II SA/Po 330/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 maja 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2012r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia zwolnić A. D. od kosztów sądowych. /-/ K.Witkowicz-Grochowska Skarżąca A.D. po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w całości. Argumentowała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe tylko z mężem, którym się opiekuje ze względu na stan jego zdrowia. Utrzymują się ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego – emerytury skarżącej w wysokości 813,99 zł miesięcznie i renty inwalidzkiej męża w wysokości 1.019,90 zł miesięcznie. Po opłaceniu części rachunków za wodę, prąd, gaz, wywóz śmieci, podatku, raty za opał oraz po wykupieniu leków niewiele pozostaje im na pozostałe potrzeby koniecznego utrzymania. Nadto oświadczyła, że wraz z mężem posiadają dom o powierzchni 110 m², działkę o powierzchni 433 m² oraz mieszkanie o powierzchni 48 m². Wyjaśniła, że na działce o powierzchni 433 m² znajduje się niewykończony dom, z uwagi na brak finansów i stan zdrowia męża. Niewykończony dom został wzniesiony w 1997r. i jest w stanie surowym, nadaje się do kapitalnego remontu. Wnioskodawczyni podała, że w domu mieszka córka z mężem i trójką dzieci, która prowadzi odrębne gospodarstwo domowe oraz druga dorosła córka, która również prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Skarżąca oświadczyła, że wraz z mężem nie posiadają innych nieruchomości, wartościowych ruchomości, oszczędności, czy papierów wartościowych. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w części następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania jej i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości. Aktualnie wraz z mężem nadal utrzymują się jedynie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość osiąganego dochodu nie pozwala na zaspokojenie wszystkich potrzeb bieżącego i koniecznego utrzymania skarżącej i rodziny. Wiarygodne jest twierdzenie wnioskodawców, że nie wystarcza im środków na zaspokojenie wszystkich potrzeb bieżącego utrzymania, mimo, że córki partycypują w kosztach utrzymania nieruchomości. Przyjąć należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych nawet w części. Nadto majątek nieruchomy, którym dysponuje wykorzystywany jest na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych skarżącej i córek. Nie ma możliwości czerpać z niego dodatkowych dochodów. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy w tym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska