II SA/Po 336/11

PostanowienieWSA w Poznaniu2011-07-19

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych jest zasadny, jeśli strona jest już ustawowo zwolniona z obowiązku ponoszenia tych kosztów?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy i podlega oddaleniu, jeśli strona już korzysta z ustawowego zwolnienia od tych kosztów. W takiej sytuacji nie ma interesu prawnego w domaganiu się dodatkowego zwolnienia w drodze postanowienia sądu. Ocena wniosku jest dopuszczalna nawet jeśli nie został złożony na urzędowym formularzu, gdy ujawnienie danych majątkowych jest zbyteczne dla rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Skarżący R. B. wniósł do WSA w Poznaniu skargę na decyzję SKO dotyczącą zasiłku celowego i jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez całkowite zwolnienie z kosztów postępowania, argumentując trudną sytuacją materialną rodziny. Sąd poinformował skarżącego o jego ustawowym zwolnieniu z kosztów na mocy art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a. w sprawach z zakresu pomocy społecznej, jednak skarżący podtrzymał swój wniosek.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lipca 2011r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący R. B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez całkowite zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. Argumentował, że koszty utrzymania licznej rodziny przy niskiej dochodowości prowadzonego gospodarstwa rolnego (straty w uprawach 43,1 %) nie pozwalają na poniesienie kosztów bez narażenia rodziny na niemożność zaspokojenia podstawowych i niezbędnych jej potrzeb. Skarżący został poinformowany, że jest zwolniony od obowiązku poniesienia kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) i zobowiązany do podania czy w tej sytuacji podtrzymuje swój wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 5 maja 2011r. podtrzymał swój wniosek o zwolnienie od koszów sądowych. W tej sytuacji należy wskazać, że zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis stanowi art. 239 pkt 1 a) ppsa, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Oznacza to, że ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych objęci są skarżący w postępowaniach, których przedmiot należy do zakresu spraw wymienionych w tym przepisie. W niniejszej sprawie skarżący kwestionuje decyzję o odmowie udzielenia pomocy w formie jednorazowego zasiłku celowego dla rodzin prowadzących gospodarstwo rolne, w którym powstały szkody spowodowane przez powódź, obsunięcie się ziemi lub huragan w 2010r. Przyjąć więc należy, że sprawa dotyczy zakresu pomocy i opieki społecznej wskazanej w art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a. Wobec powyższego w niniejszej sprawie uznać należy, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Nadto, wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych pozostaje aktualne jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia tych kosztów. Nie ma interesu prawnego w domaganiu się zwolnienia od kosztów sądowych osoba, która nie ma obowiązku ich uiszczenia. W takiej sytuacji zwolnienie od kosztów sądowych w drodze postanowienia nie może być przyznane i w konsekwencji należy oddalić wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 258 §2 pkt 7 p.p.s.a.), gdyż żądanie obejmujące wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe, skoro wnioskodawca z takiego zwolnienia już korzysta. Podkreślić także należy, że ocena żądania skarżącego w zakresie przyznania prawa pomocy jest dopuszczalna pomimo tego, że wniosek nie został złożony na właściwym urzędowym formularzu PPF, o którym mowa w treści przepisu art. 252 §2 p.p.s.a. Jeżeli żądanie zwolnienia od kosztów sądowych zostaje zgłoszone pomimo tego, że strona nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 pkt 1-4 p.p.s.a.), to przyjąć należy, że warunkiem dopuszczalności rozpoznania wniosku nie jest jego przedstawienie na prawidłowym urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W takiej sytuacji, podstawą rozstrzygnięcia o żądaniu strony nie są dane o stanie majątkowym i rodzinnym oraz dochodach wnioskodawcy (art. 252 §1 p.p.s.a.). Odpada, więc przyczyna usprawiedliwiająca gromadzenie (przetwarzanie) tych danych w rozumieniu art. 51 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz.U. Nr 78, poz. 48 ze zm.). Jeśli ujawnienie informacji o stanie majątkowym i rodzinnym osoby jest zbyteczne dla rozstrzygnięcia o żądaniu strony postępowania, to tym samym nie aktualizuje się obowiązek przesłania wnioskodawcy formularza wniosku o prawo pomocy w rozumieniu §2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.N. Nr 227, poz. 2245). W konsekwencji żądanie skarżącego dotyczące zwolnienia od kosztów sądowych należało rozpoznać, gdyż nie ziściły się okoliczności warunkujące pozostawienie wniosku bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 6 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło