II SA/Po 318/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.K. i K. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący K. K. na mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 29 czerwca 2015r. korzysta z prawa pomocy poprzez zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Następnie na mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 października 2015r. korzysta z prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w osobie adw. J. K. wyznaczonej przez Okręgowa Radę Adwokacką w dniu 2 grudnia 2015r. Prawo pomocy w całości nie zostało cofnięte. Skarżący w dniu 05 września 2016r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości, w tym o wyznaczenie adw. J. K. Zgodnie z treścią przepisu art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., dalej "P.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznanie stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem lub w toku postępowania. Oznacza to, że raz przyznane prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne, o ile uprawnienie to nie zostało cofnięte. Skoro wnioskodawca w niniejszej sprawie korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych oraz z pomocy prawnej ustanowionego dla niego profesjonalnego pełnomocnika, to zbędne jest ponowne merytoryczne rozpoznanie wniosku o prawo pomocy. Tym bardziej, gdy wnosi o osobę konkretnego pełnomocnika, z pomocy którego aktualnie korzysta. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku skarżącego w przedmiocie ponownego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie umarza się (art. 249a P.p.s.a.), gdyż wnioskodawca już z tego prawa skutecznie korzysta. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 249a P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska