II SA/Po 3252/01

WyrokWSA w Poznaniu2004-01-27

Skład orzekający: Rafał Batorowicz, Maciej Dybowski, Edyta Podrazik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może zobowiązać stronę do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, jeśli wcześniej sąd administracyjny uchylił decyzje organów obu instancji w tej sprawie, a następnie wydano nowe decyzje, które stały się ostateczne?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że uchylenie wcześniejszych decyzji przez NSA nie uniemożliwiło ponownego prowadzenia postępowania i wydania nowych decyzji. Po tym, jak decyzja o utracie statusu bezrobotnego stała się ostateczna, organ mógł orzec o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia, ponieważ ocena prawna sądu w zakresie nienależności świadczenia była wiążąca dla organów.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji zobowiązującej K. O. do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Wcześniej Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów obu instancji w tej sprawie, wskazując na błędy proceduralne. Następnie wydano nowe decyzje, które stały się ostateczne, stwierdzając utratę statusu bezrobotnego z powodu pobierania zasiłku rehabilitacyjnego i zobowiązując do zwrotu świadczenia. K. O. zaskarżył te decyzje, powołując się na wcześniejszy wyrok NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Rafał Batorowicz ( spr ) Sędziowie Sędzia WSA Maciej Dybowski As.sąd. Edyta Podrazik Protokolant sekr.sąd. Justyna Frankowska-Sarbak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego ; oddala skargę /-/ E.Podrazik /-/ R.Batorowicz /-/ M.Dybowski Wyrokiem z dnia [...] lutego 2001 r. sygn. [...], na skutek skargi K. O., Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi uchylił decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] września 1998 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w J. z dnia [...] lipca 1998 r., obie w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku. W uzasadnieniu tego wyroku wyrażono pogląd, że K. O. pobierał świadczenie nienależne w rozumieniu art.28 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1997 r. nr 25, poz.128 ze zm.). U źródeł tego poglądu pozostawała treść art.2 ust.1 pkt 2 lit.c wymienionej ustawy, według której definicji bezrobotnego nie odpowiadała sytuacja pobierania zasiłku rehabilitacyjnego. Wyjaśniono przy tym, że z tego powodu decyzją z dnia [...] maja 1998 r. wydaną w trybie wznowienia postępowania Kierownik Rejonowego Urzędu Pracy w J. uchylił wcześniejsze decyzje dotyczące przyznania statusu bezrobotnego i odmówił przyznania takiego statusu. Stwierdzono także, że K. O. mimo doręczenia w dniu [...] grudnia 1996 r. decyzji o przyznaniu zasiłku rehabilitacyjnego składał oświadczenia, że w jego sytuacji jako bezrobotnego nie zaszły zmiany, a od stycznia 1997 r. własnoręcznym podpisem poświadczył oczywistą nieprawdę, iż w poprzednim miesiącu nie uzyskiwał dochodu. Mimo tych stwierdzeń, wskazujących na ziszczenie się warunków z art.28 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, uchylono decyzje organów obu instancji z tego powodu, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana jeszcze przed upływem terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] maja 1996 r. uchylającej decyzje uznające K. O. za osobę bezrobotną i przyznające zasiłek dla bezrobotnych oraz orzekające o odmowie przyznania statusu osoby bezrobotnej. Sąd stanął na stanowisku, że o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia można było orzekać dopiero w sytuacji ostatecznego przesądzenia faktu pobrania nienależnego świadczenia, co następowałoby w sytuacji gdy ostateczną stałaby się decyzja o odmowie przyznania statusu bezrobotnego. Wyrokiem z tej samej daty, sygn. II SA/Łd 1588/98, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi po rozpatrzeniu odwołania K. O. od decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] czerwca 1998 r. utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w J., obie w przedmiocie uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji w sprawie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, uchylił decyzję organu odwoławczego jedynie w części dotyczącej utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji omawiającej przyznania statusu bezrobotnego od dnia rejestracji, to jest od dnia [...] sierpnia 1996 r. W pozostałej części skargę oddalono. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że K. O. w dniu [...] listopada 1996 r. przyznano świadczenie rehabilitacyjne na okres od [...] lipca 1996 r. do [...] stycznia 1997 r. , z tym jednak, że świadczenie to wypłacono [...] grudnia 1996 r. Wobec tego Sąd przyjął, że od tej ostatniej daty K. O. przestał spełniać przesłanki uznania za bezrobotnego. Decyzją z dnia [...] maja 2001 r. Starosta Powiatu w J. w trybie wznowienia postępowania uchylił wcześniejsze decyzje w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej, utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz zmian w zakresie przyznawania zasiłku dla bezrobotnych i orzekł o utracie przez K. O. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia [...] grudnia 1996 r. z powodu pobierania zasiłku rehabilitacyjnego. Decyzja z dnia [...] maja 2001 r. stała się ostateczna gdyż nie została zaskarżona. Decyzją z dnia [...] maja 2001 r. Starosta Powiatu w J., powołując podstawy prawne z art.28 ust.1 i ust.2 pkt 2 oraz z art.6 pkt 6 lit.c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zobowiązał K. O. do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia [...] grudnia 1996 r. do dnia [...] sierpnia 1997 r. w kwocie 3.038 , 48 zł. W uzasadnieniu tej decyzji powołano okoliczności faktyczne i stanowisko wskazywane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi z dnia 23 lutego 2001 r. sygn. II SA/Łd 2265/98. W odwołaniu od tej decyzji K. O. powoływał się na wymieniony przez organ pierwszej instancji wyrok. Treść odwołania wskazywała, że K. O. wyprowadzał z treści wyroku wniosek, iż nie był zobowiązany do zapłaty kwoty nienależnie pobranego świadczenia. Decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Jak wynikało z motywów rozstrzygnięcia organ odwoławczy podtrzymał stanowisko Starosty Powiatu w J. K. O. wniósł skargę do sądu administracyjnego domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji. Podobnie jak w odwołaniu powoływał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi z dnia 23 lutego 2001 r. sygn. II SA/Łd 2265/98 i wywodził, że wobec prawomocności tego wyroku nie było możliwe zobowiązywanie go do zapłaty pobranego świadczenia. Nadto zarzucał, że pod decyzjami brak było podpisów "szefów I i II instancji, czy też radców prawnych". Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wymienionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Treść skargi wskazywała na daleko idące nieporozumienie co do znaczenia wymienionego w skardze wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi. W świetle obowiązującego w chwili rozpoznania tego wyroku art.22 ust.1 i art.29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz.368 ze zm. ) Sąd uwzględniając skargę i uchylając decyzje organów obu instancji nie zmierzał do skutku w postaci niemożności prowadzenia postępowania, w obrębie którego zapadły uchylone decyzje. Przeciwnie, mimo uchylenia decyzji, pozostawały w mocy skutki wszczęcia postępowania z urzędu ( art.61 § 1 kpa ), to jest konieczność załatwienia sprawy w formie nowej decyzji – art.104 § 1 kpa. Równocześnie mieć należało na względzie, że wbrew stanowisku skarżącego Sąd wyraził jednoznacznie pogląd, że w myśl art.2 ust.1 pkt 2 lit.c oraz art.28 ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nienależne było świadczenie w postaci zasiłku dla bezrobotnych wypłacanego w okresie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Zgodnie z art.30 ustawy o NSA ocena prawna Sądu w tym zakresie była wiążąca dla organów zatrudnienia. Wyjaśnić natomiast należało, że jedyną przyczyną, dla której Sąd uchylił decyzje organów obu instancji było stanowisko, iż niedopuszczalne było orzekanie o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia w sytuacji gdy nie była ostateczną decyzja o uchylenia wcześniejszych decyzji dotyczących statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz odmawiającą przyznania statusu bezrobotnego. Tym samym przyjął, że usunięcie takiej przeszkody umożliwi orzekanie w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Dlatego też nie było przeszkód, by po ponownym przeprowadzeniu postępowania i stwierdzeniu, że decyzją ostateczną odmówiono przyznania statusu bezrobotnego orzec o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku. W przedstawionym kontekście podkreślenia wymagało, że decyzją z dnia [...] maja 2001 r. Starosta Powiatu w J. orzekł o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia [...] grudnia 1996 r. Decyzja ta stała się ostateczna. Jej prawidłowość pozostawała poza kontrolą Sądu w niniejszym postępowaniu zwłaszcza jeśli zważyć samodzielność sprawy dotyczącej zwrotu nienależnie pobranego świadczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2000 r. , sygn.III RN 20/00, oSNP/12/403). Zwrócić jedynie należało uwagę na zgodność z poglądem Sądu pod względem daty zdarzenia powodującego wyłączenie uznawania skarżącego za bezrobotnego z powodu pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Poza kontrolą Sądu działającego w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pozostawała zgodność decyzji z dnia [...] maja 2001 r. z przepisami postępowania. Nie budziło też wątpliwości, że w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy decyzję z dnia [...] maja 2001 r. wydano po upływie określonego w art.129 § 2 kpa terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] maja 2001 r., którą doręczono skarżącemu [...] maja 2001 r. Decyzje organów obu instancji zostały podpisane przy powołaniu się na upoważnienia do ich wydania, co odpowiadało wymogom z art.107 § 1 kpa. Z wymienionych powodów oddalono skargę na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ). /-/ E.Podrazik /-/ R.Batorowicz /-/ M.Dybowski JFS

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło