II SA/Po 337/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2026 r. sprawy ze skargi O. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2026 r. o nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis do skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Pismem z 3 kwietnia 2026 r. O. K. reprezentowana przez ad. P. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2026 r. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Skarga została opłacona należnym wpisem w kwocie 100 zł, jednakże nie zostały do niej dołączone odpisy w wymaganej liczbie (w sprawie występuje trzech uczestników postępowania). Pełnomocnik nie dołączył również do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu takiego pełnomocnictwa. W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2026 r. wezwał pełnomocnika O. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie: a) trzech odpisów skargi i b) pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania i pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone ad.P. (pod wskazanym adresem) w dniu 4 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu bez jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie art. 37 § 1 zd. 1-3 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Realizacji obowiązku pełnomocnika, wynikającego z art. 37 § 1 p.p.s.a., służy przepis art. 46 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Ponadto w myśl art. 37 § 1 in fine oraz art. 46 § 3 in fine p.p.s.a., tj. w brzmieniu nadanym od 5 listopada 2025 r., złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Dalej zauważyć należy, iż stosownie do art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (§1). Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2). Jak wskazano wyżej skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 i 47 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który ustanawia rygor odrzucenia skargi, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Wywiedziona na gruncie niniejszej sprawy skarga została sporządzona w imieniu skarżącej przez zawodowego pełnomocnika, który nie dołączył do akt sprawy pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu wyjaśnić należy, że Sąd dostrzega, iż w aktach administracyjnych sprawy, przekazanych przez organ wraz ze skargą, znajduje się uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą ad.P., niemniej wynikający z art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa przez występującego w sprawie po raz pierwszy pełnomocnika, który uprzednio nie złożył dokumentu pełnomocnictwa w postępowaniu sądowym, ma charakter jednoznaczny i nie może być zastąpiony samym wskazaniem przez pełnomocnika, że stosowny dokument znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest bowiem powiązany z pierwszą czynnością procesową i nie można jej utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ są to dwa różne autonomiczne postępowania. Należy odróżnić sprawę administracyjną, czyli prowadzoną przez organy administracji publicznej, od sprawy sądowoadministracyjnej, w której sąd administracyjny dokonuje kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego. Sąd jest zatem jedynie chwilowym dysponentem akt administracyjnych, dlatego wszystkie niezbędne do prowadzenia postępowania dokumenty muszą znajdować się w prowadzonych przez ten sąd aktach sądowych. W przypadku ich braku sąd wzywa do ich uzupełnienia. Brak złożenia pełnomocnictwa przy pierwszym piśmie kierowanym do sądu nie może więc zostać konwalidowany poprzez odwołanie się do dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych przekazanych przez organ (por. postanowienie NSA z 15 kwietnia 2026 r. o sygn. akt I OZ 126/26 i powołane tam orzecznictwo – postanowienie odstępne jest na: https://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Również niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który to brak nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 3297/14, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie, wobec skutecznego doręczenia pełnomocnikowi w dniu 4 maja 2026 r. odpowiedniego wezwania, termin do uzupełnienia braków skargi upłynął z dniem 11 maja 2026 r. W wyznaczonym (ustawowym) terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. W punkcie 2 postanowienia Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. z urzędu zwrócił stronie cały uiszczony wpis od odrzuconej skargi.