II SA/Po 320/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi A. i G.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ E. Brychcy /-/ W. Batorowicz /-/ B. Drzazga Postanowieniem z dnia [...]r. Starosta, na podstawie art. 106 § 5 kpa w związku z § 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), postanowił wydać warunki zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch elektrowni wiatrowych w obrębie wsi S., na działkach nr [...], i [...], pod warunkiem bezwzględnego zachowania warunków określających dopuszczalny poziom hałasu i efektu cienia. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że postanowienie zostało wydane w toku postępowania administracyjnego wszczętego przez Wójta Gminy po złożeniu przez inwestorów – I. W. i A.U. – wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla wymienionej w orzeczeniu inwestycji. Zdaniem organu, zgromadzony materiał dowodowy i raport o oddziaływaniu na środowisko pozwalają na pozytywne uzgodnienie warunków zabudowy pod warunkami określonymi w postanowieniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli A. i G.P. Po rozpoznaniu zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że raport oddziaływania na środowisko został opracowany zgodnie z wymogami zawartymi w art. 52 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska i z raportu tego wynika, że planowana inwestycja nie stanowi zagrożenia dla środowiska. Powyższe postanowienie jest przedmiotem skargi A. i G. małż. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący podnoszą w skardze, że zaskarżone postanowienie narusza ich interes prawny i przepisy prawne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona, chociaż z innych powodów niż w niej wskazanych. Jak wynika z akt administracyjnych, organy orzekające w sprawie prowadziły postępowanie na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001r., Nr 62 , poz. 627 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 27 lipca 2005r. Uszło uwadze tychże organów, że w dniu 28 lipca 2005r. weszła w życie ustawa z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 113, poz. 954), zmieniająca treść art. 46 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z tą zmianą, inwestor musi uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Z tym, że uzyskanie takiej decyzji następuje dopiero na etapie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 19 ust. w/w ustawy z dnia 18 maja 2005r., do postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, wszczętych a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy, przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu. W aktach brak jest takiego wniosku, a zatem ziściły się przesłanki do zastosowania ustawy Prawo ochrony środowiska w brzmieniu po nowelizacji. Podkreślenia wymaga jednak, iż o możliwości złożenia takiego wniosku inwestor winien być poinformowany przez organ, do czego zobowiązuje organy art. 9 kpa nakładający obowiązek wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. W dalszej części wskazany przepis nakazuje organowi czuwanie nad tym, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, co uzasadnia udzielanie przez organ wyjaśnień i wskazówek. Z tych powodów należało uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji winien zakreślić skarżącym oraz innym uprawionym podmiotom, termin dla złożenia wniosku w zakresie woli stosowania dotychczasowych przepisów. Brak odpowiedzi w terminie lub odpowiedź odmowna upoważnia organ do przeprowadzenia postępowania w oparciu o znowelizowaną ustawę Prawo ochrony środowiska. /-/ E. Brychcy W. Batorowicz /-/ B. Drzazga Brak podpisu Sędziego spowodowany jest jego nieobecnością /-/ B. Drzazga