II SA/Po 336/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st.sekr.sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 06 lipca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 500-,zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu wpisu III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M. Górecka /-/ E. Podrazik /-/ E. Brychcy Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta, na podstawie art. 40 i art. 44 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, odmówił M. i M. P. ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego, na nieruchomości obejmującej działki nr [...],[...], część działki nr [...] przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wniosek inwestorów złożony został w dniu [...]r. Aktualnie dla terenu przedmiotowej nieruchomości nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z przepisem art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym organ przeprowadził rozprawę administracyjną. Organ przeanalizował złożony wniosek pod kątem zgodności planowanego zamierzenia z przepisami prawa, w szczególności z treścią § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W uzasadnieniu zacytowano brzmienie przepisu § 12 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia. Organ stwierdził, iż po przeanalizowaniu wniosku, zgodnie z którym rozbudowa budynki miałaby się znajdować na granicy z działkami sąsiednimi, uznał że nie zachodzą przesłanki wymienione w § 12 ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia. Wskazano na treść art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane i na sprzeciw, który złożył Z.K., właściciel działki sąsiedniej nr [...]. W tych okolicznościach organ uznał, że planowana rozbudowa jest niezgodna z § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz z art. 5 § 1 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. W dniu [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania inwestorów, utrzymało w mocy opisaną wyżej decyzję Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż właściciele nieruchomości sąsiednich mają prawo do zgłaszania zastrzeżeń do proponowanej zabudowy w granicach ich działek. W rejonie ulicy [...] do tej pory nie ma zrealizowanej zabudowy na całej szerokości działek. Teren inwestycji ma łączną powierzchnię około 640 m2. Dla tej wielkości działek poprzednio obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego zakładał zabudowę do 20% powierzchni. Skoro już dziś istniejąca zabudowa wynosi 157 m2, to dalsza jej intensyfikacja nie znajduje uzasadnienia. Wprawdzie wspomniany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obecnie nie obowiązuje, ale przez blisko 10 lat kształtował ład przestrzenny P. i nie może nie mieć żadnego znaczenia. Kolegium nie jest organem śledczym i nie zajmuje się wyjaśnianiem kwestii, czy sąsiad wnioskodawców otrzymał pieniądze za zgodę na rozbudowę. Od powyższej decyzji skargę złożył inwestor M.P., domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 107 § 3 kpa i art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja Kolegium jest dla niego niezrozumiała i krzywdząca, ogranicza jego prawo własności. Podkreślił, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest jedynie promesą, nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich oraz, że teren inwestycji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który zabraniałby realizacji zamierzonej inwestycji na tym terenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zaskarżona decyzja Kolegium wydana została z naruszeniem zasad postępowania odwoławczego, zgodnie z którymi organ odwoławczy winien ponownie rozpoznać sprawę. Postępowanie odwoławcze nie może ograniczać się tylko do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia organu I instancji, czy ustosunkowania się do zarzutów odwołania. Ograniczenie takie stanowi w istocie naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego z art. 15 kpa. Z uwagi na specyfikę postępowania odwoławczego fakt ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy musi znajdować odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego. Organ ten winien odnieść się do wszystkich istotnych okoliczności sprawy, do całego zgromadzonego materiału dowodowego, do przepisów prawa materialnego, znajdującego w sprawie zastosowanie, do ustaleń faktycznych i poglądów prawnych, będących podstawą rozstrzygnięcia organu I instancji. Stanowi to jednocześnie wypełnienie wymagań z art. 107 § 3 kpa odnośnie obligatoryjnych elementów uzasadnienia decyzji. W przedmiotowej sprawie nic nie wskazuje na to, aby organ odwoławczy rozpatrzył ją ponownie, by zbadał zgodność zamierzenia inwestycyjnego skarżących z przepisami prawa, w tym przywoływanymi przez Prezydenta Miasta przepisami § 12 ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów z art. 107 § 3 kpa. W szczególności nie zawiera ono w ogóle wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, brak jest jakichkolwiek ustaleń stanu faktycznego. Uzasadnienie w całości odnosi się do okoliczności nie mających istotnego znaczenia dla załatwienia sprawy, a poglądy prawne w nim wyrażone nie mogą zostać zaakceptowane. Podkreślić należy, że w postępowaniu prowadzonym w trybie ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, podstawą odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie mogą być - stosowane per analogiam - zapisy nieobowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, czy okoliczność, iż w sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji brak zabudowy na całej szerokości działek. Podstawą odmowy może być jedynie sprzeczność zamierzenia inwestycyjnego z przepisami prawa. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja Kolegium wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 15, art. 138 § 1, art. 107 § 3 kpa. Naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w konsekwencji należało więc uchylić zaskarżoną decyzję SKO. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę organ odwoławczy rozpatrzy jej istotę, stosownie do zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 200 oraz art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ E. Brychcy /-/ E. Podrazik /-/ M. Górecka