II SA/Po 336/11
PostanowienieWSA w Poznaniu2011-07-19
Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych jest zasadny, jeśli strona jest już ustawowo zwolniona z obowiązku ponoszenia tych kosztów?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy i podlega oddaleniu, jeśli strona już korzysta z ustawowego zwolnienia od tych kosztów. W takiej sytuacji nie ma interesu prawnego w domaganiu się dodatkowego zwolnienia w drodze postanowienia sądu. Ocena wniosku jest dopuszczalna nawet jeśli nie został złożony na urzędowym formularzu, gdy ujawnienie danych majątkowych jest zbyteczne dla rozstrzygnięcia.Stan faktyczny
Skarżący R. B. wniósł do WSA w Poznaniu skargę na decyzję SKO dotyczącą zasiłku celowego i jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez całkowite zwolnienie z kosztów postępowania, argumentując trudną sytuacją materialną rodziny. Sąd poinformował skarżącego o jego ustawowym zwolnieniu z kosztów na mocy art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a. w sprawach z zakresu pomocy społecznej, jednak skarżący podtrzymał swój wniosek.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lipca 2011r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska
Skarżący R. B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez całkowite zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. Argumentował, że koszty utrzymania licznej rodziny przy niskiej dochodowości prowadzonego gospodarstwa rolnego (straty w uprawach 43,1 %) nie pozwalają na poniesienie kosztów bez narażenia rodziny na niemożność zaspokojenia podstawowych i niezbędnych jej potrzeb.
Skarżący został poinformowany, że jest zwolniony od obowiązku poniesienia kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) i zobowiązany do podania czy w tej sytuacji podtrzymuje swój wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 5 maja 2011r. podtrzymał swój wniosek o zwolnienie od koszów sądowych.
W tej sytuacji należy wskazać, że zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis stanowi art. 239 pkt 1 a) ppsa, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Oznacza to, że ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych objęci są skarżący w postępowaniach, których przedmiot należy do zakresu spraw wymienionych w tym przepisie. W niniejszej sprawie skarżący kwestionuje decyzję o odmowie udzielenia pomocy w formie jednorazowego zasiłku celowego dla rodzin prowadzących gospodarstwo rolne, w którym powstały szkody spowodowane przez powódź, obsunięcie się ziemi lub huragan w 2010r. Przyjąć więc należy, że sprawa dotyczy zakresu pomocy i opieki społecznej wskazanej w art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a.
Wobec powyższego w niniejszej sprawie uznać należy, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Nadto, wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych pozostaje aktualne jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia tych kosztów. Nie ma interesu prawnego w domaganiu się zwolnienia od kosztów sądowych osoba, która nie ma obowiązku ich uiszczenia. W takiej sytuacji zwolnienie od kosztów sądowych w drodze postanowienia nie może być przyznane i w konsekwencji należy oddalić wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 258 §2 pkt 7 p.p.s.a.), gdyż żądanie obejmujące wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe, skoro wnioskodawca z takiego zwolnienia już korzysta.
Podkreślić także należy, że ocena żądania skarżącego w zakresie przyznania prawa pomocy jest dopuszczalna pomimo tego, że wniosek nie został złożony na właściwym urzędowym formularzu PPF, o którym mowa w treści przepisu art. 252 §2 p.p.s.a.
Jeżeli żądanie zwolnienia od kosztów sądowych zostaje zgłoszone pomimo tego, że strona nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 pkt 1-4 p.p.s.a.), to przyjąć należy, że warunkiem dopuszczalności rozpoznania wniosku nie jest jego przedstawienie na prawidłowym urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W takiej sytuacji, podstawą rozstrzygnięcia o żądaniu strony nie są dane o stanie majątkowym i rodzinnym oraz dochodach wnioskodawcy (art. 252 §1 p.p.s.a.). Odpada, więc przyczyna usprawiedliwiająca gromadzenie (przetwarzanie) tych danych w rozumieniu art. 51 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz.U. Nr 78, poz. 48 ze zm.).
Jeśli ujawnienie informacji o stanie majątkowym i rodzinnym osoby jest zbyteczne dla rozstrzygnięcia o żądaniu strony postępowania, to tym samym nie aktualizuje się obowiązek przesłania wnioskodawcy formularza wniosku o prawo pomocy w rozumieniu §2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.N. Nr 227, poz. 2245). W konsekwencji żądanie skarżącego dotyczące zwolnienia od kosztów sądowych należało rozpoznać, gdyż nie ziściły się okoliczności warunkujące pozostawienie wniosku bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 6 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło