II SA/Po 3131/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus ( spr ) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska As. Sąd. Edyta Podrazik Protokolant st. sekr. sąd. Teresa Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2004 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia okresu wysługi lat ; uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w [...] z dnia [...] r. nr [...] /-/ E.Podrazik /-/ E.Makosz-Frymus /-/ A.Łaskarzewska TG Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w P. decyzją nr [...] z dnia [...] r., po rozpatrzeniu odwołania st. kpr. J. Z. od decyzji personalnej nr [...] Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia [...] r. dotyczącej odmowy zmiany decyzji personalnej nr ... z dnia [...] r. w zakresie obliczenia wysługi lat na dzień [...] r., tj. na dzień przyjęcia w/wym. do Służby Więziennej oraz nie zaliczenia do wysługi lat okresu zatrudnienia w uspołecznionym zakładzie pracy, postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji podano, że str. Kpr J. Z. złożył raport, w którym domagał się zmiany decyzji o przyjęciu do Służby Więziennej z dnia [...] r. poprzez doliczenie do ustalonej wysługi lat pracy okresu pracy od [...] r. do [...] r. w Kombinacie Budowlanym "P.– Centrum". W raporcie tym J.Z. stwierdził, że ten okres zatrudnienia nie został mu zaliczony do wysługi lat przy przyjęciu do Służby Więziennej mimo złożenia w Zakładzie Karnym w K. stosownego świadectwa pracy. Dyrektor Zakładu Karnego w K. decyzją personalną nr [...] z dnia [...] r. postanowił nie zaliczyć st. kpr J.Z. do wysługi lat pracy w Kombinacie Budowlanym "P.– Centrum" w okresie od [...] r. do [...] r. i tym samym nie zmienić treści decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] r. w zakresie zaliczenia wysługi lat. Dyrektor Zakładu Karnego w K. powołał się na obowiązujące przepisy Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 1996 r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby i pracy podlegających uwzględnieniu przy ustalaniu dodatku za wysługę lat funkcjonariuszy Służby Więziennej, które nie pozwalają na zaliczenie przedmiotowego okresu pracy do wysługi lat. Ponadto Dyrektor Zakładu Karnego w K. stwierdził, że J.Z. przed przyjęciem do pracy nie przedstawił świadectwa pracy za okres zatrudnienia w Kombinacie Budowlanym "P.– Centrum", a także nie odwołał się od decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] r. W odwołaniu od decyzji Dyrektora Zakładu Karnego w K. J.Z. podniósł, że w chwili przyjmowania go do Służby Więziennej obowiązywały przepisy pozwalające zaliczyć sporny okres zatrudnienia do wysługi lat, a ponadto stwierdził, że stosowne dokumenty, tj. świadectwo pracy złożył przed przyjęciem do służby. Po rozpatrzeniu odwołania st. kpr. J.Z. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w P. stwierdził, że zainteresowany nie dostarczył świadectwa pracy za okres zatrudnienia w Kombinacie Budowlanym "P.– Centrum" przed przyjęciem do służby, a dopiero po [...] r., tj. po zmianie przepisów określających, które okresy pracy można zaliczyć do wysługi lat funkcjonariuszom Służby Więziennej. Zajmując takie stanowisko w sprawie Dyrektor Okręgowej Służby Więziennej powołał się na fakt nie złożenia przez J.Z. odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] r. o przyjęciu do Służby Więziennej, w które dokonano mu zaliczenia okresów pracy do wysługi lat. Okoliczność ta, zdaniem organu, świadczy jednoznacznie o tym, że wysługa lat została prawidłowo wyliczona na podstawie posiadanych przez administrację zakładu karnego dokumentów i zgodnie z oczekiwaniami zainteresowanego. Ponadto, powołując się na Zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 1946 r., organ stwierdził, że obecnie nie można zaliczyć odwołującemu się spornego okresu zatrudnienia do wysługi lat. W związku z powyższym Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej stwierdził, że Dyrektor Zakładu Karnego w K. podjął prawidłową decyzję z dnia [...] r. W skardze na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w P. z dnia [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego, J.Z. wniósł o wnikliwe rozpatrzenie sprawy i wydanie sprawiedliwego orzeczenia w związku z nie zaliczeniem mu do wysługi lat okresu pracy w Kombinacie Budowlanym "P.– Centrum". Skarżący wyjaśnił, że będąc w służbie dowiedział się od inspektora d / s kadr macierzystego Zakładu Karnego, że jeśli przedstawi świadectwo pracy z Kombinatu Budowlanego "P.– Centrum" to ten okres pracy zostanie mu zaliczony do wysługi lat w służbie oraz do wysługi emerytalnej. W związku z tym skarżący stwierdził, że w ciągu pierwszego tygodnia służby złożył świadectwo zatrudnienia w Kombinacie Budowlanym "P.– Centrum" i otrzymał informację od inspektora d / s kadr o wystąpieniu o zaliczenie okresu zatrudnienia do wysługi lat w służbie oraz wysługi emerytalnej. W sprawie tej nie wydano żadnej pisemnej decyzji, a po [...] r. skarżący otrzymał oficjalną informację od inspektora d / s kadr w K. o niemożności zaliczenia spornego okresu do wysługi lat, bo zmieniły się przepisy. Skarżący podał też, że w aktach personalnych nie poczyniono adnotacji o złożeniu przez niego świadectwa pracy z Kombinatu Budowlanego i nie otrzymał on żadnego potwierdzenia dostarczenia tego dokumentu. W [...] r. skarżący wystąpił do komórki kadrowej o wydanie mu świadectwa pracy w Kombinacie Budowlanym w celu podjęcia ponownie starań o zaliczenie tego okresu pracy do wysługi lat w Służbie Więziennej i otrzymał to świadectwo w styczniu [...] r., a na dowód tego otrzymał oświadczenie J. S. z dnia [...] r. stanowiące załącznik do skargi. Skarżący podniósł także, że zmiana przepisów o zaliczeniu pracy cywilnej do służby w więziennictwie nastąpiła po wydaniu Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 1996 r. W związku z tym inspektor do spraw kadr miał około tygodnia czasu, po złożeniu świadectwa pracy przez skarżącego, do "sporządzenia odpowiedniego dokumentu zaliczającego pracę w Kombinacie Budowlanym "P.– Centrum" do wysługi lat" na mocy obowiązującej wówczas ustawy o Służbie Więziennej z 10 grudnia 1969 r. i Zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 listopada 1990 r. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) oraz art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Rzeczą Sądu jest skontrolowanie czy zaskarżona decyzja została podjęta nie tylko zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, ale również czy nie zostały naruszone w istotny sposób przepisy proceduralne. Zgodnie z art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz.U. z 1996 r. nr 61 poz. 283 ze zm.) do decyzji w sprawach osobowych, a do tych należą między innymi zagadnienia związane z ustaleniem uposażenia, na które składa się również dodatek za wysługę lat, zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Istota niniejszej sprawy sprowadza się do wyjaśnienia kiedy faktycznie skarżący złożył do swoich akt osobowych świadectwo pracy z Kombinatu Budowlanego "P.– Centrum", czy przed, czy po [...] r. kiedy to weszły w życie przepisy cytowanej wyżej ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej oraz Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 1996 r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby i pracy podlegających uwzględnieniu przy ustalaniu dodatku za wysługę lat funkcjonariuszy Służby Więziennej, które wyłączyły możliwość zaliczenia skarżącemu spornego okresu zatrudnienia do wysługi lat. Jeżeli natomiast świadectwo pracy zostało złożone przed [...] r., to dlaczego nie zaliczono skarżącemu przedmiotowego okresu pracy do wysługi lat. Zagadnienie to nie zostało należycie wyjaśnione, zważywszy na konsekwentne twierdzenia skarżącego, również na rozprawie w dniu [...] r., że świadectwo pracy złożył w pierwszych dniach sierpnia [...] r., krótko po rozpoczęciu Służby Więziennej. W myśl art. 7 i art. 77 kpa organ administracyjny rozpoznając sprawę podejmuje wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w tym celu obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Nie można uznać za wystarczające wyjaśnienie sprawy tylko w oparciu o notatkę z dnia [...] r. sporządzoną przez por. J. S. i to jedynie na podstawie przeprowadzonej rozmowy telefonicznej z M. G., który w [...] r. pracował na stanowisku starszego inspektora d / s kadr w Zakładzie Karnym w K.. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący został z treścią tej notatki zapoznany. Wobec twierdzeń skarżącego co do terminu złożenia świadectwa pracy, koniecznym było jego przesłuchanie, czego organ nie uczynił. Fakt, że świadectwo pracy z Kombinatu Budowlanego zostało przez skarżącego złożone nie powinien budzić wątpliwości, zważywszy na treść oświadczenia por. J. S. z dnia [...] r., załączonego do skargi, z którego wynika, że por. J.Z. w [...] r. oryginał tego świadectwa wyciągnął ze swych akt osobowych. Na marginesie należy zaznaczyć, że w aktach osobowych skarżącego, nadesłanych Sądowi, brak nie tylko adnotacji o złożeniu przedmiotowego świadectwa, ale również o jego wydaniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd nie podziela stanowiska organu II instancji, że fakt nieskorzystania przez skarżącego z możliwości odwołania się od decyzji nr [...] Naczelnika Zakładu Karnego w K. z dnia [...] r. jednoznacznie świadczy o tym, że prawidłowo wyliczono skarżącemu wysługę lat. Gdyby bowiem uznać za wiarygodne twierdzenia skarżącego, że świadectwo pracy złożył w pierwszych dniach [...] r., to mógł wówczas przypuszczać, na podstawie uzyskanych wcześniej informacji, że sporny okres zostanie odrębną decyzją zaliczony mu do wysługi lat, na podstawie przepisów obowiązujących przed [...] r. W takiej sytuacji wnoszenie odwołania od decyzji nr [...] byłoby zbędne. Uwzględniając wyżej przytoczone okoliczności rzeczą organu będzie wyjaśnienie, wszelkimi dostępnymi środkami dowodowymi, spornej kwestii i dopiero wydanie stosownego orzeczenia. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. nr 153 poz. 1271), orzekł jak w sentencji. /-/ E.Podrazik /-/ E.Makosz-Frymus /-/ A.Łaskarzewska TG