decyzji organów nadzoru będących podstawą wydanych tytułów, w oparciu, o które wszczęto egzekucje. Podniesienie na obecnym etapie tego rodzaju zarzutów jako spóźnione uznać należy za niedopuszczalne. Organ egzekucyjny nie jest bowiem uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Nie sposób więc tego rodzaju uprawnienia wywieść dla Sądu Administracyjnego, który badał prawidłowość postępowania egzekucyjnego. Żaden przepis nie stanowi takiej legitymacji. Skarżący nie podniósł jakiegokolwiek zarzutu przeciwko treści zaskarżonych postanowień. Nie kwestionował wysokości wymaganej grzywny, dopuszczalności zastosowanego środka egzekucyjnego. Kontrola Sądu przeprowadzona z urzędu nie wykazała żadnych uchybień. Wyznaczona grzywna pozostawała w zgodzie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodzić należy się w tym względzie z wywodami organu II instancji, zawartymi w zaskarżonych postanowieniach. Stąd skargi jako bezzasadne należało oddalić (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). E. Podrazik A. Łaskarzewska St. Małek kk