II SA/Po 313/07
PostanowienieWSA w Poznaniu2007-11-29
Skład orzekający: Wiesława Batorowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie organu współdziałającego w sprawie uzgodnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest dopuszczalna, jeśli nie wyczerpano trybu zażalenia przewidzianego w Kodeksie postępowania administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie organu współdziałającego w sprawie uzgodnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała trybu zażalenia przewidzianego w Kodeksie postępowania administracyjnego. Postanowienie organu współdziałającego podlega zażaleniu, a dopiero po jego rozpatrzeniu lub odmowie rozpatrzenia można wnieść skargę do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Prezydent Miasta złożył wniosek o uzgodnienie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarząd Województwa postanowieniem odmówił uzgodnienia. Prezydent Miasta, powołując się na błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi do WSA, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania administracyjnego toku instancji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę uiszczonego wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta na postanowienie Zarządu Województwa z dnia [...] Nr [...] znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu Prezydentowi Miasta kwotę [...],- zł (słownie [...] złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. /-/ W. Batorowicz
Zarząd Województwa, działając na podstawie art. 17 pkt 7 lit. a i art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w zw. z art. 106 kpa, po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta Miasta z dnia [...] o uzgodnienie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. Sz., W. i granic miasta L. postanowieniem nr [...] z dnia [...] odmówił uzgodnienia ww. projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie zadań Samorządu Województwa.
Postanowienie opatrzone było pouczeniem o możliwości wniesienia na nie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Prezydent Miasta zastosował się do tego pouczenia i za pośrednictwem Zarządu Województwa wniósł skargę do Sądu na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.).
Skarżący wniósł bowiem skargę do Sądu bez wyczerpania administracyjnego toku instancji. Stosownie do art. 106 § 5 kpa, stanowiącego podstawę proceduralną do wydania zaskarżonego postanowienia, zajęcie stanowiska przez organ współdziałający przy wydawaniu decyzji administracyjnej następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Zażalenie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (art. 144 w związku z art. 129 § 1 kpa) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie (art. 141 § 2 kpa). Organem odwoławczym jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 144 w związku z art. 127 § 2). Organem wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego jest w stosunku do organu jednostki samorządu terytorialnego - samorządowe kolegium odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej (art. 17 pkt. 1 kpa). Także w art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o Samorządzie Województwa (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.) zawarta została zasada domniemania kompetencji samorządowego kolegium odwoławczego od rozstrzygnięć w sprawach należących do zakresu zadań własnych województwa.
Błędne pouczenie przez organ o przysługującym środku zaskarżenia przedmiotowego postanowienia Zarządu Województwa uprawnia stronę do wniesienia – w ciągu 7 dni – od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (czyli w niniejszej sprawie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi) – prośby o przywrócenie terminu, przy jednoczesnym wniesieniu zażalenia (art. 58 § 2 kpa). O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia (art. 59 § 2 kpa). Jest nim w niniejszej sprawie SKO.
Z tych względów orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów orzeczono zaś w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.
W. Batorowicz
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło