II SA/Po 324/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2005r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Kamieńska Postanowieniem z dnia 12 lutego 2009r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie P. L. na postanowienie z dnia 20 listopada 2008r., którym oddalono wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w niniejszej sprawie, z uwagi na nieopłacenie zażalenia. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnej E. Ł. w dniu [...] lutego 2009r. W dniu [...] lutego 2009r. złożyła ona wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Jednocześnie uiściła wpis od zażalenia w wymaganej kwocie 100 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wnosząc zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 20 listopada 2008r. uiściła od niego wpis, lecz jak później się okazało na mylnie podany przez nią numer rachunku bankowego. Uiszczona kwota nie została zwrócona na jej rachunek, a z banku, który przyjmował zlecenie przelewu, jak i z banku, na którego konto wpłacono wpis nie otrzymała informacji o niezgodności wskazanego numeru rachunku bankowego z podaną nazwą posiadacza rachunku i tym samym niemożności dokonania przelewu. Dodatkowo pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, że jej omyłka dotyczyła błędnego podania czterech środkowych cyfr z dwudziestosześciocyfrowego numeru konta i nie była wynikiem nieznajomości właściwego numeru konta Sądu, czy też niewiedzy pełnomocnika co do obowiązku uiszczenia wpisu stałego od zażalenia w kwocie 100 zł. Podała, że wpis uiściła we właściwej wysokości w wymaganym terminie, na rachunek wyraźnie przez pełnomocnika wskazanego posiadacza tego rachunku i to wraz z dokładnym adresem, w formie przewidzianej ustawą. Fakt zaś popełnienia oczywistej omyłki poprzez przestawienie czterech cyfr w środkowej części numeru konta nie powinien skutkować sankcją w postaci odrzucenia zażalenia wobec nieuiszczenia wpisu w wymaganym terminie, bowiem w tym przypadku nie miała miejsca sytuacja przewidziana dyspozycją art. 221 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego dołączyła do wniosku pismo reklamacyjne skierowane przez nią do Narodowego Banku Polskiego Oddziału Okręgowego w P. W myśl art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia w wymaganym 7-dniowym terminie. O nieuiszczeniu wpisu na konto Sądu dowiedziała się bowiem wraz z doręczeniem jej w dniu [...] lutego 2009r. odpisu postanowienia Sądu z dnia 12 lutego 2009r., a wniosek złożyła [...] marca 2009r. Nie można jednak uznać, by pełnomocnik skarżącego uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Co więcej we wniosku jednoznacznie wskazała, że to ona popełniła oczywistą omyłkę polegającą na podaniu błędnych czterech cyfr numeru konta. Tym samym pełnomocnik skarżącego przyznała, że ponosi winę w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Bez znaczenia przy tym jest, że omyłka ta miała oczywisty charakter. Podkreślić należy, że pełnomocnik skarżącego wykonująca zawód radcy prawnego zobowiązana jest z racji profesjonalnego świadczenia usług prawniczych do dochowania szczególnej staranności w prowadzeniu sprawy swego klienta, w tym dokonywania czynności polegających na uiszczeniu wpisu na rachunek Sądu. Wobec powyższych okoliczności Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Kamieńska