II SA/Po 3163/01

PostanowienieWSA w Poznaniu2004-02-25

Skład orzekający: Karol Pawlicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na czynność organu administracji publicznej polegającą na rzekomo nieprawidłowym doręczeniu decyzji jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na czynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia przewidzianych prawem. Zarzut niedoręczenia decyzji organu I instancji powinien być rozpatrzony w drodze zażalenia do organu wyższego stopnia. W sytuacji niewyczerpania tych środków, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący J.G. wniósł skargę na czynności Wójta Gminy P. dotyczące rzekomo nieprawidłowego doręczenia decyzji w sprawie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Skarżący domagał się zobowiązania Wójta do prawidłowego doręczenia decyzji. Wójt Gminy P. wyjaśnił, że decyzja została wysłana pocztą, jednak przyznał brak zwrotnego potwierdzenia odbioru. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na czynności Wójta Gminy P. w przedmiocie doręczenia decyzji postanawia: odrzucić skargę. /-/ K. Pawlicki Pismem z dnia 22 sierpnia 2001 r. J.G. wniósł skargę na Wójta Gminy P. "w sprawie odmowy prawidłowego dostarczenia decyzji, a co z tym idzie nieprawidłowego stosowania art. 109 w zw. z art. 39 Kodeksu Postępowania Administracyjnego." Zgłosił też żądanie zobowiązania Wójta do prawidłowego dostarczenia decyzji w sprawie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Jako podstawę prawną skargi skarżący wskazał art.. 16 ust. 1 pkt 4 oraz art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) Wójt Gminy P., odpowiadając na skargę, wyjaśnił, że nie nastąpiło naruszenie art. 39 i 109 kpa ponieważ decyzję z dnia [...] o nr.[...] doręczono skarżącemu za pośrednictwem poczty. Przyznał jednocześnie, że w aktach sprawy brak zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji i do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę urząd pocztowy nie udzielił wyjaśnień, kiedy doręczono stronie w/w decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W skardze jako jej podstawę prawną powołano art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Treści tego przepisu odpowiada obecnie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270): "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (...) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa." W dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że doręczenie decyzji jest czynnością materialno - techniczną polegającą na przekazaniu stronie postępowania rozstrzygnięcia w sprawie. Czynność ta nie przyznaje , nie stwierdza ani nie uznaje uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (vide wyrok z 15 listopada 2000 r. sygn. IV SAB 12/00, "Lex" 53371; postanowienie z 28 września 2001 r. sygn. I SAB 2/01, "Lex" 75530). Wniesienie skargi do sądu administracyjnego może nastąpić po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sytuacji, gdy skarżący podnosi zarzut niedoręczenia decyzji organu I instancji, służy mu prawo wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia tj. do właściwego samorządowego kolegium odwoławczego (art. 37 kpa). W tych okolicznościach, wobec niewyczerpania przez skarżącego przewidzianych prawem środków zaskarżenia, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). /-/K.Pawlicki

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło