II SA/Po 331/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-11-14

Skład orzekający: Elwira Brychcy

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, oparty jedynie na twierdzeniu o obłożnej chorobie, bez jej udokumentowania i szczegółowego uprawdopodobnienia braku winy, zasługuje na uwzględnienie?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi nie zasługuje na uwzględnienie, gdy strona ogranicza się do powołania się na obłożną chorobę, nie przedstawiając przy tym dowodów potwierdzających brak winy w uchybieniu terminu, ani nie uprawdopodabniając, że choroba uniemożliwiła jej podjęcie działań w celu terminowego uzupełnienia braków, zwłaszcza gdy strona ma możliwość skorzystania z pomocy innych osób.
Stan faktyczny
Skarżący M. G. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie. Skarżący w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, podnosząc, że uchybienie było niezamierzone i spowodowane obłożną chorobą. Po oddaleniu zażalenia przez NSA, WSA wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia braku winy. Skarżący oświadczył, że choroba uniemożliwiła mu podróż do urzędu pocztowego, a opłata została uiszczona niezwłocznie po ustaniu choroby.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi. /-/ E. Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 11 stycznia 2017r. odrzucił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 24 lutego 2016r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgodny na realizację przedsięwzięcia. Skarżący, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, opłaty tej nie uiścił w zakreślonym terminie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący nadto wnosił o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, albowiem uchybienie termonowi do wpłaty wpisu sądowego było niezamierzone, lecz spowodowane obłożną chorobą. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 września 2017r. oddalił zażalenie na postanowienie Sądu z 11 stycznia 2017r. o odrzuceniu skargi oraz wskazał, że podniesiony w zażaleniu argument skarżącego dotyczący niezawinionego uchybienia terminowi wykonania wezwania zostanie rozpoznany przez sąd w odrębnym postanowieniu, w którym sąd dokona oceny spełnienia przez skarżącego przesłanek z art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369). Wobec powyższego wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrócono się do skarżącego o uprawdopodobnienie okoliczności związanych z obłożną chorobą, jakie podnosił we wniosku o przywrócenie terminu wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, przedkładając stosowne wyjaśnienia, oświadczenia lub dokumentację lekarską. W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie, skarżący w piśmie z 23 października 2017r. oświadczył, że przyczyną uchybienia terminowi do uiszczenia opłaty sądowej była obłożna choroba uniemożliwiająca podróż do Ś. W. , gdzie znajduje się najbliższy Urząd Pocztowy. Jednocześnie podniósł, że uchybienie terminowi wpłaty było nieznaczne oraz niezamierzone, a nadto opłata wpisu sądowego została uiszczona w całości niezwłocznie po ustaniu choroby. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braków skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym uprawdopodobnić należy okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 §1 i §2 P.p.s.a.). Wobec powyższego w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny i czy został złożony w terminie, o którym mowa w treści przepisu art. 87 §1 P.p.s.a. Sąd przyjął, że termin 7 dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie liczyć należy od dnia kiedy rzeczywiście skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do uiszczenia opłaty od skargi, czyli od dnia kiedy otrzymał postanowienie Sądu z 11 stycznia 2017r. o odrzuceniu skargi, tj. 1 lutego 2017r. Skarżący stosowny wniosek o przywrócenie terminu zawarł w zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi, które nadał za pośrednictwem poczty w dniu 08 lutego 2017r., zatem w ustawowym 7-dniowym terminie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku skarżącego wskazać należy, że podstawową kwestią jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w naruszeniu terminu. Wniosek powinien zatem zawierać na tyle konkretną argumentację, by przekonała ona Sąd, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Oceniając okoliczności mające uprawdopodobnić brak winy w naruszeniu terminu Sąd bierze, bowiem pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu jest stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wniosek skarżącego, tymczasem pomimo wezwania do opisania okoliczności uchybienia terminu, nie zawierał wystarczającej argumentacji uprawdopodobniającej brak winy skarżącego. Uzasadnienie ograniczyło się jedynie do powołania się na obłożną chorobę skarżącego. Przy czym skarżący nie udokumentował tej okoliczności żadnym zaświadczeniem lekarskim, informacją o pobycie w szpitalu, czy innymi dokumentami, które uwiarygodniłyby twierdzenia skarżącego powołującego się na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku skargi. Skarżący nie wykazał, że w zakreślony terminie do uiszczenia wpisu nie miał możliwości uzupełnienia wymaganego braku. Nadto nie podał, jak długo choroba trwała i czy rzeczywiście uniemożliwiała złożenie pisma w terminie. Nie wyjaśnił, czy w tym czasie korzystał ze zwolnienia lekarskiego lub przebywał w szpitalu, czy dysponował zaświadczeniem lekarskim o stanie zdrowia uniemożliwiającym prawidłowe funkcjonowanie i podjęcie czynności zmierzających do uzupełnienia skargi w terminie. Nadmienić należy, że uprawdopodobnienie obłożnej choroby nie zawsze oznacza brak winy strony w uchybieniu terminu, zwłaszcza gdy strona może posłużyć się innymi osobami i wezwanie Sądu wykonać. Z akt sprawy wynika, że Skarżący mieszka z żoną oraz w domu rodziców, więc można założyć że także z rodzicami, zatem nie ulega wątpliwości, iż skarżący dochowując należytej staranności mógł zwrócić się do tych osób o dokonanie płatności wpisu od skargi w zakreślonym terminie. Oceniając, zatem podnoszone przez skarżącego okoliczności, Sąd stwierdził, że nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu 7-dniowego terminu do uiszczenie wpisu od skargi. W oparciu o powyższe - mając na względzie, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją zostanie uprawdopodobniony brak winy jego uchybieniu - należy stwierdzić, iż w niniejszym postępowaniu przesłanka warunkująca przywrócenie terminu z art. 87 § 2 P.p.s.a. nie została spełniona. W ocenie Sądu powoływanie się przez skarżącego jedynie na obłożną chorobę, bez bliższego uszczegółowienia okoliczności tej choroby wpływających na niemożność wykonania wezwania, jest niewystarczające dla usprawiedliwienia braku należytego działania i uchybienia terminu do uzupełnienia braku skargi, co musiało skutkować oddaleniem wniosku o przywrócenie terminu w tym zakresie na podstawie art. 86 §1 P.p.s.a. Ubocznie, stwierdzić należy, że nieistotne są podnoszone przez skarżącego okoliczności o nieznacznym uchybieniu terminu. Braki, których nie uzupełniono w zakreślonym terminie skutkują bowiem niemożnością nadania sprawie dalszego biegu i merytoryczne jej rozpoznanie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 §1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło